Op de parkbank: Na 45 jaar met kinderen deelt deze kinderdagverblijf-professional alles

Zolang ze zich kan herinneren, heeft Chris H. van babies gehouden, zelfs toen ze zelf nog amper uit de babyfase was. Ze was het kind dat met haar Barbies speelde en haar blonde Baby Tender Love-poppen verzorgde die ze een jaar voor kerstmis kreeg – nu een gedenkstuk dat veilig weggelegd zit in een doos al die jaren later.

Als oudste van drie zussen die qua leeftijd dicht bij elkaar zaten, kwam Chris niet in de kans om de "moedershulp" in haar eigen gezin te zijn. Maar als nicht met negen tantes en ooms aan moeders kant, veranderde dat toen de al grote familie nog groter werd.

"Er kwamen constant nieuwe nichtjes en neefjes in de familie, en ik wilde ze altijd vasthouden," zegt Chris, de derde oudste nicht. "Eén keer gooide een van de baby's op me over – maar dat hield me niet tegen om de baby te willen vasthouden."

Chris was pas 11 jaar ofzo toen ze begon met oppassen voor buren en in diverse kerkkinderoepens. Natuurlijk droomde Chris altijd van trouwen en een eigen gezin. Maar biologische kinderen waren niet bedoeld: "Je hoeft niet te baren om moeder te zijn," zegt de altijddoor-optimistische Chris, 56, die nu woont in Springfield, Missouri met haar man, Mike, en hun dochter (technisch haar stiefdochter), Emily, momenteel tweedejaars student.  

Chris heeft haar deel servicegerelateerde banen gehad: dieetassistente in een verpleeghuis, busbegeleider voor een schooldistrict, en zelfs klantenservice medewerker bij Wells Fargo. Maar ze keerde altijd terug naar het vak dat ze meer een roeping dan een baan noemt.

"Kinderopvang is zoveel meer belonend. Je doet het niet voor de grote buitjes," zegt Chris, die deeltijds werkt in een kinderdagverblijf en in het weekend oppast. "Ik heb het beste van twee werelden in mijn huidige kinderdagverblijf omdat ik voor leraren opvang tijdens hun 20-minuten lunchpauzes en alle verschillende kinderen zie. Als ze me zien, glimlachen ze en steken ze hun kleine handen uit omdat ze willen dat ik ze optel. Als ze me in de hal zien, lopen ze naar me toe om knuffels te geven en te zeggen: 'Ik hou van je, juffrouw Chris.' Dat is zo geweldig. Dat maakt het zo waard – dat je weet dat je op een kleine manier verschil maakt in kinderlevens."

Bekijk hieronder een aantal van Chris' beproefde wijsheid uit vier decennia kinderopvang (en meer luiervervangingen dan de meeste van ons zich kunnen voorstellen):

1. Grappigste ding dat een kind ooit tegen je zei?

"Je ziet er oud uit!" Alles wat ik kon bedenken om te zeggen was "dankjewel" – ik wist niet waar dat vandaan kwam!

2. Hoe kalmeer je een quengelende baby?

Mijn eerste stap is de luier checken, want niemand wil een vies poepje. Als dat niet werkt, geef ik een flesje en soms lost dat het op. Maar als ze nog steeds quengelen, leg ik ze neer voor een sluimertje. Het kan even duren voordat ze rustig worden want sommige kinderen vechten hard tegen de slaap aan. Als ze een suigertje of "snuittje" hebben, zoals ik ze graag noem, geef ik het ze. De combinatie van deze dingen lost het meestal op.

3. Is het ooit oké een slapende baby wakker te maken?

Ik denk niet dat je dat zou moeten. Als ze slapen, betekent dat dat ze goed zijn, comfortabel, buik vol en luier droog. Als ze wakker worden, betekent dat meestal dat ze een luierverandering of eten nodig hebben. Laat slapende babies gewoon slapen.

4. Wat is je magische superkracht die altijd werkt?

In mijn ervaring met een kind onder een jaar dat quengelt, ga ik naar hen toe, kom op ooghoogte met hen en praat met hen in een zachte, kalmerende toon. Ze worden op hun beurt gelukkiger en hun kleine gezichten lichten op met een glimlach. Het is een bewezen feit dat kinderen aandacht willen. Net als ons volwassenen, want we houden ervan als iemand interesse in ons toont.

5. Go-to kinderspeelgoed?

Kinderen spelen graag met mijn sieraden! Kinderen zijn gefascineerd en kijken graag naar mijn hangende stukjes. Het is een goedkope vorm van entertainment die ze bezig houdt.

6. Als alles faalt…

… doe een klein gezangetje: "Ik hou van kinderen. Ik hou van kinderen. Ik hou van kinderen." Alle kinderen hebben een slechte dag. Je wilt ze helpen maar je kunt maar zoveel doen. Soms willen ze gewoon niet geholpen worden. Neem een adem en herinner je dat je je baan echt leuk vindt.

7. Guiltiest pleasure?

Ik wink graag, en nu ik deze smartphone heb, de eerste die ik ooit had, zit ik graag en doe ik winkelen terwijl ik tv kijk. Mijn man graait me dat ik net een tiener ben op mijn telefoon. Ik ben ook een kringloopwinkel-ganger, want ik hou van de kick van het feestje.

8. Beste advies voor zelfzorg?

Krijg een goede nachtrust zodat je niet grantig wakker wordt. Ik heb een vast bedtijdstip niet later dan 1 uur 's nachts (aangezien ik om 10 uur 's ochtends begint te werken) om zeven of acht uur te slapen en vers op te komen. Ik kijk altijd uit naar opstaan en naar de kinderen en collega's. Kinderen houden je bezig en je beweegt constant. Je moet op je "A-spel" zijn om voor kinderen te zorgen.

9. Wat is één ding over kinderen dat je wou dat elke volwassene wist?

Hoe kostbaar elk kind is en om dat kind nooit voor lief te nemen. Ik had mijn rechterarm gegeven voor een baby, dus waardeer deze gaven van God.

10. Wat is een verrassend aspect van je werk dat je liefhebt?

Elke dag dat je naar werk gaat, weet je nooit wat er kan gebeuren. Dat houdt het vers en interessant. Er is dit ene kleine jongen met gediagnosticeerde emotionele problemen. De afgelopen maand, geef of neem, is hij naar me toegekomen en heeft hij me geknudd. Dat was heel speciaal voor me, want hij weet dat ik om hem geef en hij voelt zich veilig bij me.

Previous:

Next: