• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe je je kind helpt emotioneel te herstellen deze zomer

In de zomer van 2020, toen mijn zoontje bijna 6 was, werd hij gemakkelijk tranend en gefrustreerd, wat ik aanvankelijk voor een fase hield, een emotionele mijlpaal. Voor zijn verjaardag vertelde ik hem dat ik dacht dat ik geen volledige SpongeBob-themafeestje kon betalen. Hij huilde en zei dat ik hem had "verraden". Een avond wisselde ik van TV-kanaal en hij begon te huilen, zeggend dat hij dacht dat ik hem het nieuws zou laten kijken. Pas toen hij aan het eind van september fysiek naar school ging en terugkeerde naar de vrolijke, spelende, plezierige jongen die ik kende, viel het kwartje: de pandemie had hem op manieren opgeschrikt die ik toen niet begreep. Toen de school na een winterspits weer virtueel ging en hij terugviel in die volatiele zomer-2020-emoties, werden mijn vermoedens bevestigd.

Meerdere ouders met wie ik sprak hebben een vergelijkbare verandering bij hun kinderen gezien, vaak – zoals ik – misinterpreteerd als teken van een nieuwe ontwikkelingsfase. "Mijn dochter was net 4 geworden aan het begin van de pandemie, en tijdens de 11 weken dat ik haar thuis hield, leefde ze 90 procent van de tijd als een jachtluipaard," zegt Susan Parker, moeder van twee in Houston. "Ik bedoel dat letterlijk. Ze wilde niet uit haar rol, zelfs niet voor maaltijden. Ze wilde dat ik haar eten, dat altijd 'gazelle' was, op de grond zette zodat ze als een jachtluipaard kon eten. En ik was zo klaar met alles dat ik dacht: 'Welke dan, eet je gazelle, jachtluipaard.'" Haar dochter hernam het leven als menskind na terugkeer naar de kinderopvang in juni 2020, aldus Parker.

Maar terugkeren naar normaal leven is niet altijd een wondermiddel. Allison Wicks, uit Metairie, Louisiana, zegt: "Mijn 4-jarige zoon is extreem klungelig en gevoelig sinds vorige maart. Ik dacht dat teruggaan naar school zou helpen, maar het deed alleen maar dat hij extreem werd over handenwassen en hygiëne. Hij is doodsbang voor bacteriën en ziek worden." Wicks voegt toe: "Arme kerel waste zijn handen zoveel dat ik hem moest vertellen dat hij dat alleen onder toezicht van een volwassene mocht doen, en ik moest hem zijn eigen speciale crème kopen omdat de huid op zijn polsen begon te scheuren."

Verscheidene studies die de impact van de pandemie op de mentale gezondheid van kinderen en tieners volgen vorige juni, toonden significante veranderingen in gedrag en stemming bij kinderen over de hele wereld, met ouders die rapporteerden dat hun kinderen lieden aan angst, woedeuitbarstingen en emotionele terugtrekking. Tieners voelen met name de prikkel van isolatie. "Het is alsof ze een jaar zijn opgehouden," zegt Parents-adviseur Becky Kennedy, Ph.D., klinisch psycholoog in New York City. "Zoveel van de adolescentie gaat over ontdekken wie je bent los van je ouders en je identiteit bepalen, je onafhankelijkheid verkennen door een vorm van scheiding. Tieners hebben dat niet gekund." Volgens de maart 2021 C.S. Mott Children's Hospital National Poll on Children's Health, lieten 46 procent van de geïnterviewde ouders tekenen zien van achteruitgaande mentale gezondheid bij hun tieners dit jaar.

Sinds het begin van de pandemie hebben volwassenen dingen in real time uitgezocht, terwijl kinderen van alle leeftijden simpelweg hun volwassenen vertrouwd hebben. Nu dingen normaliseren, hebben kinderen ons nodig om hen meer dan ooit te begeleiden. Gelukkig zijn kinderenartsen en kinderpsychologen het erover eens dat kinderen de overgang kunnen doorstaan als we hen voorbereiden op succes door van tevoren te plannen, copingstrategieën te leren, kalm te blijven, en ook voor onszelf te zorgen.

Terug in de rit komen

Het klinkt misschien voor de hand liggend, maar om de gevoelens van isolatie, verwarring en verlies van je kind te verlichten, moet je terugkeren naar een zekere mate van normaal leven. Volgens ouderverslagen ervoeren kinderen die afstandsonderwijs of hybride scholing volgden vaker dips in hun mentale of emotionele gezondheid dan diegenen die fulltime op school gingen, aldus de Centers for Disease Control and Prevention (CDC); deze kinderen waren ook veel minder geneigd om vrienden te zien of tijd buiten door te brengen. Bovonden vonden de CDC dat ouders van kinderen in afstands- of hybride-leermodellen ook vaker emotionele uitdagingen rapporteerden, en wanneer een ouder chronisch gestrest is, merken kinderen dat op.

In sommige gevallen zal terugkeer naar de gemeenschap kinderen terugbrengen in programma's en diensten die hun levens aanzienlijk verbeteren, aangezien veel gezinnen vertrouwen op schoolbegeleiding, interventie en gemeenschapsactiviteiten die tijdens de pandemie niet beschikbaar waren, en waar ze zonder hebben geleden. Dit is met name waar voor kinderen met speciale behoeften. Maar elk kind dat geïsoleerd is geweest van zowel leeftijdsgenoten als nieuwe ervaringen, heeft een emotionele klop gehad, legt dr. Kennedy uit. "Deel van de ontwikkelingsopgave van de kindertijd is verkennen en leren, en we hebben kinderen moeten vertellen dat het niet veilig is om te verkennen, te scheiden, uit te gaan en vrij te voelen in de wereld. Ze zijn geïnhibeerd en beperkt geworden."

Nu vragen we ze om alles wat ze meer dan een jaar lang zijn verteld te ontleren. "We moeten respecteren dat we een heel ander bericht aan kinderen hebben gestuurd over hoe veilig te blijven, een bericht dat bijna het tegenovergestelde is van wat we typisch tegen kinderen zeggen, namelijk dat eruit in de wereld een goed ding is," zegt dr. Kennedy. "We moeten hen helpen deze grote verandering te begrijpen, en we zullen enige worsteling moeten tolereren, en hen helpen leren om enige worsteling die op hun pad kan komen te tolereren."

Deel van vooruitgaan is met je kind terugkijken en expliciet erkennen wat een vreemde tijd het is geweest. "Je zou kunnen zeggen: 'Ik weet dat het vreemd en eng was om zo lang thuis te zijn en op een andere manier naar school te gaan dan vroeger,'" zegt Parents-adviseur Eileen Kennedy-Moore, Ph.D., klinisch psycholoog in Princeton, New Jersey, en auteur van Kid Confidence. "'En ik weet dat ik je allerlei dingen heb verteld die we moesten doen om veilig te blijven tijdens deze tijd. Maar nu gaan de dingen veel beter, en we kunnen beginnen weer in de wereld te gaan zonder zoveel te worryen.'" Dr. Kennedy-Moore benadrukt dat deze expliciete benooming van de situatie cruciaal is: "Het is echt nuttig voor kinderen om te horen dat jij zegt dat dit vreemd en eng is geweest, maar ook dat de dingen beter worden." Sommige kinderen moeten misschien ook horen dat deze situatie heel onwaarschijnlijk is om zich te herhalen. Velen hebben nu wellicht de verwachting dat het leven altijd zo onvoorspelbaar zal zijn en dat hun schema's nooit consistent zullen zijn.

Sommige kinderen moeten misschien ook horen dat deze situatie heel onwaarschijnlijk is om zich te herhalen. Velen hebben nu wellicht de verwachting dat het leven altijd zo onvoorspelbaar zal zijn en dat hun schema's nooit consistent zullen zijn.

Leer ze om te coping

Een manier om kinderen te helpen hun gevoelens tijdens deze overgang te managen, is hen te wapenen met strategieën om om te gaan met ongemak. Sommige kinderen zullen enthousiast en klaar zijn om andere kinderen te zien en de weereld weer te ervaren zoals voor de pandemie. Anderen kunnen scheidingsangst, overstimulatie, of restangst voor COVID-19-besmetting voelen. Je weet wat het beste is voor je kinderen en moet ontspannen en begripvol zijn in het helpen. "Voor kinderen met neigingen tot scheidingsangst, zal het lastig zijn om niet mama en papa erbij te hebben. Voor kinderen met sociale angst, zal het ruw zijn om bij iedereen te zijn en de stimulatie van het allemaal te ervaren," zegt dr. Kennedy-Moore. "Sommige kinderen hebben beter gedaan met online leren omdat ze in een rustiger tempo konden werken, of ze voelden zich thuis comfortabeler, dus het wordt een aanpassing om weer gewend te raken aan fysiek onderwijs en de afleiding van de klas."

Je kind een mantra leren kan helpen om met hun grootste zorgen om te gaan. Voor een kind dat scheidingsangst kan voelen bij terugkeer naar school, suggereert dr. Kennedy iets in de trant van: "Mama/papa/mijn opvoeder komt altijd terug." Voor een kind dat gestrest kan voelen door minder vrijheid of weer met andere kinderen moeten samenwerken, kun je voorstellen te herhalen: "Het is oké om boos te zijn, en dit wordt makkelijker." Een mantra is geen magische spreuk, maar het is "iets vertrouwends, en iets waarop een kind kan vertrouwen om zichzelf te kalmeren omdat het in hun controle zit," zegt dr. Kennedy.

Van tevoren plannen

In het voorbereiden van je kinderen op na-pandemie-leven, zegt dr. Kennedy dat er waarde zit in het doorlopen van de stappen van een gebeurtenis om hen te helpen hun hoofd eromheen te krijgen. Wonder hardop over wat het zou kunnen zijn om dingen te doen zoals naar school gaan, vrienden ontmoeten, en de huisarts bezoeken nu: "Soms op kamp of school voelen we ons zenuwachtig over waar we op lunchtijd zitten. Wat kunnen we doen als we ons zo voelen?" of "Wanneer we de huisarts bezoeken, willen ze misschien in je mond kijken, dus moet je je mondkapje afdoen. Wil je praten over hoe dat je doet?" Stel de scenario's voor op een ontspannen manier en laat je kind het gesprek leiden met hun antwoorden. Het doel hier is niet om deze problemen op te lossen of je kind te verzekeren dat alles wel goed komt; het is om hen te helpen beginnen visualiseren hoe het leven eruit zal zien.

Routines maken en oefenen in de dagen voor nieuwe overgangen kan ook helpen. Je kunt bijvoorbeeld een proefritje maken van het afzetten en ophalen op zomerkamp zodat je kinderen weten wat ze kunnen verwachten en een beeld in hun hoofd hebben van hoe dingen zullen verlopen. (Zoals iedereen die ooit aan angst heeft geleden kan vertellen, is onzekerheid een broeikas voor onbeheersbare zorgen. Elimineer die onzekerheid en dingen voelen zich veel beheersbaarder aan.)

Een ander ding om te oefenen is afscheid nemen van elkaar – iets wat je misschien al een tijdje niet hoefde te doen. "Bedenk een afscheidroutine van tevoren, en oefen die minstens een paar dagen van tevoren," zegt dr. Kennedy. "Het moet kort zijn – misschien een kus, een high five, en een herinnering aan wanneer je terugkomt."

Je kunt ook rollenspel proberen, zowel als manier om voor te bereiden als om op een ontspannen manier in te checken. "Vooral voor de kleintjes, kan het leuk zijn om schooltje te spelen en de knuffels uit te halen als leerlingen," zegt dr. Kennedy-Moore. "Spel is een manier voor kinderen om ideeën te verkennen en de wereld uit te zoeken, en het is een scenario waarin ze de controle hebben." Ze suggereert om te reageren op zorgen van kinderen met vragen om hen te helpen het idee te bestrijden dat ze machteloos zijn in het gezicht van hun zorgen. "Als je kind zegt: 'Ik ben bang dat ik het toilet niet vind', vraag dan: 'Wie zou je om hulp vragen?' Je kunt het samen uitspelen. Als ze zeggen: 'Ik ben bang dat niemand met me wil spelen', kun je vragen: 'Waar kun je gaan spelen in de buurt van andere kinderen?'."

Rust voorbeelden

"Kinderen kijken naar ons om te zien hoe ze op dingen moeten reageren," zegt dr. Kennedy-Moore. "Het heet sociale referentie. Bijvoorbeeld, als een kind voor het eerst een hond ziet, kijken ze naar de hond, dan kijken ze op naar hun opvoeder om te zien: 'Moet ik hier bang zijn?' Als de volwassene kalm en zakelijk over de hond is, maakt het het makkelijker voor het kind om er zonder angst naar toe te gaan." Dus als jij en je kind de wereld vaker binnengaan, zorg er dan voor dat je met je lichaamstaal, gezichtsuitdrukking, toon en houding laat zien dat wat je doet normaal en veilig is en dat er geen reden is om je zorgen te maken. Zegt Parents-adviseur Silvia Pereira-Smith, M.D., ontwikkelingsgedragskinderarts in Charleston, South Carolina: "Zelfs heel jonge kinderen kunnen de vibes van hun verzorgers oppikken, en ze merken dingen op zoals stress, angst en depressie." Hoe kalmer en casualer je kunt zijn, hoe beter het voor je kind is.

We willen ons vertrouwen communiceren dat onze kinderen dit aan kunnen en eventuele gevoelens die opkomen kunnen managen.

Houd er rekening mee dat voor sommige kinderen terugkeer naar normaal leven geen groot probleem is. "Neem niet aan dat je kind er zich zorgen over gaat maken," zegt dr. Kennedy-Moore. "Je kind kan net zo goed enthousiast of blij zijn, of er überhaupt niet twee keer over nadenken, en we willen ze zeker niet belasten met onze zorgen over hun zorgen." Ouders die hun angst op hun kinderen projecteren is nog een reden waarom het altijd het beste is om open vragen aan je kind te stellen en hen het gesprek laten leiden. "Als ze zorgen hebben, moet je ze natuurlijk helpen doorheen te werken," zegt dr. Kennedy-Moore. "Maar je wilt er zeker van zijn dat je geen zorgen introduceert die ze nooit hadden. In plaats daarvan willen we ons vertrouwen communiceren dat onze kinderen dit aan kunnen en dat ze in staat zullen zijn om wat gevoelens ook opkomen te managen. Als jij de persoon bent die tegen de tranen ankrijgt en zegt: 'Oh, mijn schat, ik ga je de hele dag zo ontzettend missen,' bij het afzetten, belast je je kind met je angst. In plaats daarvan, blaas ze een kus toe, vertel ze dat je er niet meer wacht om vanmiddag alles te horen, en ga weg."

Als ouders, voor jezelf zorgen is een van de moeilijkste taken, ondanks popculturele gezegdes over eerst je eigen zuurstofmasker opzetten. Wanneer kinderen ongewone aandacht nodig hebben of meer worstelen dan normaal, is het nog makkelijker om te vergeten voor onszelf te zorgen. Maar gegeven dat onze kinderen naar ons kijken om te zien hoe we ons voelen over de volgende fase van het leven, "is het nog nooit belangrijker geweest dan nu om je eigen mentale gezondheid te prioritairen," zegt dr. Pereira-Smith.

"Er zijn genoeg dingen die we allemaal kunnen doen om voor onszelf te zorgen," zegt dr. Kennedy-Moore. "Begin met ervoor zorgen dat je genoeg slaapt, want alles voelt overweldigender als je uitgeput bent. Maak fysieke activiteit onderdeel van je dag. Heb sociale contacten met mensen die je liefhebt. En laat jezelf elke dag iets leuks meemaken, zelfs als het klein is – gebruik het lekkere shampoo, doe iets creatiefs, ga in de natuur. Denk na over wat je opvult, en zorg dat het gebeurt."

" Wil je meer van het magazijn? Schrijf je in voor een maandelijkse printabonnement hier