Amerika opent zich weer, maar er is nog steeds niet genoeg kinderopvang

Sinds de COVID-19-pandemie in de VS begon, hebben velen van ons gedroomd over de dag dat thuisblijfverboden eindelijk eindigen en het leven terug kan keren naar normaal. Nu beginnen meer dan de helft van de staten in de VS COVID-19-restricties op te heffen of hebben plannen om ze tegen eind van de maand op te heffen, maar de dingen liggen ver van hoe ze waren. Terwijl bedrijven weer open gaan en ouders worstelen met de realiteit van het proberen terug te keren naar werk, staan velen van hen voor een geïntensificeerde crisis: ze hebben niemand om te helpen met hun kinderen.

De kinderopvangstrijd is vergroot

Care.com voerde een enquête uit onder 1.254 voltijdse Amerikaanse werknemers in midden februari 2020, als onderdeel van het Care.com 2020 Werk + Leven Rapport. Nog voordat de volledige effecten van de pandemie gevoeld werden, deelden deelnemers het volgende:

  • Meer dan 80% van de deelnemers rapporteerde werk te missen om voor een geliefde te zorgen tenminste een paar keer per jaar.
  • Meer dan 40% van ouders en mantelzorgers zei dat ze regelmatig in de war raakten om laatste-minuut zorgopties voor hun geliefden te vinden.
  • 47% zei dat ze elke paar maanden, of zo vaak als een keer per week, belangrijke gezinsgebeurtenissen misten door werk.

Sindsdien hebben 47 staten scholen gesloten tot het einde van het schooljaar, ongeveer de helft van alle Amerikaanse kinderdagverblijven zijn gesloten, en, zelfs na heropening, verwachten experts een daling van maar liefst 20% in het totale aantal beschikbare kinderdagverblijfplekken. Bovendien gaan zomerschool en zomerkamp ook niet door. Deze plotselinge shift naar nul kinderopvangopties heeft een enorme druk uitgeoefend op werkende ouders. Zoals journalist Elie Mystal schrijft voor The Nation: "Politici willen dat mensen zo snel mogelijk terug aan het werk gaan, maar ze lijken geen idee te hebben dat zonder kinderopvang een enorme schare van de arbeidsbevolking aan hun huizen gebonden blijft."

Zoals het geval is met de meeste kindergerelateerde kwesties, valt de last van het oppakken van de slack onevenredig op moeders. Zelfs pre-pandemie deden werkende moeders nog meer kinderopvang en huishoudwerk dan hun werkende partners. Tijdens de pandemie kunnen de ongelijkheden erger worden. Een recente enquête van de New York Times vond dat 80% van de moeders zegt dat ze meer thuisonderwijs doen dan hun partners, en 70% zei dat ze verantwoordelijk zijn voor alle of het meeste huishoudwerk. Een apart rapport van het Institute for Women's Policy Research vond dat vrouwen ook de meerderheid van de COVID-gerelateerde werkloosheidsclaims indienen.

Naast uitdagingen gerelateerd aan kinderopvang en de onevenredige verdeling van huishoudelijk werk, is er ook het feit dat de COVID-19-pandemie ver van voorbij is. Zelfs terwijl staten grote plannen uitvoeren om de economie te heropenen, zijn meer dan een miljoen Amerikanen gediagnosticeerd met COVID-19 sinds de pandemie begon, en zijn meer dan 70.000 overleden. Projecties tonen aan dat de VS gemiddeld 2.000 COVID-19-dodes per dag kan halen in juni. En in New York City zijn tenminste 64 kinderen gehospitaliseerd met symptomen van een nieuwe, zeldzame aandoening waar dokters geloven dat deze mogelijk gelinkt is aan het coronavirus.

Helaas, zelfs met de gevaren en moeilijkheden die ouders tegenkomen, hebben velen niet de optie om thuis te blijven. Als bedrijven weer open gaan, kunnen mensen die niet terugkeren naar werk vanwege kinderopvingskwesties of vreezen voor COVID-19 ongeschikt zijn voor werkloosheidsuitkering omdat ze vrijwillig werk afsloegen. Het Ohio Office of Unemployment Insurance heeft eigenlijk een website opgezet die werkgevers "toestaat om werknemers te melden die opstappen of werk weigeren wanneer het beschikbaar is vanwege COVID-19" zodat ze geen uitkeringen kunnen ontvangen.

Oplossingen zijn weinig en ver uiteen

Wat moeten ouders nu doen?

Sommigen staan voor financiële moeilijkheden simpelweg omdat ze opties missen. Catherine Canbury, een moeder in Pennsylvania die met HuffPost sprak over kinderopvingsmoeilijkheden tijdens de pandemie, zei dat ze een dollar op de bank heeft, maar niet kan werken omdat er niemand is om haar 4-jarige zoon Robbie te oppassen, sinds zijn kinderdagverblijf dichtging.

Andere ouders, die worstelen met het jongleren van kinderopvang terwijl ze thuiswerken, voelen alsof ze geen keuze hebben dan hun kinderen zo snel mogelijk terug in het kinderdagverblijf te steken zodra ze kunnen. Een moeder van twee uit Nebraska, die anoniem wilde blijven, vertelt Care.com dat nu de staat deze week opent, ze op zoek is naar open plekken in kinderdagverblijven simpelweg omdat de eisen van thuiswerken en alleenstaande ouderschap te veel zijn. "Balanceren lukt niet," zegt ze. "Ik probeer de kinderen 's ochtends wat werk te laten doen op werkbladen en ze dan te sturen naar activiteiten — zoals kamers opruimen, knutselen, of tv kijken — terwijl ik werk, maar ze raken gewoon gek met me werken en niet voldoende aandacht aan ze kunnen geven."

Sommige ouders beginnen ook grotere vragen te stellen over of "normaal" het waard is om terug te keren. In een virale Twitter-post schrijft moeder van 2, Alex Cashman Macken: "Kunnen alle alstublieft stoppen met gaslighten van ouders &proberen te suggereren dat, op enig moment, een terugkeer naar onze vorige staat van commuterhel, kinderopvangjongleren &een uur per dag (als we geluk hebben) met onze kinderen een soort gouden standaard was waar we zo snel mogelijk terug naar moeten?"

Deze crisis is een pleidooi voor leiders om het beter te doen voor ouders

Het is waar dat het leven voor werkende ouders vaak al een strijd was voordat COVID-19 deel werd van het dagelijks leven. In 2019 zei meer dan de helft van de gezinnen in een Care.com-enquête dat ze 15% of meer van hun huishoudinkomen aan kinderopvang besteedden, en 52% zei dat ze zich voelden alsof hun werkgevers zich niet om hun kinderopvangbehoeften scherden. De pandemie heeft een situatie die al moeilijk en onpraktisch was voor veel ouders verergerd, en het blijft afwachten of leiders strategieën zullen bedenken om de problemen aan te pakken die Amerikanen tegenkomen. Maar één ding is kristalhelder: als ouders ooit terug willen keren naar iets dat op "normaal" lijkt, hebben ze meer steun nodig.