• Βρέφη
• Δημιουργία οικογένειας
• Παιδιά
• Γονεϊκότητα – γενικά
• Νεογέννητα
• Έφηβοι
• Νήπια
• Εγκυμοσύνη

Τι να Κάνετε Όταν το Παιδί σας με ADHD Δημιουργείται

Το εκφοβισμός μπορεί να οριστεί ως μη ζητούμενη, επιθετική συμπεριφορά που περιλαμβάνει ανισορροπία δύναμης. Μπορεί να είναι φυσικό (χτυπήματα, κλοτσάρισμα, κ.λπ.), και μπορεί επίσης να πάρει τη μορφή των προσβόλων και της ταλανίσεως. Η εκτεταμένη χρήση του Διαδικτύου οδήγησε στο πρόβλημα του cyberbullying, στο οποίο τα κοινωνικά δίκτυα είναι πλατφόρμες για ταπείνωση και χλευασμό. Το cyberbullying είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό λόγω του ρυθμού με τον οποίο ταξιδεύει η πληροφορία και πόσο γρήγορα μια εμbaarassante φωτογραφία ή βίντεο μπορεί να μοιραστεί με τόσους ανθρώπους.

Το εκφοβισμός δεν επηρεάζει μόνο τα παιδιά με ADHD. Το UNICEF έχει δηλώσει ότι το πρόβλημα επηρεάζει πάνω από ένα σε τρία παιδιά μεταξύ 13 και 15 ετών.

Τα στατιστικά δείχνουν ότι η πλειοψηφία του φυσικού εκφοβισμού γίνεται στα σχολεία, με ένα μικρό ποσοστό που γίνεται σε δημόσιους χώρους, όπως το πάρκο. Ο εκφοβισμός τείνει να αρχίζει στο δημοτικό, φτάνει στην κορυφή του στο γυμνάσιο, και μειώνεται στο λύκειο. Ορισμένες ομάδες είναι σε ιδιαίτερα υψηλό κίνδυνο να εκφοβιστούν· αυτό περιλαμβάνει την κοινότητα LGBTQIA (Λεσβίες, Ομοφυλόφιλοι, Δφυλόφιλοι, Τρανς, Queer, Intersex, Ασέξουαλ), καθώς και τα παιδιά με αναπηρίες (το ADHD περιλαμβάνεται στον Νόμο για Αμερικανούς με Αναπηρίες ως αναπηρία) ή μαθησιακές δυσκολίες. Ένα επιλεγμένο σώμα βιβλιογραφίας δείχνει ότι τα παιδιά που αντιμετωπίζουν ζητήματα και καταστάσεις όπως διαβήτης, αυτισμός, επιληψία, ADHD, και γλασσόλημα, είναι πιο πιθανό να εκφοβιστούν από άλλα παιδιά.

Αν υποψιάζεστε ότι το παιδί σας με ADHD εκφοβίζεται, ή συμμετέχει σε εκφοβιστική συμπεριφορά, είναι ζωτικής σημασίας να πάρετε τα κατάλληλα μέτρα. Αυτό συμβαίνει επειδή οι επιπτώσεις του εκφοβισμού εκτείνονται πολύ πέρα από το ίδιο το περιστατικό· ο εκφοβισμός έχει αποδειχθεί ότι έχει μακροπρόθεσμες ψυχικές και φυσικές επιπτώσεις στους θύματά του. Μια πρόσφατη μελέτη έδειξε ότι τα θύματα εκφοβισμού τείνουν να έχουν υψηλότερα επίπεδα πρωτεΐνης C-Reactive ( ένας βιοδεικτής χρόνιας φλεγμονής) στην ενήλικη ζωή τους, και έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα να υποφέρουν από κατάθλιψη, εντερολογικές διαταραχές και άγχος. Ο εκφοβισμός συνδέεται επίσης με υψηλότερο ποσοστό αυτοκτονιών.

Τα παιδιά με ADHD μπορεί να βρουν προκλητικό να σχηματίσουν στενές φιλίες στο σχολείο. Μερικά μπορεί να φαίνονται ανήσυχα σε άλλους, άλλα μπορεί να εμφανίζουν συμπεριφορά «αυταρχική», και ακόμα άλλα μπορεί να χάσουν حيωματικά κοινωνικά σημάδια ή να φαίνονται αδιαφορικά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ο εκφοβισμός μπορεί να προκύψει από το μικρότερο πράγμα όπως απλώς η φήμη για έλλειψη υπομονής. Μια πρόσφατη μελέτη που συγκρίνει εφήβους κορίτσια με και χωρίς ADHD βρήκε ότι εκείνες με την διαταραχή ήταν πιο πιθανό να είναι θύματα φυσικής, λεκτικής και κοινωνικής εκφοβισμού· ήταν επίσης πιο πιθανό να απασχοληθούν με εκφοβιστική συμπεριφορά. Αν νιώθετε ότι το παιδί σας μπορεί να είναι εκφοβιστής, είναι αναγκαίο να μιλήσετε στον δάσκαλο του παιδιού σας για να δείτε πώς το σχολείο αντιμετωπίζει το ζήτημα και ποια μέτρα λαμβάνονται για να το σταματήσει.

Προσπαθήστε να 육σετε μια ανοιχτή, ειλικρινή και μη αμυντική σχέση με τον δάσκαλο του παιδιού σας ώστε να νιώθουν άνετα να σας πουν για οποιαδήποτε εκφοβιστική συμπεριφορά που έχει εμφανίσει το παιδί σας ή αν το παιδί σας ήταν στην άλλη πλευρά του εκφοβισμού. Το πρόβλημα θα επιδεινωθεί αν ο δάσκαλος του παιδιού σας φοβάται να μιλήσει μαζί σας για περιπτώσεις εκφοβισμού. Δεδομένου ότι ο τελικός στόχος είναι να βοηθήσετε το παιδί σας, βοηθάει να είστε στην ίδια ομάδα.

Ένας άλλος τρόπος να βοηθήσετε το παιδί σας είναι προσπαθώντας να τους βοηθήσετε να κάνουν φίλους· τα παιδιά που είναι μέρος ενός στενού κοινωνικού κύκλου είναι λιγότερο πιθανό να εκφοβιστούν δεδομένου ότι φαίνονται λιγότερο ευάλωτα και απομονωμένα. Αν βρείτε ότι το παιδί σας καλά καλά με το άλλο παιδί, προσπαθήστε να καλλιεργήσετε τη φιλία προσκαλώντας το παιδί στο σπίτι σας και διασκεδάζοντας τα παιδιά με μια σύντομη, εστιασμένη δραστηριότητα. (Τα παιδιά με ADHD μπορούν να γίνουν απογοητευμένα ή βαρεμένα κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων που διαρκούν πολύ.) Όταν είστε σπίτι μόνοι με το παιδί σας, παίξτε πολλά παιχνίδια μαζί τους ώστε να συνηθίσουν σε μερικά από τα πιο δύσκολα μέρη της κοινωνικής αλληλεπίδρασης – όπως η σειρά, η υπομονή ενώ κάποιος άλλος παίζει το μέρος του στο παιχνίδι, και το μάθημα πώς να χάνετε. Ακόμα και αν γίνεται εκφοβισμός, είναι ζωτικής σημασίας να μην βλέπει το παιδί σας ότι γίνεστε πολύ τετεναγμένοι γι' αυτό δεδομένου ότι η έρευνα έχει δείξει ότι η «γονεϊκή ελικοπτέρικη» μπορεί να επιδεινώσει τα συμπτώματα του ADHD. Αφήστε το παιδί σας να ξέρει ότι ανήκετε, ότι είστε πάντα εκεί για να τους ακούσετε, και ότι μπορείτε να τους βοηθήσετε να λύσετε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Αναφορές:

Nobullying.com, Στατιστικά Εκφοβισμού 2014, προσβάσιμο Απρίλιο, 2015.

Forbes.com, Οι Ψυχολογικές Επιπτώσεις του Εκφοβισμού Διαρκούν Μακρά στην Ενήλικη Ζωή, Απρίλιος, 2015.

NationalGeographic.com, Οι Μακροπρόθεσμες Επιπτώσεις του Εκφοβισμού Βλέπονται και στους Εκφοβισμένους και στους Εκφοβιστές, προσβάσιμο Απρίλιος, 2015.

Osteopathic.org, Cyber Bullying και η Επιρροή του στους Νέους μας, προσβάσιμο Απρίλιος, 2015.

Education.com, ADHD και Εκφοβισμός: Πώς να Βοηθήσετε, προσβάσιμο Απρίλιος, 2015.

Bullyingstatistics.org, Εκφοβισμός και αυτοκτονία, προσβάσιμο Απρίλιος, 2015.