• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Bang zijn

Ben je ooit bang geweest? Iedereen wordt soms bang. Misschien laten onweersbuien je hart sneller kloppen. Of je mond gaat droog als je leraar een toets aangaf, of je handpalmen worden nat wanneer het jouw beurt is om je verslag voor de klas te geven. Misschien krijg je vlinders in je buik als je de pestkop ziet die je pester.

Alledaagse zorgen

We hebben allemaal angsten van tijd tot tijd. Dat is waar, ongeacht hoe groot we zijn of hoe dapper we kunnen zijn. Angst kan zelfs goed voor je zijn en je helpen gezond te blijven. Angst om te dicht bij een kampvuur te komen kan je redden van een slechte brandwond. En angst om een slechte cijfer te krijgen op een toets kan je harder laten leren.

Een beetje op edge zijn kan je zintuwen scherpen en je helpen beter te presteren tijdens een recital of een atletiekwedstrijd. Sommige mensen genieten ervan om een beetje bang te zijn. Daarom houden ze van griezelfilms of achtbanen.

Wat gebeurt er als je bang bent?

Heb je je ooit afgevraagd waarom bang zijn je hart sneller laat kloppen en je sneller laat ademen? De reactie van het lichaam op angst heet de "vecht-of-vlucht" reactie. En mensen hebben die sinds het begin van de tijd.

Hier is hoe het werkt. Stel je je een primitive man of vrouw voor die 100.000 jaar geleden leefde — en je komt gezicht tegen gezicht met een hongerige sabertandtijger. Je hebt twee keuzes: 1) Weglopen (dat is vlucht), of 2) je knuppel oppakken en de tijger bestrijden (dat is vecht). Een laatste keuze (opgegeten worden) lijkt niet zo goed!

Vandaag kun je vecht-of-vlucht toepassen op die pestkop die je confronteert en niet wil luisteren tot reden. Je hebt twee keuzes: 1) Omkeren en weglopen (vlucht), of 2) vechten, ook al weet je dat vechten het probleem niet oplost.

Om je voor te bereiden op vecht of vlucht, doet je lichaam een aantal dingen automatisch, zodat het klaar is voor snelle actie of een snelle vlucht. Je hartslag stijgt om meer bloed naar je spieren en brein te pompen. Je longen halen sneller zuurstof om je lichaam met zuurstof te voorzien. De pupillen in je ogen worden groter om beter te zien. En je verteerings- en urinewegen vertragen voor het moment, zodat je je kunt concentreren op belangrijkere dingen.

Pagina 1

Wat is angst?

Meestal gaan onze lichamen in vecht-of-vlucht alleen als er iets is om bang voor te zijn. Echter, soms gebeurt dit wanneer er niet lijkt te zijn om bang voor te zijn. Als je je bang voelt maar er geen duidelijke reden voor lijkt te zijn, heet dat angst (uitspraak: ang-ZYE-uh-tee).

Andere gevoelens kunnen bij angst horen — als een gevoel van strakheid in je borst, buikpijn, duizeligheid, of een gevoel dat er iets verschrikkelijks gaat gebeuren. Deze gevoelens kunnen erg angstaanjagend zijn. Soms kan angst in de weg zitten van dingen die je moet doen, zoals leren en slapen.

Voor sommige kinderen kunnen gevoelens van angst of zorgen op elk moment gebeuren. Voor anderen kunnen ze alleen op bepaalde momenten voorkomen, zoals wanneer ze hun huis of gezin verlaten om ergens heen te gaan. Bij sommige mensen treedt dit angstgevoel bijna constant op en komt het in de weg van wat ze willen doen.

Sommige kinderen kunnen een fobie (uitspraak: FOE-bee-uh) hebben, wat een intense angst is voor iets specifieks, zoals hoogtes, vies zijn, het getal 13, of spinnewebben.

Waarom hebben mensen angst?

Angst kan in families voorvinden. Of een persoon kan angst ontwikkelen na iets verschrikkelijks, zoals een autobotsing. Soms kunnen bepaalde medische ziekten angstgevoelens veroorzaken. Ook kan alcoholmisbruik of andere drugs, zoals cocaïne, dit veroorzaken.

Een ander deel van de verklaring heeft te maken met de verschillende chemicaliën in de zenuwcellen van de brein. Hoe de chemicaliën in de zenuwcellen van onze brein in evenwicht zijn, kan beïnvloeden hoe we ons voelen en gedragen. Een van deze chemicaliën is serotonine (uitspraak: sir-uh-TOE-nun). Serotonine is een van de breinchemicaliën die helpt informatie van de ene hersenuwcel naar de ander te sturen. Maar voor sommige mensen met angst, lijkt dit breinchemisch systeem niet altijd te werken zoals het hoort.

Ook denken sommige wetenschappers dat een speciaal gebied in de brein de vecht-of-vlucht reactie regelt. Bij angst is alsof de vecht-of-vlucht reactie vastzit in de AAN-stand — zelfs als er geen echt gevaar is. Dat maakt het moeilijk om te focussen op alledaagse dingen.

Omgaan met angst

Angst kan succesvol behandeld worden. Vertel je moeder of vader als je merkt dat je vaker bang bent dan je zou moeten of als je angst sterk wordt en in de weg zit van wat je wilt of moet doen.

Je ouders kunnen je naar een dokter brengen, die kan helpen uitzoeken of een medisch probleem je angstig maakt, of naar een therapeut, die kan helpen een manier te vinden om de angst te verminderen door te praten, activiteiten, ontspanningsoefeningen, of medicatie (of een combinatie van deze dingen).

Natuurlijk, als je wel gezicht tegen gezicht komt met een hongerige sabertandtijger, is er gewoon één ding wat je moet doen . . . RENNEN!