• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Hoe Een Leefbare Of Niet-leefbare Zwangerschap Gediagnosticeerd Wordt

De diagnose ontvangen dat je zwangerschap niet leefbaar is, betekent dat de foetus zich niet zal ontwikkelen tot een baby en/of niet buiten de baarmoeder kan overleven. Dit zou waarschijnlijk ontzettend nieuws zijn om te horen, en je zou waarschijnlijk veel vragen hebben. Ten eerste en vooral, zou je willen begrijpen hoe dokters zeker kunnen weten dat de zwangerschap niet leefbaar is.

Hieronder kijken we naar hoe medische aanbieders deze aandoening diagnosticeren, veelvoorkomende oorzaken, behandelopties, en hoe het verschilt van miskraam. We verkennen ook de impact die een niet-leefbare zwangerschap kan hebben op je vruchtbaarheid en hoe je omgaat met dit hartverscheurende, onverwachte einde van je zwangerschap.

Overzicht

Hoewel het concept van een leefbare en niet-leefbare zwangerschap relatief makkelijk te begrijpen is, wordt het beheerst door strikte definities. Vanuit een klinisch perspectief is een leefbare zwangerschap een zwangerschap waarin de baby geboren kan worden en een redelijke kans op overleving heeft. Daarentegen is een niet-leefbare zwangerschap een zwangerschap waarin de foetus of baby geen kans heeft om levend geboren te worden.

Expliciete diagnostische criteria zijn ontworpen om duidelijk te maken wanneer de beëindiging van een niet-leefbare zwangerschap gerechtvaardigd is. Exacte, uniforme standaarden worden gebruikt om variatie in de interpretatie van 'redelijke kans op overleving' te elimineren, om te garanderen dat de diagnose niet-leefbaar betekent dat de foetus is overleden en/of niet buiten de baarmoeder kan leven.

Experts hebben getracht helderheid te bieden over de diagnose, niet alleen vanuit een ethisch en juridisch standpunt, maar om ouders de verzekering te geven dat ze de juiste behandelkeuze hebben gemaakt, inclusief beëindiging van de zwangerschap, gebaseerd op het gewicht van vastgesteld medisch bewijs.

Oorzaken Van Een Niet-leefbare Zwangerschap

Vanuit een diagnostisch perspectief betekent niet-leefbaar niet een kleine kans op overleving. Het betekent geen kans op overleving. De meest voorkomende redenen hiervoor zijn:

• Een baby te vroeg geboren om te kunnen overleven (vóór 23 weken)
• Een congenitale afwijking die de overleving van de foetus buiten de baarmoeder onmogelijk maakt
• Een zwangerschap waarin de foetus geen hartslag meer heeft
• Anembryonale gestatie, ook wel een blighted ovum genoemd, waarbij de zwangerschap stopt met groeien na het vormen van de zwangerschapszak
• Ectopische zwangerschap, waarbij het bevruchte ei zich buiten de baarmoeder nestelt
• Molaire zwangerschap, waarbij een bevrucht ei dat niet kan overleven zich in de baarmoeder nestelt

Extreem Vroeggeboorte

Wat betreft vroeggeboorte, kijken de meeste ziekenhuizen naar leefbaarheid vanuit het perspectief van wanneer een pasgeborene ten minste enige kans op overleving heeft. De grens wordt getrokken rond de 23e tot 24e week van de zwangerschap. Vóór 23 weken zwangerschap hebben foetussen ongeveer 1% of minder kans op overleving en hoge morbiditeitscijfers. De uitkijk voor overleving verbetert stabiel met elke voorbijgaande week van de zwangerschap.

De afgelopen 50 jaar is de prognose voor kinderen geboren tussen 23 en 28 weken zwangerschap dramatisch verbeterd, met overlevingscijfers nu tussen 50% en 70%. Vroeggeborenen die levend geboren zijn vóór 28 weken, moeten vaak langdurig op de neonatale intensive care afdeling (NICU) blijven en velen hebben blijvende beperkingen - maar een groeiend aantal gaat ervan uit om te bloeien.

Overlevingscijfers vóór 23 weken hebben nauwelijks gebudge. De vroegst bekende geboorte met een overlevende baby is op 21 weken. Vóór 23 weken sterft de foetus vaak tijdens de geboorte of kort daarna, ondanks medische interventie. Voor die extreem vroeggeborenen die de geboorte overleven, zullen ouders en dokters samen beslissen welke levensondersteunende behandelingen passend of haalbaar zijn.

Niet-leefbaarheid Bepalen

Naast extreem vroeggeboorte, heeft de Society of Radiologists in Ultrasound (SRU) definitieve criteria vastgesteld om niet-leefbaarheid te bepalen. Deze bepaling is bedoeld om ervoor te zorgen dat aanbieders en patiënten duidelijk zijn over wanneer een zwangerschap leefbaar is of niet, evenals om de beëindiging van een potentieel leefbare zwangerschap te voorkomen.

Definitieve Criteria

Met behulp van echografie, wordt een zwangerschap niet-leefbaar verklaard op basis van de volgende definitieve criteria:

• Een zwangerschapszak die geen embryo bevat, maar een gemiddelde diameter heeft van 25 millimeter of meer
• Een zwangerschapszak met een dotterzak wordt waargenomen in een scan, maar 11 of meer dagen later is er geen embryo met een hartslag
• Een zwangerschapszak zonder een dotterzak wordt waargenomen in een scan, maar twee of meer weken later is er geen embryo met een hartslag (dit betekent dat de zwangerschap is gestopt met progresseren)
• Geen foetale hartslag en een kroon-staartlengte van zeven millimeter of meer

Niet-definitieve Criteria

In sommige omstandigheden kan een zwangerschap potentiëel niet-leefbaar worden beschouwd en verdere tests vereisen. Volgens SRU-richtlijnen zou een zwangerschap als risico op niet-leefbaarheid beschouwd worden op basis van de volgende niet-definitieve criteria:

• Een zwangerschapszak met een dotterzak wordt waargenomen, maar zeven tot 10 dagen later is er geen embryo met een hartslag
• Een zwangerschapszak zonder een dotterzak wordt waargenomen, maar zeven tot 13 dagen later is er geen embryo met een hartslag
• Afwezigheid van een embryo zes of meer weken na de laatste menstruatie
• Disproportioneel kleine zwangerschapszak in relatie tot de embryo (minder dan vijf millimeter verschil tussen de gemiddelde zakdiameter en de kroon-staartlengte)
• Lege amnion (de membraan die de embryo moet omringen)
• Vergrote dotterzak van meer dan zeven millimeter
• Geen embryo en een gemiddelde zwangerschapszakdiameter van 16 tot 24 millimeter
• Geen hartslag en een kroon-staartlengte van minder dan zeven millimeter

In de grote meerderheid van deze gevallen, zullen deze zwangerschappen uiteindelijk als niet-leefbaar worden bepaald.

Behandeling

Wanneer een zwangerschap niet-leefbaar is, zal het ofwel van zichzelf miskramen of een chirurgische procedure, zoals dilatatie en curettage (D&C) of medicatie nodig zijn om overgebleven footaal weefsel te verwijderen.

Het is belangrijk om te onthouden dat er geen behandelingen beschikbaar zijn of manieren om een niet-leefbare zwangerschap te redden.

In veel gevallen zal een niet-leefbare zwangerschap de toekomstige vruchtbaarheid niet nadelig beïnvloeden. Vaak treden niet-leefbare zwangerschappen op door chromosoom- of andere afwijkingen die niet wijzen op een duurzaam vruchtbaarheidsprobleem. Een mogelijk risico ontstaat bij een ectopische zwangerschap die niet gediagnosticeerd wordt voordat potentiële complicaties ontstaan, wat kan leiden tot een ruptuur van de eileider.

Overleg met je dokter over jouw specifieke omstandigheden om een accurate inschatting te krijgen van hoe jouw niet-leefbare zwangerschap wel of niet je kansen op een gezonde zwangerschap in de toekomst kan beïnvloeden.

Coping

Naast zorgen voor eventueel fysiek herstel na een niet-leefbare zwangerschap, zorg ervoor dat je ook aandacht besteedt aan je emotionele genezing. Omgaan met zwangerschapsverlies kan een grote tol vorderen en kan aandacht en zorg voor je mentale gezondheid vereisen. Geef jezelf de tijd om te rouwen. Het kan helpen om een compassieel persoon te vinden om met te praten, zoals een partner, familie, vriend, of therapeut.

Een Woord Van Verywell

Richtlijnen over niet-leefbaarheid voorkomen de misdiagnose van een leefbare zwangerschap. Het is belangrijk om te onthouden dat 'leefbaar' niet noodzakelijk betekent in perfecte gezondheid. In sommige gevallen kan een baby in staat zijn om buiten de baarmoeder te overleven, maar zal intensieve levenslange medische interventie vereisen.

Dit is zeldzaam, maar de mogelijkheid benadrukt het belang van de ouders hun volledige begrip en input op momenten dat leefbaarheid minder zeker kan zijn. Je dokter kan je adviseren, maar alleen jullie als ouders kunnen beslissen wat de meest passende en liefdevolle keuze is voor jullie baby.