• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Opvoeding van een jongvolwassene

Opvoeding van een jongvolwassene

Kinderen worden volwassen of je er nu klaar voor bent of niet. Ze beginnen keuzes en beslissingen te maken — en zelfs relaties te hebben — waar jij niets van weet. Met andere woorden, ze beginnen levens op te bouwen die gescheiden zijn van hun ouders. En ze lijken het proces te starten wanneer je niet kijkt. Terwijl je je nog bezighoudt met de trauma's van de pubertijd, maken ze rustig de overgang naar volwassenheid.

De Do's en Don'ts van het moederschap van een volwassene

De geheimen om deze overgang gracieus te managen zijn vrij basis. Hier is een snel overzicht van hoe je het kunt aanpakken:

Doe Doe niet Beschikbaar zijn met advies en raad wanneer het gevraagd wordt. Ongevraagd je manier van doen dingen op je kind afdringen. Bereid zijn verhalen over je eigen vroege onafhankelijkheidsjaren te delen. Je kind lastigvallen met vergelijkingen van hoe jij dingen beter deed toen jij haar leeftijd had. Duidelijk maken dat je kind nog steeds een vitaal deel is van je gezin, zelfs als ze nu onafhankelijk woont. De deuren dichten voor je kind als ze even thuis moet komen voor een beetje moederliefde als het in de volwassen wereld tegen zit.

Vrouwelijke Wijsheid

Op deze leeftijd is communicatie met je kind cruciaal. Hoewel ze meer zelfstandig is, is ze ook kwetsbaarder voor gevaarlijke oordeelsfouten. Nu meer dan ooit moet ze weten dat ze jouw steun en liefde heeft, wat er ook gebeurt.

De essentiële boodschap is deze: Je kunt niet zo oversmoedend zijn dat je de zelfstandigheid van je volwassen kind ondermijnt, maar je wilt ook vermijden zo volledig haar onafhankelijke status te accepteren dat je de indruk geeft dat je niet meer om haar geeft. Je doel als ouder op dit moment in het leven van je kind is om haar gevoel te geven dat ze geëmancipeerd is om de leiding te nemen, en dat bereik je het beste als je duidelijk maakt dat ze altijd een huis en gezin heeft om te vluchten als het leven zwaar wordt.

Sommige dingen die je kunt doen om een sterke dynamiek in jullie nieuwe relatie te bouwen:

• Duidelijk maken dat je nog steeds achter je regels en waarden staat, en dat je verwacht dat je kind ze respecteert.
• De communicatielijnen openhouden. Duidelijk maken dat je een kans welkom bent om bij te dragen aan het leven van je kind, en dat je kind nog steeds deel is van jouw leven.
• Bereid zijn je volwassen kind toe te laten bij je te komen voor troost als de verantwoordelijkheden van onafhankelijk wonen even overweldigend worden. Duidelijk maken dat je in haar vermogen gelooft om haar leven te hanteren, maar dat je kunt empathiseren als ze een behoefte uit te kennen om zwakte toe te geven.
• Ontvankelijk zijn als je kind bereid is over zijn plannen, doelen en dromen te praten. En, als hij openstaat voor jouw input, bied begeleiding om hem te helpen een strategie te creëren om ze te bereiken.

Je nieuwe rol evalueren

Moeders weten niet wat ze moeten doen als hun kinderen volwassen worden. Na 18 jaar of meer het middelpunt van het leven van onze kinderen te zijn, is het moeilijk om te accepteren dat ze verder zijn gegaan om een eigen leven op te bouwen. Het is makkelijk om zich verworpen en eenzaam te voelen, en die gevoelens uit te drukken door in te mengen in het leven dat ze proberen op te bouwen. Maak weerstand tegen die drang zo sterk je kunt — je kind heeft je steun nodig, niet je controle.

Je volwassen kind kan je maatje worden. Voor de eerste keer in haar leven begint ze volwassen problemen te confronteren die ze nooit hoefde te herkennen. Terwijl ze dat doet, zal ze een begrip ontwikkelen van veel van jouw acties en prioriteiten die eerder onverklaarbaar voor haar waren. Dit geeft jullie beiden nieuwe grond om een band op te bouwen.

Verbonden blijven

Houd in gedachten dat zelfs als je kind jongvolwassenheid heeft bereikt, er nog steeds genoeg kansen zullen zijn om goed moederschap te betonen. Je kunt zelfs ontdekken dat dit de leeftijd is waarop je je beste werk doet. Je doel is om een manier te vinden om die zachte duw te geven die je kind misschien nodig heeft om het nest met succes te verlaten, terwijl je nog steeds een hand uitsteekt voor steun als ze het nodig heeft. Je wilt je nieuw volwassen kind helpen zich veilig en geliefd te voelen, en te weten dat ze altijd een plek in je huis heeft, terwijl je haar aanmoedigt stap voor stap verder in volledige volwassen autonomie te treden.

Dit vereist dat je een heel delicaat evenwicht vindt. Terwijl je kind opgaat in zijn eigen leven, begin jij ook een leven te bouwen — een dat niet meer gecentreerd is op zijn behoeften. En, hoe volwassen hij zich ook voelt, hij zal gevoelig zijn voor deze verandering in jou.