• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

10 dingen die ik had willen weten voordat mijn tweelingen arriveerden

Er bestaat zoiets als Tweeling-Mama-Schuld

We kennen allemaal de traditionele Mama-schuld die resulteert in een moeder die zich schuldig voelt omdat ze haar baby niet genoeg van zichzelf geeft. Maar bovenop deze traditionele Mama-schuld, voelt de Tweeling-Mama vaak ook Tweeling-Mama-schuld. Om Tweeling-Mama-schuld uit te leggen, ga ik de blantante waarheid uitspreken.

Pasgeborenen zijn extreem behulpzaam en het is een puur cijferspel.

Er zijn twee van hen en er is maar één van jou en beide tweelingen zullen regelmatig tegelijkertijd Mama nodig hebben. In het begin voelde ik me constant gescheurd omdat ik niet alles voor één kind kon zijn. Ik voelde me constant faalbaar als moeder omdat ik in plaats van mezelf volledig aan één kind te wijden, een eindeloze tennismatch moest spelen tussen twee. Mensen met meer dan één kind van verschillende leeftijden zullen je vertellen dat ze ook dit soort Mama-schuld hebben ervaren. Maar geloof me, dat is niet hetzelfde. Ik zeg niet dat deze mama's zich niet schuldig voelen over het moeten adresseren van de behoeften van het ene kind boven het andere, maar het is precies niet hetzelfde. Pasgeborenen begrijpen geen Engels. Ze weten ook niet wat het betekent om hun beurt af te wachten en ze kunnen niet geredeneerd worden. Plus, ze zijn klein. Dus als je ze laat wachten op iets dat cruciaal is voor hun bestaan zoals voedel, zul jij, hun mama, ook gestrest raken.

Echter, Tweeling-Mama, probeer jezelf een pauze te geven. Begrijp dat je maar één persoon bent en dat je alleen het beste kunt doen wat je kunt. Je voedt vanuit liefde en geloof me, je baby's zullen die liefde elke dag voelen.

De ene tweeling wil misschien borstvoeding en de andere niet

Mijn dochter hield van borstvoeding. Na elke voedingsessie leek ze op een klein puppy dat net op zijn rug was gekrabbeld. Ze was volledig tevreden, comfortabel en gelukkig. Mijn zoon, aan de andere kant, was nooit een fan. Hij was een hongerige kereltje en bevorzugde de snelheid van het flesje.

Daarnaast hielp het niet dat ik niet in staat was om beide baby's tegelijk te voeden.

Voordat mijn tweelingen arriveerden, had mijn nicht, die ook moeder is van tweelingen, me haar tweeling-voedkussen gegeven om te gebruiken. Ik geloofde naief dat zodra de tweelingen arriveerden en honger hadden, ik gewoon deze magische voedkussen die ze me gaf zou gebruiken en geen problemen zou hebben. Laat me uitleggen hoe voedingstijd er eigenlijk uitzag. Ik had twee hongerig huilende tweelingen. Ik kreeg er een succesvol, bijna makkelijk, aan de borst. Toen, terwijl ik probeerde de andere tweeling aan te sluiten, liet de eerste los. Dan werkte ik om de eerste weer aan te sluiten en liet de tweede los. Dus eigenlijk resulteerde het proces in twee steeds meer boze tweelingen en resulteerde het in dat we alle drie huilden aan het eind. Dus ik eindigde met veel meer afzuigen dan ik oorspronkelijk dacht dat ik zou doen.

Eigenlijk mijn advies, toekomstige tweeling-mama, is om een plan te hebben maar in real-time aan te passen aan wat er ook komt. Accepteer dat bij het opvoeden van tweelingen, het echt hun wereld is en jij als hun mama er gewoon in woont.

Beweeg geen vinger voor je gasten.

Na het baren van je twee kleine wonderen, zullen familie en vrienden eruitkijken om ze te komen ontmoeten. Ik neem niets weg van de liefde van deze ervaring, want het is werkelijk prachtig dat zoveel mensen je en je nieuwe baby's liefhebben.

Echter, mijn eerste advies aan de nieuwe tweeling-mama is om selectief te zijn.

De vriendin van je moeder's zus hoeft niet in de eerste weken te komen je tweelingen ontmoeten – misschien nooit, maar dat is volledig aan jou. Ik zou bezoekers beperken tot alleen nauwe familie en vrienden. Je tweelingen gaan er een tijdje zijn en wie niet zo dicht bij je staat, krijgt uiteindelijk wel hun kans om ze te ontmoeten als het hen echt belangrijk is.

Volgende — wanneer gasten bezoeken, wees niet de perfecte gastvrouw.

Mensen zullen je niet oordelen over wat je niet doet tijdens deze tijd, want ze zijn te druk met ooh-en-aah over de baby's. En als iemand je wel oordeelt, kan ze de deur uit lopen die ze zojuist binnenkwamen. Als je in je pyjama zit wanneer je gasten aankomen, is dat 100% ok. Voor ik tweelingen had, was ik altijd de quintessentiële gastvrouw; voedsel en dranken aanbieden aan mijn gasten en ervoor zorgen dat ze comfortabel waren. Je hebt maar twee gasten die er nu toe doen en dat zijn je tweelingen. Dus tenzij je de tweelingen de borst of het flesje aanbiedt, blijf zitten en beweeg geen vinger. Empathische vrienden en familieleden zullen degenen zijn die JOU voedsel brengen tijdens deze tijd. God zegene die mensen.

Gerelateerd: 10 tips voor het omgaan met bezoek na de bevalling

Je zult onmachtig zijn om je eigen persoonlijke behoeften te verzorgen, maar je moet het wel doen.

Je gaat zorgen voor twee kleine mensen die 100% van je tijd zullen claimen. Het zal moeilijk zijn om een paar momenten te vinden voor dingen die gewone mensen volledig voor lief nemen zoals douchen of voedsel klaarmaken. Toch moet je je realiseren dat je jezelf ten minste een beetje moet verzorgen en dat het keineswegs zelfzuchtig is om dat te doen.

Die baby's zijn niets zonder jou en je moet voldoende kracht hebben om voor ze te zorgen.

Plus, als je borstvoeding geeft, moet je elke dag voldoende calorieën binnenkrijgen om fysiek in staat te zijn hun melk te produceren. Zorg dus dat voedsel gemakkelijk bereikbaar is en als je geen tijd hebt om neer te zitten voor een grote maaltijd, graas dan regelmatig. Ik schaam me niet te zeggen dat ik de eerste maanden overleefde op veel takeaway. Houd dus die takeaway-menu's bij de hand en zorg dat iedereen die wil luisteren weet wat je favoriete maaltijdnummers zijn bij alle snackbarretjes binnen een straal van 15 km.

Je zult constant denken dat het hebben van maar één baby ongelooflijk makkelijk is.

Als je een twee-oudergezin bent, kom je direct in een man-tegen-man-verdedigingssituatie toen de tweelingen geboren worden. Dit betekent dat je eigenlijk geen pauze krijgt en als je er een neemt, wordt je partner in een zoneverdediging geduwd tegen een extreem krachtige en eisende tweeling-aanval. Bij een twee-ouders-één-baby-scenario is er de mogelijkheid om beurten te nemen. Met tweelingen vind je je vaak denkend om iets te zeggen als: "Schattie, ik ga even snel douchen, zou je de tweelingen even willen oppassen?" En voordat die anders onschuldige zin je lippen verlaat, zal schuld insluipen omdat je realiseert wat het oppassen van twee pasgeborenen alleen inhoudt en je besluit dat je eigenlijk niet zo vies bent.

Tweelingen geven je een volledige licentie om hoeken af te knippen.

Mijn advies is om hoeken af te knippen in elk aspect van je leven dat je budget toelaat. Laat je boodschappen bezorgen. Huur een schoonmaakservice. Als je dat niet onbepaald kunt betalen, overweeg dan om er een in te huren voor de eerste 3 maanden. Huur iemand die sneeuw wegraapt als het winter is of een gazonservice als het lente is. Huur een persoonlijke chef. En nee, ik kon niet al deze dingen betalen, maar wat je je kunt permitteren om uit te besteden, doe het. Mijn tweelingen zijn nu 2,5 jaar en ik laat nog steeds mijn boodschappen bezorgen. En ik kan het niet genoeg benadrukken: rekruteer altijd de gratis hulp van vrienden en familie in elke capaciteit waarin ze bereid zijn het te leveren.

Je zult meer uitgeput zijn dan je je ooit kunt voorstellen.

Het spijt me dit te zeggen, maar ik zal nooit in woorden kunnen vatten welk niveau van uitputting je zult voelen tijdens de eerste maanden van tweeling-ouderschap. Ik was nooit bij het leger, maar ik zou het vergelijken met bootcamp en je tweelingen zijn de instructeurs, die je om 01:00, 02:00, 03:00 uur wakker maken; je snapt het wel.

Mijn advies is om te doen wat je kunt om er gewoon doorheen te komen.

Als je borstvoeding geeft en je een partner hebt, laat die partner de baby's dan brengen om te voeden als ze huilen. Jezelf maar een paar stappen besparen lijkt misschien niet veel, maar energie telt op en geloof me, spaar alle energie die je kunt, wanneer je kunt. Iedereen zal zeggen: als de tweelingen slapen, slaap jij. Helaas werkt dit niet altijd. Uitputting is een nare vijand. Op de momenten dat je daadwerkelijk in staat bent te slapen, probeert je lichaam er misschien tegen te vechten. Plus, als de baby's slapen, kun je eigenlijk dingen doen zoals wassen, voedsel klaarmaken of schoonmaken, etc.

Heb er gewoon één dagelijkse doelstelling buiten de kinderopvang en houd die doelstelling heel klein.

Dagelijkse doelstellingen zijn: één wasmachine doen – ja, gewoon één, een salade maken die je een paar dagen volhoudt, fruit wassen en snijden dat je makkelijk kunt grijpen als je honger hebt, etc.

Je zult waarschijnlijk bang zijn om alleen met beide tweelingen te zijn, initieel.

Ik had in een miljoen jaar nooit gedacht dat alleen zijn met mijn eigen kinderen me de hel uit zou vresen, maar initieel was dat zo. Je realiseert je volledig je grenzen wanneer je moeder van tweelingen wordt.

Voor de tweelingen was ik de persoon waarop iedereen kon steunen.

Mijn typische week bestond uit talloze projecten op het werk, 200 koekjes bakken voor de verjaardag van mijn neef, mijn eigen kussenslopen maken voor mijn woonkamerkussens, dagelijks sporten, en altijd beschikbaar zijn om elke gunst voor iedereen op elk moment te doen. Nou, dat is volledig veranderd. Ik noemde al dat je met tweelingen moe bent. Als je moe bent, functioneer je niet op volle capaciteit en ook als je moe bent, is er meer kans op ongevallen. Nog een paar ogen, nog een paar armen, en/of nog een persoon om mee te praten, zal meer waard zijn dan goud tijdens de eerste maanden.

Het kost je uren aan voorbereiding om het huis uit te gaan en je moet minstens 2 tassen inpakken wanneer je dat doet.

Als gevolg daarvan zul je waarschijnlijk voelen dat het verlaten van je huis, tenzij het verplicht is, iets is wat je liever vermijdt. Het is het niet waard. Het is al lastig genoeg om elk gadget, deken, speelgoed, luiertool, flesje, etc. ter beschikking te hebben, laat staan als je Survivor Baby moet spelen en moet beslissen welke items van je tot aan de rand gevulde luiertasjes mogen blijven. Ten ware het noodzakelijk is, blijf thuis en laat mensen naar je toe komen initieel.

Het leven is waarschijnlijk niet hoe je het je had voorgesteld.

Tijdens mijn tweelingzwangerschap droomde ik van de dag dat mijn tweelingen zouden arriveren. Ik zag mezelf aanstarrend naar hun perfecte gezichten, kijkend in vol verbazing terwijl ze sliepen, nadenkend over wat ze droomden, en constant wonderend hoe ik zo gezegend kon zijn. Ik was overtuigd dat ik elke minuut van de babyfase met hen zou genieten – alles documenteren in een babyboek en een miljoen foto's maken.

Eerlijk gezegd, ik heb mijn tweelingen behaagd omdat ze van mij waren.

Ze waren echt de kleine wonderen waar ik altijd van had gedroomd. Echter, ik had niet veel kansen om ze aanbiddend aan te kijken en ik kon zeker niet elke minuut van de babyfase genieten zoals ik dacht dat ik zou, omdat ik te geklooterd moe was. Ik ben hier om je te vertellen, toekomstige tweeling-mama, dat dit oké is. Maak je geen zorgen dat je het mist omdat je zo diep in de tweelingzorg zit dat je geen tijd hebt voor veel anders. Je doet precies wat je moet doen. Al die dingen die je doet om voor je twee bundels te zorgen, komen direct voort uit hoeveel je ze behaagt en hoeveel je echt toegewijd bent aan hen.