De Invloed van het Gezin op Kinderen's Normen en Waarden

De bekende ontwikkelingspsycholoog Jean Piaget geloofde dat bij de vorming van kinderen's normen en waarden geen buiteninvloed groter is dan die van het gezin. Door straf, versterking en zowel directe als indirecte onderwijzing, vestigen gezinnen normen en waarden in kinderen en helpen ze hen om overtuigingen te ontwikkelen die de waarden van hun cultuur weerspiegelen. Hoewel de bijdrage van gezinnen aan de morele ontwikkeling van kinderen breed is, zijn er specifieke manieren waarop normen en waarden het effectiefst worden overgebracht en geleerd.

Eerlijkheid

Het idee van wat eerlijk is, is een van de centrale morele lessen die kinderen in de gezinscontext leren. Gezinnen stellen grenzen aan de verdeling van bronnen, zoals voedsel en woonruimte, en staan verschillende voorrechten toe op basis van leeftijd, geslacht en werk. De manier waarop een gezin bepaalt wat eerlijk is, beïnvloedt de ontwikkeling van kinderen's ideeën over rechten en aanspraken, en beïnvloedt ook hun begrippen van delen, wederkerigheid en respect.

Gerechtigheid

Gezinnen stellen regels voor goed en fout gedrag, die worden gehandhaafd door positieve versterking en straf. Positieve versterking is de beloning voor goed gedrag, en helpt kinderen leren dat bepaalde acties meer worden aangemoedigd dan anderen. Straf, daarentegen, helpt kinderen af te weren om slecht gedrag te vertonen, en helpt hen vanaf jonge leeftijd te begrijpen dat acties gevolgen hebben. Dr. Jean Piaget beschrijft dat door hun blootstelling aan beloningen en straffen, kinderen een intern systeem van gerechtigheid ontwikkelen dat ze gebruiken om de wereld en hun directe omgeving te beoordelen. Dit interne systeem helpt kinderen ook om beslissingen te maken over hoe ze moeten handelen, aangezien ze beginnen de uitkomsten van hun eigen gedrag te overwegen.

Sociale Rollen

In de gezinsomgeving leren kinderen hun acties niet alleen in termen van gerechtigheid, maar ook in termen van emotionele behoeften te overwegen. Klinisch psycholoog Lawrence Kohlberg is beroemd om zijn uiteenzetting van kinder morele ontwikkeling. Hij stelt dat kinderen de waarde van sociale steun van hun gezinnen leren, en motivaties ontwikkelen gebaseerd op vriendelijkheid, vrijgevigheid en empathie, in plaats van alleen op persoonlijke behoeften en wensen. Kohlberg verklaart ook dat door te leren zorgen voor de belangen en het welzijn van hun gezin, kinderen zorg voor de samenleving als geheel ontwikkelen.

Persoonlijke Balans

Door begrip van principes van eerlijkheid, gerechtigheid en sociale verantwoordelijkheden, leren kinderen een balans te vinden tussen hun eigen behoeften en wensen en de belangen van de bredere sociale omgeving. In hun artikel uit 1998 over morele ontwikkeling beschrijven professors Arthur Mones en Erinn Haswell dat kinderen worden gebracht in een "gezinscultuur" die benadrukt het vinden van mate tussen het individu en een groter gevoel van verbondenheid. Door grenzen te stellen aan hun eigen individuele wensen, profiteren kinderen van een groter gevoel van liefde, veiligheid en gedeelde identiteit. Tegelijkertijd helpt deze verbondenheid kinderen hun eigen moreel systeem te verfijnen door hen een referentiekader te geven voor het begrijpen van goed en fout.