De effecten van kinderarmoede en onderwijs

Het is geen verrassing dat het inkomen van een gezin de kinderonderwijs beïnvloedt. Ongeveer 22 procent, of 16 miljoen, kinderen in de VS leven in armoede, volgens het National Center for Children in Poverty. Decennialang onderzoek heeft getoond dat armoede de nr. 1 dreiging is voor het welzijn van een kind. Van verhoogde stressniveaus tot beperkte toegang tot academische bijstand, het opgroeien in armoede kan de capaciteit van het kind beïnvloeden om te leren tijdens de schooldag, adequaat cijfers te behalen en uiteindelijk te diplomeren.

Uitvoerende functies en stress

Uitvoerende functies, het zelfcontrolegebied van de mentale verwerking van het kind, beïnvloedt de capaciteit om zich zelf te reguleren, te focussen, aandacht te besteden, te plannen en meerdere gedachten tegelijk te hanteren, volgens Harvard's Center on the Developing Child. Kinderen die in armoede leven, hebben laten zien hogere niveaus van het stresshormoon cortisol vrij te maken, volgens onderzoek van de National Institutes of Health. Verhoogd cortisol beïnvloedt de hersengedraging van het kind, wat impulscontrole, aandachtsspanne en planning verlaagt. Op zijn beurt schaadt dit de capaciteit van het kind om zich te concentreren op leren tijdens de les en klassen taken te managen zoals toetsen maken of opdrachten voltooien.

Loodblootstelling, armoede en leren

Loodblootstelling is gelinkt aan een reeks ontwikkelingsproblemen die de capaciteit van een kind om te leren beïnvloeden. Kinderen die in onvoldoende huisvesting leven, zijn meer geneigd loodblootstelling te ervaren door afbladerende loodbevattende verf, die wijdverspreid was voor 1978. Het ETS Center for Research on Human Capital and Education zegt dat 21 procent van kinderen van 1 tot 5 jaar die onder het armoedepeil leven, verhoogde bloedloodwaarden hebben. In vergelijking, 10 procent van kinderen die boven het armoedepeil leven, hebben vergelijkbare loodniveaus in hun lichaam. Negatieve effecten van elk loodniveau in het kinderlichaam kunnen gedragsproblemen en intellectuele tekortkomingen omvatten, merkt de U.S. Centers for Disease Control and Prevention op.

Voeding en onderwijs

In 2013 konden 3,8 miljoen gezinnen hun kinderen niet voorzien van adequate hoeveelheden voedzame voeding, volgens het U.S. Department of Agriculture. Voedselonzekerheid was het hoogst bij laaginkomensgezinnen met kinderen van 6 jaar of jonger. Tijdens de eerste levensjaren kan slechte voeding als gevolg van onvoldoende nutriënten en eiwitten bijdragen aan afnames in sociale, emotionele en cognitieve ontwikkeling, merkt de American Psychological Association op. Niet alleen draagt een gebrek aan nutriënten bij aan verminderde ontwikkeling, maar honger zelf kan ook de capaciteit van het kind beïnvloeden om te bloeien in de schoolomgeving. Kinderen die geen toegang hebben tot een adequate hoeveelheid voedsel kunnen verminderde motorische functies vertonen, symptomen van gedragsstoornissen vertonen, agressief gedragen of tekenen van angst en irritabiliteit vertonen. Deze kunnen allemaal het leerproces serieus beïnvloeden en storen.

Schoolabsentie

Uitblinken op school betekent aanwezig zijn om te leren. Herhaalde afwezigheden beïnvloeden negatief de capaciteit van het kind om te leren, informatie te behouden en haar onderwijs te voltooien. Kinderen van gezinnen die in armoede leven, zijn geneigder afwezig te zijn van school dan die in welvarendere huishoudens, volgens het National Center for Children in Poverty. Absentie in de vroege schooljaren beïnvloedt academische gebieden zoals rekenen en lezen alsook sociale en emotionele functionering. Naarmate kinderen ouder worden, hebben die in armoede ook een verhoogde kans op absentie door werk of gezinszorgverantwoordelijkheden. De effecten van chronische afwezigheden gaan verder dan een les of twee missen. Leerlingen die vaak school missen, zijn minder geneigd te diplomeren dan die regelmatig aanwezig zijn.

Previous:

Next: