• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Expressie Versus Catharsis

Expressie Versus Catharsis

We willen dat kinderen zich uiten, maar we willen niet dat ze reageren en schepping verwarren met catharsis. Catharsis is geen schepping; het is slechts een drukontlasting. Wanneer kinderen op een cathartische manier schilderen, schilderen ze alsof ze een kussen kloppen. Ze zijn meestal in een toestand van spanning, schilderen zonder te respecteren wat ze eerder deden, mishandelen de kwasten, en maken een rommel.

Cathartische schilderijen gebeuren soms aan het begin van het proces van kinderen. Ze voelen zo verloren over het vinden van hun creatieve inspiratie dat ze schilderen door snelle en wilde gekrabbelgebaren te gebruiken (niet te verwarren met het natuurlijke gekrabbel dat heel jonge kinderen doen wanneer ze net beginnen te schilderen). Soms proberen ze zelfs hun handen in de verf te duwen en op het papier aan te brengen, of sponsen of andere hulpmiddelen te gebruiken voor snelle en wilde acties. Ze kwijtraken zenuwenergie op die manier, maar ze bewegen niet naar Punt Nul toe. Wanneer ze klaar zijn voelen ze zich een paar minuten beter, maar hebben niets om voort te bouwen.

Hoe kunnen we kinderen leiden om aan hun creatieve potentieel te raken en Punt Nul te vinden wanneer ze zo vol zenuwenergie en ongeduld zijn? We kunnen dat doen door ze terug te brengen naar zichzelf boven hun oppervlakkige reacties en ze te interesteren in uitvinden. We moeten aan hun zijde blijven totdat ze een authentiek draadje vinden om te volgen. We kunnen hen vragen stellen om hun creatieve potentieel uit zijn slaap te wekken.

Vragen stellen moet altijd speels en vol enthousiasme zijn over het mogelijke resultaat. We zouden bijvoorbeeld met opwinding kunnen vragen:

• "Wat zou je doen als je absoluut alles ter wereld kunt schilderen, zonder je zorgen te maken? Als je echt alles kunt doen?"
• "Wat kun je schilderen als je langzaam en met zorg kunt schilderen?"
• "Wat als je kunt beginnen met één groot (of klein) beeld?"
• "Wat als je iets over je leven kunt schilderen?"

Deze vragen moedigen kinderen aan om te voelen, zonder ze in een bepaald resultaat te dwingen. We bieden een algemene richting, een grote ruimte, maar we focussen op hun gevoelens van het moment.