De voordelen van internationale adoptie

Voor veel mensen die over adoptie nadenken, is een van de belangrijkste overwegingen of ze internationaal of binnenland moeten adopteren. Beide opties hebben hun voor- en nadelen; internationale adoptie is zeker geen ongekende, snelle of goedkope procedure. Maar naast de duidelijke voordelen – zoals de culturele uitwisseling en diversiteit die een kind uit het buitenland mee kan brengen, en de belofte van een nieuw, liefdevol thuis voor het kind – zijn er nog een paar andere positieve punten die internationale adoptie aantrekkelijker maken dan de binnenlandse optie.

Een groter aanbod aan kinderen

Volgens UNICEF en het Amerikaanse Department of Health and Human Services waren er in maart 2010 wereldwijd 6,6 miljoen baby's beschikbaar voor adoptie, terwijl er in de Verenigde Staten slechts 60.000 waren. Er zijn verschillende redenen hiervoor, zoals Jean Nelson-Erichsen en Heino R. Erichsen uitleggen in hun boek How to Adopt Internationally: "Er zijn veel oudere kinderen, broers en zustersgroepen, en kinderen met speciale behoeften beschikbaar voor adoptie, maar er zijn relatief weinig gezonde, in de VS geboren baby's in verhouding tot het aantal mensen die willen adopteren."

Volgens de Erichsens is het dilemma van binnenlandse adoptie als volgt: omdat baby's in veel gevallen de voorkeur krijgen boven oudere kinderen, en meer biologische moeders de afgelopen jaren ervoor kozen hun baby's te houden, gecombineerd met het feit dat ongewilde zwangerschappen afnamen door betere toegang tot anticonceptie en abortus in de VS, leidt dit tot een onvoldoende aanbod van adopteerbare kinderen in dit land. Minder beschikbare baby's betekent langere wachttijden en meer concurrentie om dezelfde baby met andere potentiële adoptieouders.

In het buitenland is dat een ander verhaal, waar anticonceptie en abortus minder gemakkelijk beschikbaar zijn, en waar meer kinderen een gezin nodig hebben. Door het veel grotere aanbod aan baby's en kinderen die in het buitenland adopteerbaar zijn, stellen de Erichsens dat er eigenlijk geen concurrentie is bij het adopteren van een kind; zodra de aanstaande ouders goedgekeurd zijn door de betreffende instanties, is het geselecteerde kind van hen.

Minder restrictieve eisen

De eisen voor binnenlandse adoptie worden vaak "streng" genoemd; volgens de Erichsens geven sommige instanties voorrang aan kinderloze paren boven paren die al kinderen hebben. In extreme gevallen overwegen instanties alleen paren die niet kunnen bevruchten. Bij internationale adoptie vereist de federale wet dat aanstaande adoptieouders aan basiscriteria voldoen, zoals het hebben van de Amerikaanse nationaliteit, het ondergaan van een criminele achtergrondcontrole en deelname aan een huisonderzoek. Er is geen discriminatie op basis van vruchtbaarheidsstatus of het aantal kinderen dat een paar al heeft, hoewel er aanvullende eisen kunnen gelden, afhankelijk van de staat waar de adoptieouders wonen en het herkomstsland van het kind, volgens het Office of Children's Issues van het Amerikaanse Department of State. Zoals de Erichsens aangeven, keren veel potentiële adoptieouders die door binnenlandse instanties worden afgewezen omdat ze niet aan de eisen voldoen, zich tot internationale adoptie.

Voogdijrechten duidelijk gedefinieerd

In internationale adoptiegevallen is het kind doorgaans al wees, zodat de biologische ouders zich niet tijdens of na de adoptieprocedure kunnen mengen; internationale biologische ouders hebben geen voogdijrechten om hun kind "terug te claimen". De Erichsens schrijven dit toe aan "de strenge eisen met betrekking tot de documentatie van de status van een kind als wees door zowel de VS als de kindplaatsingsregeringen, wat voogdijzaken door buitenlandse biologische ouders praktisch onbekend maakt."

Aan de andere kant, volgens een informatieblad van Child Welfare Information Gateway, wordt bij binnenlandse adopties vaak een zekere mate van contact gehandhaafd tussen de biologische ouders en het adoptieve gezin. De controversiële zaak van "Baby Jessica" uit 1993 schetst een extreem maar niet onmogelijk beeld van binnenlandse adopties en voogdijrechten. In deze zaak kregen de biologische ouders van "Baby Jessica" (het baby dat ter adoptie was aangeboden) twijfels over het weggeven van hun kind. De biologische ouders ondernamen de benodigde stappen om het baby terug te claimen en waren succesvol; na een tweejarige juridische strijd werd door de rechter bepaald dat "Baby Jessica" van haar adoptieve gezin moest worden genomen en teruggegeven aan haar biologische ouders, volgens het artikel "The Best Interest of the Child" door Eleanor Willemsen en Michael Willemson.

Previous:

Next: