• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Vrienden maken op de middelbare school

"Ik heb geen vrienden. Op school lacht iedereen me altijd uit.” Weinig woorden zijn zo pijnlijk om te horen van een kind van elke leeftijd. Impopulair zijn tijdens de adolescentie kan echter diepe, langdurige psychologische wonden toebrengen. Jongeren die opgroeien als sociale verschoppelingen hebben meer kans om zich misdragen, depressief te voelen en slecht te presteren op school. Bovendien kan de schade aan het zelfrespect hen tot in de volwassenheid achtervolgen.

Als een jongere geen vrienden heeft, moeten ouders zich zorgen maken, ongeacht of ze klaagt over haar situatie.

Wat u kunt doen

Praat met haar. Begin met te zeggen dat je hebt gemerkt dat ze veel tijd alleen doorbrengt, en vraag of dit haar ongelukkig maakt. Stel haar gerust dat veel van haar klasgenoten zich waarschijnlijk net zo onzeker voelen over zichzelf als zij. Het is vaak effectief om een ​​verhaal over jezelf, vroeger of nu, te vertellen. Kinderen gaan er over het algemeen van uit dat pappa en mamma probleemloos door de adolescentie zijn gegaan. Deze misvatting voedt de eeuwige tienerkreet:"Je begrijpt het gewoon niet!" O ja, dat doen we, meer dan ze ooit hadden gedacht. Wil je een held zijn? Laat ze weten hoeveel je wel begrijpt:

"Weet je, schat, als ik op zakelijke conventies ben, moet ik een gesprek voeren met volslagen vreemden. Soms gaat het me gemakkelijk af, maar andere keren kan ik niets bedenken om te zeggen, en ik word helemaal nerveus en heb het gevoel dat ik flauw ga vallen."

Je tiener is misschien stiekem opgelucht dat je haar eenzaamheid hebt opgemerkt. Aan de andere kant kan ze zich beschaamd voelen en koppig ontkennen dat er een probleem is. Geef niet op. Vraag de leerkrachten van uw kind en alle andere volwassenen die tijd om haar heen doorbrengen, om hun openhartige beoordelingen van hoe zij zich tot anderen verhoudt. Wat zijn haar sterke en zwakke punten? Heeft ze de neiging om overdreven verlegen te zijn tegenover haar leeftijdsgenoten, bang om vriendschappen aan te gaan? Agressief en bazig? Vijandig en defensief? Voeg hun input toe aan je eigen waarnemingen.

Speel verschillende scenario's na met je tiener. Kinderen kunnen zich ongepast gedragen in een sociale situatie, simpelweg omdat ze niet weten hoe ze zich moeten gedragen. In rollenspel zet je een scène en modelleer je sociaal aanvaardbare alternatieven. Concentreer u op de gebieden waar hij de meeste hulp nodig lijkt te hebben. Heeft hij de neiging om aan de zijlijn te blijven en groepsactiviteiten te vermijden? Heb je de reputatie een slechte verliezer te zijn? Misschien reageert hij overdreven op plagen, zoals in het volgende voorbeeld:

"Stel dat je een pass laat vallen in het voetbal, en die slimme jongen Kevin die je altijd lastigvalt, zegt iets sarcastisch als:'Hé, goede handen!' Nu kun je boos worden en tegen hem schreeuwen of een zwaai naar hem, maar daar win je geen vrienden mee of zorgen ervoor dat de andere kinderen met je willen spelen. Waarom zou je Kevin in plaats daarvan niet met humor ontwapenen door jezelf voor de gek te houden:'Ja, ik smeer mijn handen voor elke wedstrijd in met asvet.'

“Of je kunt de belediging beantwoorden, maar met een glimlach op je gezicht:‘Goh, heel erg bedankt dat je erop hebt gewezen, Kev. Ik hou ook van jou, kerel.'

“Of je kunt hem negeren. Wil je er echt cool uitzien? Houd je gedachten bij het spel en probeer de volgende pass te vangen. Dat zou de zoetste wraak van allemaal zijn.

“Zodra je niet meer reageert op plagen, haal je alle lol eruit. Na een tijdje word je waarschijnlijk niet meer zo geplaagd.”

Speel nog een aantal scènes, deze keer met jou in de rol van de antagonist en je kind in de hoofdrol als zichzelf. Kijk hoe hij het doet; positieve feedback geven. Moedig hem aan om deze nieuwe reacties uit te proberen de volgende keer dat iemand hem plaagt. Follow-up over een week of twee om te zien of ze een verschil hebben gemaakt.

Help je tiener zijn gespreksvaardigheden te verbeteren. De meeste kinderen die het niet goed vinden met leeftijdsgenoten zijn gevoelig voor hun sociale beperkingen. Ze zijn zo gewend om zichzelf te bewerken (Wat moet ik tegen hem zeggen? Wat als ik stom klink? ), dat ze vaak het equivalent van plankenkoorts ontwikkelen en helemaal niets zeggen.

Weinigen van ons zijn van nature begaafde vertellers, maar de kunst van communicatie kan worden geleerd. De sleutels tot een goede gesprekspartner zijn nieuwsgierigheid en vrijgevigheid - informeren naar het leven en de interesses van andere mensen en hen vervolgens uw onverdeelde aandacht geven. Er is één onderwerp dat iedereen is een autoriteit op en zal eindeloos over praten:zichzelf. Dit geldt met name voor adolescenten.

Plan gestructureerde, drukvrije activiteiten. Voor een jongere die zich sociaal onbekwaam voelt, kan gewoon thuis rondhangen met een vriend stressvol zijn. Om zijn angst weg te nemen en iedereen een betere tijd te bezorgen, zullen zijn ouders deze informele borrels nauwer moeten begeleiden dan normaal nodig is.

Vraag je tiener of hij op een weekendmiddag een vriend wil uitnodigen voor een gestructureerde activiteit. Dr. Jellinek, een vader van vier kinderen, stelt voor om ze mee te nemen naar een film, het ballet, het circus, een dierentuin, een museum, een sportevenement - "alles dat de één-op-één-tijd tussen het kind en zijn vriend afleidt. ” Naast elkaar zitten als toeschouwers geeft kinderen iets om over te praten tijdens en na afloop, maar elimineert de noodzaak voor een constant gesprek.

Als u op zoek bent naar iets fysieks dat ze samen kunnen doen, kies dan een niet-competitief tijdverdrijf dat aansluit bij de sterke punten van uw kind en het delen en samenwerken bevordert. Vermijd eenzame activiteiten of activiteiten waarbij grote groepen betrokken zijn. Voorbeelden zijn fietsen, schaatsen, inline skaten, roeien of kanoën, skateboarden, snowboarden, skiën, zwemmen, golfen en vechtsporten.

Err aan de kant van het maken van de activiteit te kort in plaats van te lang. Op dit moment is het doel om uw kind te helpen ontspannen en plezier te hebben, en om een ​​patroon van succesvolle relaties op te bouwen. "Zodra je tiener zich meer op zijn gemak begint te voelen bij het omgaan met vrije tijd," vervolgt Dr. Jellinek, "trek je de structuur geleidelijk terug. Als de film bijvoorbeeld goed gaat, kun je proberen hem geld te geven om een ​​uur of twee met zijn vriend naar het winkelcentrum te gaan - niet zes uur. Dan zou je kunnen voorstellen dat ze samen een hapje gaan eten. Je moedigt ze ook geleidelijk aan om meer tijd samen door te brengen.”

Roep de medewerking van docenten, coaches, kampbegeleiders en groepsleiders zoals padvinders. Beschrijf de moeilijkheden van uw tiener met socialiseren en vraag of ze wat extra aandacht aan haar besteden. Als je strategieën hebt ontdekt die je kind lijken te helpen in groepssituaties, laat het hen dan weten en vraag of ze je op de hoogte willen houden van haar vorderingen.

Moedig uw tiener aan om lid te worden van een club of groepsactiviteit die hem aanspreekt, of het nu via het schoolsysteem is of via religieuze of maatschappelijke organisaties. Daar is de kans groter dat hij kinderen ontmoet die een gemeenschappelijk belang of doel delen - altijd een veelbelovende basis voor nieuwe vriendschappen.

Dwing een kind niet om tegen zijn wil deel te nemen aan een activiteit. Het doel is om hem klaar te stomen voor succes.

Zoek de hulp van een professional. Een aantal kinderpsychologen, psychotherapeuten en counselors is gespecialiseerd in de ontwikkeling van sociale vaardigheden, waarbij sessies één-op-één of in een kleine groep plaatsvinden. De benaderingen variëren enigszins, maar de meeste programma's gebruiken veel van de hier beschreven technieken, zoals rollenspellen. Een voordeel van de groepssetting is dat de jongeren van elkaar leren en voor elkaar groeien. Vriendschappen bloeien vaak op, wat op zichzelf therapeutisch is. Voor sommige kinderen biedt de groep voor sociale vaardigheden de steun en acceptatie die in hun leven ontbrak.

De kinderarts van uw kind kan u mogelijk doorverwijzen naar professionals die op dit gebied zijn opgeleid. Of bel eens rond bij lokale aanbieders van geestelijke gezondheidszorg en vraag of ze lessen in sociale vaardigheden aanbieden. Idealiter zouden de jongens en meisjes in de groep niet meer dan twee jaar in leeftijd van elkaar verschillen.