• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

6 stappen om gewapende onbekwaamheid in je relatie te bestrijden

Als je tijd doorbrengt op sociale media, heb je waarschijnlijk de laatste relatie-buzzword gehoord dat de rondte maakt: gewapende onbekwaamheid.

Deze term heeft de afgelopen jaar mainstream bekendheid gekregen, dankzij TikTok-creators die hun voornamelijk mannelijke partners aanspreken op het niet doen van hun eerlijke deel aan huishoudelijk werk en kinderopvang. Gewapende onbekwaamheid treedt op wanneer iemand onbekwaamheid, ofwel gefingeerd ofwel echt, gebruikt als manipulatietactiek om uit bepaalde taken op het werk of thuis te komen. Dit kan betekenen dat een partner consistent dingen laat uit de hand lopen wanneer hij/zij met de kinderen belast is, of een partner die herhaaldelijk alle klussen aan jou overlaat omdat hij/zij beweert basis taken niet zo goed te kunnen als jij.

„Gewapende onbekwaamheid betekent dat het gedrag deel uitmaakt van een manipulatief patroon om een ongelijke en zelfs onmenselijke machtsstructuur te handhaven,” zegt Sarah Spencer Northey, een gelicenseerde huwelijks- en gezinstherapeut in Washington, D.C. „Wanneer onbekwaamheid ‚gewapend’ wordt, treden we het gebied van grote relatieverraad binnen.”

We hebben al expert tips gedeeld voor het begrijpen en identificeren van gewapende onbekwaamheid in je relaties. Maar wat doe je als je weet dat het gebeurt? Hier leggen therapeuten en experts op het gebied van geestelijke gezondheid uit welke zes stappen je kunt ondernemen om gewapende onbekwaamheid van een partner aan te pakken en te beginnen met het herstellen van je relatie.

1. Noem het bij naam

Als je denkt dat je partner gewapende onbekwaamheid gebruikt om uit hun eerlijke deel te komen, laat het dan niet glijden, zegt Kurt Smith, een gelicenseerde therapeut en oprichter van Guy Stuff Counseling and Coaching in Roseville, Californië.

„Noem het herhaaldelijk bij naam,” zegt hij. „Je hoeft niet aanklagend of gemeen te zijn. Reflecteer op het gedrag en hoe het je doet voelen. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ‚Als ik de enige ben die de kinderen badt, voel ik me als een alleenstaande ouder, en dat is ontzettend frustrerend.’”

Sommige partners proberen af te leiden door te zeggen dat ze niet weten hoe ze iets moeten doen of dat ze bang zijn dat ze het niet goed zullen doen, maar laat dat het gesprek niet sturen. „Benadruk dat je alleen zoekt naar inspanning en dat die inspanning consequent wordt gemaakt,” voegt Smith toe.

2. Minimaliseer het gedrag niet

Het kan verleidelijk zijn om ongelijkheden thuis te verwaarlozen, ofwel omdat het cliché van de „stomperende vader” zo genormaliseerd is, ofwel omdat erover praten zich erg ingewikkeld voelt. Maar als je probeert een oneerlijke verdeling van arbeid te bestrijden, zegt Northey dat het belangrijk is niet te verlichten wat er gebeurt.

„Sommige mensen hebben begonnen hun klachten als grap op sociale media te posten,” legt Northey uit. „Als het gedrag een afwijking is in een anderszins gelijkwaardige relatie, is het leuk om te lachen. Maar als we praten over een uitputtend patroon, is het niet grappig of schattig. Het is oneerlijk en stressvol.”

Niet alleen kan het minimaliseren van het probleem je in een schadelijke cyclus in je relatie houden, het geeft ook een slecht voorbeeld voor anderen in je huishouden. „Als we enige hoop hebben op het opvoeden van kinderen die de huidige machtsongelijkheden zullen transcenderen, moeten partners praten over het terugbrengen van hun gezinsysteem in een eerlijke balans,” zegt ze.

3. Ontdek de kern van het probleem

Als iemand herhaaldelijk gewapende onbekwaamheid gebruikt om dingen te ontlopen en hun relatie schaadt, is een belangrijke vraag: Waarom?

„Onderzoek waarom je partner zich voelt alsof ze iets niet kan doen, zonder te oordelen of te beschuldigen,” zegt Emily Mendez, expert op het gebied van geestelijke gezondheid, auteur en voormalig psychotherapeut in eigen praktijk. „Luister gewoon naar wat ze te zeggen hebben.”

Het kan zijn dat ze een ruzie willen vermijden of dat ze echte aarzelingen hebben over het uitvoeren van bepaalde taken. Eerlijk erover praten kan helpen om samen naar een oplossing te werken, zegt Mendez. „Hier is een voorbeeld van hoe je het onderwerp met je partner kunt aanpakken: ‚Onlangs voel ik me alsof ik de meeste klussen doe. Wanneer kunnen we erover praten?’”

4. Praat over hoe je een beter team kunt zijn

„Al wat je vraagt is een partner die probeert,” zegt Smith. „Dat is iets wat iedereen kan doen – proberen. En we worden eigenlijk beter in dingen die we proberen en bereid zijn opnieuw te proberen.”

Om een gesprek over arbeidsverdeling te starten, moedigt Northey stellen vaak aan om alle taken op te schrijven die horen bij het runnen van een huishouding en het verzorgen van gezinsleden. „Ik laat ze een percentage inschatten van hoe vaak iedereen elke taak doet,” merkt ze op. „Het is oké als niet elke taak op 50% staat voor iedereen, zolang het gelijk aanvoelt.”

„Score bijhouden,” of bijhouden wat je allemaal bijdraagt in een relatie, is iets wat Northey niet op lange termijn aanbeveelt. Als er echter ongeloof is dat dingen onevenwichtig zijn, moet je tijdelijk „score bijhouden” om te verhelderen hoe de arbeid echt verdeeld is, iedereen verantwoordelijk te stellen en vertrouwen te herstellen, merkt ze op.

5. Wees bereid te onderhandelen

Soms pakken mensen bepaalde klussen niet aan omdat ze de taak echt niet leuk vinden of er moe van zijn. Northey zegt dat eerlijk zijn over de arbeidsverdeling in je huishouding ook een geweldige kans is om openhartig te praten over dingen die je niet leuk vindt of niet wilt doen.

„Het is oké om te erkennen dat je iets niet leuk vindt als je het ter verhandeling aanbrengt, niet als manipulatiestrategie,” zegt ze.

Als iemand zeurt en klagt over of een taak die hun verantwoordelijkheid is volledig vermijdt, is dat een manipulatie tactiek, wijst Northey uit. „Een onderhandeling is zeggen: ‚Ik vind dat jij dit leuker doet dan ik, kunnen we taken ruilen?’ of ‚Als jij dit voor me doet, maak ik het goed op ‚X’ manier.’”

En als je de middelen hebt, is het oké een schoonmaker in te huren om ervoor te zorgen dat een taak gedaan wordt – mits het je partner niet oneerlijk belast, voegt Northey toe.

6. Prioriteer het partnerschap

Het grootste probleem met gewapende onbekwaamheid is niet dat iemand vaker de afwas moet doen of dat alleen één persoon het vuilnis wegbrengt. Het echte probleem is dat gewapende onbekwaamheid bijdraagt aan wrok, uitbranding en wantrouwen. „Onder de spelletjes die iemand speelt, schaden ze hun partner,” zegt Northey. „Zich onwetend voordoen en iets niet doen om uit je verantwoordelijkheden te komen, is vergelijkbaar met liegen en vreemdgaan.”

Smith moedigt de partner die dit doet aan om eerlijk te zijn tegen zichzelf over *waarom*. „We zijn allemaal schuldig aan het geloven in dingen over het soort mens dat we zijn, die niet overeenkomen met ons gedrag,” merkt hij op. „Iedereen kan proberen iets te doen, waarom jij niet?”

Voor partners die wat motivatie nodig hebben om op te schuiven, adviseert Northey: „Denk aan hoe je arbeid bijdraagt aan het vullen van de liefdetank voor je relatie. Het is net zo belangrijk om de liefde levend te houden als regelmatige afspraken, fysieke intimiteit en andere manieren van verbinden.”

Kortom, je doet er goed aan om te keren naar empathie en liefde. Northey concludeert: „Onthoud dat het delen van de last van het onderhouden van een huis en het verzorgen van kinderen daden van liefde zijn.”