Kinderontwikkelingsstrategieën voor het reguleren van impulscontrole

Zelfcontrole in de kindertijd is een sterker voorspeller van scholastische prestaties dan intelligentie, volgens een Scholastic-artikel "Waarom impulscontrole moeilijker is dan ooit", door Michelle Anthony, Ph.D., die neurowetenschappers en co-auteurs van "Welcome to Your Child's Brain", Sandra Aamodt en Sam Wang, citeert. Drie gebieden - ontwikkeling, temperament en executieve functionering - vormen het niveau van impulsiviteit en de vaardigheid om het te reguleren. Als je kind moeite heeft om zijn impulsen te controleren, kunnen veranderingen in je ouderverwachtingen helpen om zijn frustratietolerantie te verhogen en de impulscontrole van je kind uit te rekken.

Executieve functionering

Ouders hun kind kunnen helpen met impulscontrole door haar te assisteren bij de ontwikkeling van haar executieve functioneringsvaardigheden, volgens het advies van Dr. Becky Bailey, vroege kinder- en ontwikkelingspsychologie-expert, gedeeld door Dr. Michelle Anthony in haar Scholastic.com-artikel. Deze omvatten het vermogen om te plannen, problemen op te lossen en een taak volledig af te ronden. In plaats van emotioneel te reageren, zullen de executieve functioneringsvaardigheden van je kind haar in staat stellen om te denken en te plannen. Door een groeiend gevoel van controle over haar omgeving, en door deze vaardigheden te versterken, zal ze minder emotioneel reactief worden.

Passende reacties modelleren

Jouw emotionele reacties, zowel positief als negatief, zullen waarschijnlijk door je kind nagebootst worden. Als je boos en gefrustreerd bent in aanwezigheid van je kind, praat hard met jezelf zodat hij de passende emotionele reactie kan getuigen. Bijvoorbeeld, als je de eieren laat vallen terwijl je ze uit de koeling haalt voor het ontbijt, kan een passende reactie om te modelleren zijn: "Oh nee. Ik heb de eieren laten vallen. Ik keek er echt naar uit om ze te eten. Ik ga tot tien tellen terwijl ik kalm word, dan maak ik deze rotzooi schoon en eet een kom graanboekjes." Over tijd kan dit hem helpen zijn eigen zelfgesprek te ontwikkelen, wat waarschijnlijk leidt tot verhoogde impulscontrole.

Tweede kansen

In een Huffington Post-artikel schrijft Susan Stiffelman, huwelijks- en gezinstherapeut en auteur van "Parenting without Power Struggles", impulscontroleproblemen toe aan je kind er jonger uitziend dan ze daadwerkelijk is, omdat de vaardigheid om te pauzeren voordat ze besluit te handelen, onderontwikkeld is. Fysiek impulsief gedrag kan in de weg zitten van haar socialiseren met andere kinderen. Om hierbij te helpen, maakten Joyce Cooper-Kahn, Ph.D. en Laurie Dietzel, Ph.D., co-auteurs van "Late, Lost and Unprepared", de suggestie om het misgedrag van je kind te stoppen, het correcte gedrag te modelleren en een "do-over" aan te moedigen. Bijvoorbeeld, als je kind haar vriendin sloeg omdat ze haar blokkentoren omwierp, kun je haar vertellen dat het nooit okay is om te slaan over speelgoed, maar dat ze kan zeggen dat ze boos is en met haar voet kan stampen. Moedig haar aan dit te doen; wanneer je kind rustig is, laat haar je vertellen waarom ze boos is.

Ontspanning

In haar Family Education.com-artikel "Ontspanning, Begeleide Beeldvorming en Visualisatie", adviseert Sandra F. Rief, een auteur en spreker met een master in algemene en speciale educatie, impulsieve kinderen ontspanningstechnieken te leren om te gebruiken, met name wanneer ze boos of gefrustreerd zijn. Diepe ademhaling, ontspanning en visualisatieoefeningen kunnen je kind helpen het plannende en denkende deel van zijn hersenen beter te managen. Je kind zal een additioneel hulpmiddel hebben om te gebruiken wanneer en waar hij het ook nodig heeft.

Previous:

Next: