• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Strategieën voor storend agressief gedrag bij kinderen

Benjamin Franklin zei beroemd: "Een ons preventie is een pond genezing waard." Strategieën om agressief gedrag aan te pakken vallen in twee categorieën. Preventie is het gebruik van technieken om voortdurende agressie te minimaliseren of elimineren. Interventie is omgaan met agressie op het moment dat het gebeurt.

Preventieve strategieën zijn tijdrovend en vereisen geduld. Maar ze werken, en ze zijn superieur aan omgaan met chronische agressie, of het nu fysiek, verbaal of relationeel is (geruchten verspreiden, uitgesluiten, etc.).

Preventie vóór agressie

De eerste preventieve strategie voor het omgaan met agressief gedrag is risico's minimaliseren. Denk na over de omgeving waar agressief gedrag plaatsvindt. Agressie kan gericht zijn op eigendom, andere mensen, of het zelf. Zelfaagressie kan gaan over het zelf van de agressor (zelfmoorddreiging, bijvoorbeeld) of jou. Onderzoek het huis, de klas en speelplekken, en ruim duidelijke gevaren op of blokkeer de toegang.

In situaties waar agressie chronisch is, is het belangrijk om aandacht te besteven en vooruit te denken. Wanneer je bekend bent met de gedragspatronen van het kind, is het vaak mogelijk de storm opkomend te zien lang voordat de regen begint te vallen. Interveneer vroeg wanneer je de elementen voor een agressief episode ziet samenkomen.

Preventieve interventie

Als je een conflict tussen kinderen ziet opwarmen, scheid ze. Als je ziet dat een kind een ander probeert, grijp in en noem het gedrag. Als je aandachtszoekend gedrag ziet dat typisch leidt tot agressie, leid de aandacht van het kind om naar een andere activiteit.

Omleiding is een heel effectieve techniek; met oefening en vaardigheid kan het veel episodes voorkomen. Hou een geschreven of mentale lijst met alternatieve activiteiten klaar, zodat je iets hebt om voor te stellen wanneer je het nodig hebt. Onthoud ook dat elk kind uniek is. Vergelijk notities over wat werkt en wat niet met collega's, de ouders van het kind en anderen die vertrouwd zijn met het kind; ze kunnen nuttige tips of kennis hebben. Hoe meer je weet, hoe makkelijker het is om onheil te voorkomen.

Communicatie

Er zijn veel redenen voor agressie. Deel van preventie is de motivatie van een agressief kind achterhalen. Het is niet altijd duidelijk, zelfs voor het kind. Ze kunnen boos zijn over iets dat ze wilden en niet kregen. Ze kunnen slachtoffer zijn van mishandeling, aandacht zoeken of reageren op provocatie. Motivaties zijn belangrijk; ze te kennen kan helpen hun zorgen aan te pakken en specifieke strategieën te bedenken.

Motivatie ontdekken vereist communicatie, en er zijn drie dingen te doen: luisteren, erkennen en empathie tonen. Dit betekent niet per se dat je met het kind akkoord gaat. Het kind kan liegen, bluffen en overdrijven. Blijf erbij. Confronteer duidelijke contradicties en oneerlijkheid zachtjes. Je doel is de motivatie begrijpen, dan respect, vertrouwen en rapport opbouwen tot het punt dat de geest van het kind open is voor positieve suggesties. Stel vragen als het kind kalm is: Hoe begon dit? Waarom gebeurde dit? Hoe kunnen we dit voorkomen? Wat kun je anders doen om dit te voorkomen? Belangrijkst van alles: luister.

Situatie-interventie

Als een fysieke vechtpartij uitbreekt op de werkplek, zoals een school of kinderdagverblijf, wordt je interventiestrategie bepaald door je werkplekbeleid. Als je werkplek er geen heeft, heeft het er een nodig. Ken het beleid en wees er duidelijk over, zodat je voorbereid bent wanneer de tijd komt. Als er specifieke interventies vereist zijn, krijg er training voor.

Op andere plekken, zoals thuis of op een speelplaats, heb je keuzes te maken. Interveneer je fysiek? Dit kan een praktische oplossing zijn met kleine kinderen, maar je moet rekening houden met de reactie van andere ouders en risico op letsel bij kinderen. Wat met atleetachtige tieners? Fysieke interventie in die context kan leiden tot zwaar letsel of dood. Als je je zorgen maakt over aanvallen op jezelf, regel van tevoren defensieve hulp in de buurt.

Vaak is je autoriteit als volwassene genoeg om een vechtpartij te stoppen. Simpelweg stap vooruit en zeg: "Goed, dat is genoeg, scheid nu." Als dat niet werkt, kun je toevoegen dat de politie gebeld wordt als ze niet koelbloedig blijven. De sleutel is kalm en vast te blijven - de volwassene zijn. Volwassen autoriteit kan ook toegepast worden op verbaal en relationeel conflict, maar met lagere intensiteit. Praten. Roep de gouden regel aan: behandel je anderen hoe je zelf behandeld wilt worden? Waarom niet?

Voorkom agressie wanneer je kunt. Krijg hulp wanneer je het nodig hebt. Evalueer incidenten achteraf voor lessen geleerd, pas ze toe op toekomstige situaties. Ten slotte: loof positief gedrag. Agressieve kinderen zijn gewend gedisciplineerd te worden. Ze hebben ook feedback nodig wanneer ze goed doen.