• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

De Goede Stress Uitdaging voor kinderen met ADD

De Goede Stress Uitdaging voor kinderen met ADD

De uitdaging is het doel dat je voor jezelf of je kind stelt. Vanwege de link tussen biologische en psychologische acties, raad ik een fysiek doel aan. Maar je wilt een activiteit plannen die dagelijks gedaan kan worden, in plaats van alleen op speciale momenten. Je kind kan kiezen om een yoga-oefening te perfectioneren, een tien mijl run te voltooien, een gewichtheffen-regime op te zetten, of een Outward Bound-uitdaging aan te gaan, afhankelijk van voorkeuren en middelen. Welke uitdaging ook gekozen wordt, zorg ervoor dat het moeite kost om de speciale hersenhormonen te produceren die nodig zijn om een verschuiving in geestestoestanden te bewirken.

Actieplan voor de Positieve Stress Uitdaging

Het is niet nodig om een exact plan te hebben om te beginnen, omdat de meeste cruciale componenten zich van nature zullen ontwikkelen. Naarmate de uitdagingen geaccepteerd worden en succes zichtbaar is, zal er een natuurlijke neiging zijn om extra doelen te willen bereiken door het verhoogde gevoel van prestatie. De oefeningen zullen meer geindividualiseerd worden volgens wat je kind geniet en de resultaten die hij ervaart.

Het cruciale is om te beginnen. Als de langzaamste speler van het voetbalteam toen ik vijftien was, werd ik "aangemoedigd" om voor atletiek te gaan. De eerste dag keek de atletiektrainer me aan en zei: "Je gaat mee lopen met het cross-country team. Ze lopen ongeveer vijf mijl, dus op pad. Als je niet kunt bijhouwen, loop dan hard."

Mijn reactie was: Ik ga lopen tot middernacht! Ik zag mezelf als voetballer, niet als langeafstandsloper. Ik deed wat me verteld werd en besloot de hele afstand te lopen. En ik ontdekte dat ik een veel betere loper was dan ik dacht dat ik kon zijn. Ik werd niet de snelste cross-country loper, maar ik was in mijn eigen ogen succesvol omdat ik de uitdaging aanving en geslaagd was. Vanaf dat moment vond ik vreugde in lopen.

Stress begeleidt elke nieuwe uitdaging. Maar stress is niet slecht als je leert het te gebruiken tot je voordeel. Overweeg hoe je je voelt wanneer je geconfronteerd wordt met een taak die je weet dat geen echte uitdaging is voor je ware capaciteiten. Je kunt je boos voelen dat iemand zo weinig vertrouwen heeft in de capaciteiten die je weet dat je hebt. Ik herinner me toen een ex-vriendin me zo uitbundig feliciteerde bij mijn middenschoolafstudering dat ik me beledigd voelde. Ik vroeg me af of ze dacht dat dit een grote prestatie was voor me en dat ik niet beter kon doen dan gewoon door de kraag te komen.

Stel je voor hoe het voelt wanneer een leraar de verwachtingen in leeslessen verlaagt voor het kind met ADD. De boodschap is helder: "Je bent te gehandicapt om normale leestaken te presteren." Dat is niet de juiste uitdaging. Dat is zeker niet de juiste boodschap.

Positieve stress moet optimisme aanmoedigen, en tegelijkertijd moet het eisend zijn en een echte prestatie vertegenwoordigen. Deze positieve stress, als goed gekozen, kan hoop en aanmoediging bevorderen voor iedereen die zegt: "Ik kan en ik wil die uitdaging aan."

Lou was een klein gebouwde jongen in de zevende klas, en zijn grootte was slechts een extra nadeel bij de symptomen van ADD. Hij voelde zich een uithollander. Niet alleen voelde hij zich onvoldoende om op hetzelfde niveau te presteren als zijn leeftijdgenoten, maar hij had geen unieke talenten of vaardigheden om zichzelf te identificeren als individu, laat staan als een speciaal persoon. Hij voelde dat hij onzichtbaar was, en misschien was hij dat. Zijn klasgenoten kenden zijn naam nauwelijks.

Ik nam een speciaal belang in deze jongen omdat ik wist dat, ongeacht hoeveel hij kon bereiken, hij nooit het zelfvertrouwen zou vinden om enige vooruitgang te zien. Hij moest weten dat hij enig succes kon behalen. Dus, hoe raar het ook leek, stuurde ik hem naar de boxtrainer als kandidaat voor de Golden Gloves competitie. Boksen wordt in gewichtsklassen gedaan, dus ik dacht dat de jongen een kans had omdat hij tegen iemand van vergelijkbare statuur gepaard zou worden. Hij had zeker genoeg opgestaute boosheid om op een positieve manier te kanaliseren. Ik was niet geïnteresseerd in hem leren agressief en gewelddadig te zijn, maar ik wilde dat hij iets vond waar hij trots op kon zijn.

Met verzekering van mij en wat counseling voor zijn moeder, nam Lou de uitdaging aan. Hij ontdekte dat hij tien push-ups kon doen, dan vijftien, en dan vijfentwintig! Zijn voortgang was indrukwekkend en hij belde me regelmatig om het met enthousiasme te rapporteren. Naarmate hij opspierde, richtte hij ook meer energie op zijn schoolwerk en verbeterde zijn concentratie. De boxtrainer was een van die briljante mensen die wisten hoe ze het beste in een kind konden halen. Hij voelde dat Lou echt potentieel had als bokser. En hij had gelijk. In slechts zijn tweede jaar van competitie won Lou het staatkampioenschap in zijn gewichtsklasse.

Ik kan niet met zekerheid zeggen dat Lou's succes in het verbeteren van zijn schoolwerk afkomstig was van zijn atletische training. De echte factor was zijn toewijding aan zijn eigen succes.

De Goede Stress Uitdaging Audit

Oefening Tevredenheidsaudit