• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Ontwikkeling van Sociale Wenselijkheid bij Kinderen

Sociale wenselijkheid is de behoefte om door anderen als sociaal acceptabel te worden waargenomen. Vanwege de sterke innerlijke behoefte om door anderen goedgekeurd te worden, vertegenwoordigen veel mensen zichzelf – bewust of onbewust – als over eigenschappen beschikkend die anderen zouden bewonderen. Deze neiging kan zowel positieve als negatieve gevolgen hebben voor de ontwikkeling van een kind.

Sociale Wenselijkheid

De term "sociale wenselijkheid" komt uit het veld van psychologisch testen. Onderzoekers merkten op dat veel respondenten in onderzoeken tendensen hadden om het antwoord te geven dat ze dachten het meest sociaal acceptabel was, in plaats van het eerlijke antwoord. Testen zoals de Crowne-Marlowe Social Desirability Scale zijn bedoeld om deze neiging te meten. Mensen met een hoge CM-score zeggen wat ze denken dat andere mensen van hen willen horen en houden hun echte meningen of gedrag voor zich. Mensen met een lage CM-score antwoorden eerlijk zonder zich zorgen te maken wat mensen van ze denken. Volgens een zelfevaluatietest op de website van Cengage, scoren twee derde van alle respondenten ergens in het midden, wat aangeeft dat ze zich wel zorgen maken over wat anderen van ze denken, maar niet in de mate dat ze hun echte zelf volledig maskeren. Sociale wenselijkheid ontwikkelt zich in de kindertijd als onderdeel van het proces van het leren van ethisch redeneren.

Morele Ontwikkeling

Wanneer kinderen net geboren zijn, denken ze bijna uitsluitend over hun eigen behoeften. Psycholoog Lawrence Kohlberg noemde dit het "premorele" stadium van de kinderontwikkeling, omdat kinderen in dit stadium niet in staat zijn tot enig ethisch redeneren. In het tweede stadium van Kohlberg's model, begint het kind goed en fout te bedenken in termen van directe gevolgen. Handelingen die aangename gevolgen hebben, worden als goed gezien, en handelingen met negatieve gevolgen als fout. In het derde stadium begint het kind goed en fout primair te definiëren door of anderen goedkeuren. Dit is het stadium van sociale wenselijkheid.

Vroege Ontwikkeling

Wanneer jonge kinderen Kohlberg's derde stadium van ontwikkeling bereiken, richt hun behoefte aan goedkeuring zich van nature op de mensen die het meest belangrijk zijn in hun dagelijks leven. Ze willen dat hun ouders, lerares of kinderopvangverzorgers van hen denken als goed kinder. Volgens een artikel uit 2005 in Child Development, zullen kinderen internaliseren wat hun in de vroege kinderjaren teruggekaatst wordt. Een kind dat goedkeuring ontvangt, zal komen te denken dat hij een goed kind is, wat hem kan motiveren om ethische keuzes te maken naarmate hij opgroeit. Een kind dat afkeuring ontvangt, zal komen te denken dat hij een slecht kind is.

Latere Ontwikkeling

Wanneer kinderen groter worden en meer tijd met hun leeftijdsgenoten doorbrengen, herricht sociale wenselijkheid zich op de leeftijdsgroep in plaats van de ouders. De behoefte aan goedkeuring door anderen kan op dit punt negatieve gevolgen gaan hebben. In Kohlberg's model kunnen mensen zich verder ontwikkelen dan de behoefte aan goedkeuring door anderen om een ethiek te ontwikkelen gebaseerd op principes. Het Child Development artikel beschrijft een vergelijkbaar proces, waarin de meeste kinderen uiteindelijk een stabiele innerlijke waardering van hun eigen waard ontwikkelen. Echter, kinderen zonder dergelijk innerlijk vertrouwen kunnen blijven hunkeren om goedkeuring van hun leeftijdsgenoten, zelfs als ze het alleen kunnen verkrijgen door een slechte beslissing te nemen die ze anders niet zouden hebben gemaakt. Terwijl sociale wenselijkheid kinderen kan aanmoedigen om ethische keuzes te maken, kan het ze ook kwetsbaar maken voor negatieve groepsdruk.