4 disciplinestrategieën voor hooggevoelige kinderen

Wat is een hooggevoelig kind?

Je vraagt je misschien af: wat is een hooggevoelig kind? Is mijn kind hooggevoelig? Een hooggevoelig kind is zeer bewust en reageert snel. Ze voelen dingen op een dieper niveau. Ze zijn ongelooflijk empathisch en perceptief voor hun omgeving en hoe ze zich daarin bewegen.

Een hooggevoelig kind kan een complete togetherbraak ervaren omdat ze eindelijk genoeg moed opgebracht hebben om op de rekkrullen te klimmen, maar toen ze omhoog geklommen waren en geconfronteerd werden met de uitdaging, terugschrokken uit angst. Deze "mislukking" kan hen in een negatieve spiraal sturen met diepe teleurstellingsgevoelens. In zo een situatie probeer je misschien je kind te verzekeren dat het oké is om zenuwachtig te zijn en dat ze het later nog eens kunnen proberen wanneer ze zich beter voelen; wat prima zou werken voor een kind dat niet hooggevoelig is. Voor het kind die diep voelt, veranderen die woorden niets aan hun gevoelens.

Volgens dr. Fran Walfish, toonaangevende kinder-, stel- en familiepsychotherapeut, die verscheen in The Doctors, Today, CBS2, NBC en meer, valt het hooggevoelige kind onder een paar verschillende categorieën. "Één categorie is emotioneel, een andere is woede. Door verder onderzoek kwam ik een derde categorie tegen: fysiek. Deze categorieën lijken anders en veroorzaken ander gedrag; ze worden echter allemaal veroorzaakt door overgevoeligheid, diepe gevoelens en snelle reacties."

Nu we wat begrijpen van het gedrag en de componenten van een hooggevoelig kind, wat zijn dan passende manieren om te ouderen, leren en disciplineren?

Hoe je een hooggevoelig kind disciplineert

Allereerst moet worden opgemerkt: hooggevoelig zijn is geen handicap of syndroom, het is een persoonlijkheidskenmerk. Simpelweg dat. Hooggevoelig zijn is eigenlijk een prachtig persoonlijkheidskenmerk, zodra kind en ouder begrijpen hoe de diepe emoties en gevoelens het beste georganiseerd en beheerd kunnen worden. Dr. Fran Walfish heeft een specifieke methodologie bij het disciplineren van het hooggevoelige kind. Ze heeft de "Ouderschap in 3-D" formule bedacht:

1. Verdediging neerleggen

Dit is voor de ouder. We als ouders moeten ons bewust zijn van onze eigen gevoelens en wat we aan tafel brengen. Omdat onze kinderen losstaande wezens zijn met hun eigen gedachten, gevoelens en reacties, zullen ze soms (heel vaak) boos zijn op de keuzes die we maken. Dat is oké. We als ouders moeten ons bewust zijn van deze individualiteit en hun gevoelens valideren, zonder defensief te worden of overstroomd te raken door onze eigen emoties in die momenten. "Ondermijn de grenzen die je probeert te scheppen niet door defensief te zijn of toe te geven. Neem in plaats daarvan een diepe adem (of twee) en denk na voordat je spreekt."

2. Empathie tonen

Als je kind geïrriteerd is en een wutanval heeft, is het belangrijk om empathie en begrip te tonen met woorden, in plaats van weg te lopen om ze te laten rustig worden. Als we weglopen, sturen we misschien de boodschap dat ze niet geaccepteerd worden. We moeten warm erkennen hoe ze zich voelen en hen de kans geven hun gevoelens te uiten.

Zeg met warmte en oprechtheid: "Ik zie dat je boos bent op mij, en ik ben het soort mama die er echt graag over wil horen, recht in mijn gezicht. Vertel me hoe boos je op mij bent." Reageer ook met empathie op de reactie van je kind. Bij een driejarige kun je bijvoorbeeld zeggen: "Mam ziet dat je teleurgesteld bent. Je wilt langer spelen en nu is het badtijd. Je werd boos op mam. Het is moeilijk om te stoppen als je meer wilt." Door er emotioneel en fysiek voor onze kinderen te zijn, versterken we de band met hen en laten we zien dat ze ons kunnen vertrouwen, zelfs in hun meest uitdagende momenten.

3. Richtende disciplinering

Zodra communicatie en emotionele steun zijn gegeven, is het belangrijk om grenzen te stellen en door te zetten. Doorzetten toont consistent gedrag waarop je kind kan rekenen. We moeten in staat zijn "zacht, duidelijk en altijd" onze kinderen te ondersteunen "alsof je hun positieve coach bent die ze naar hun doelen brengt met het vertrouwen dat je weet dat ze het kunnen." Wanneer we een gevolg geven, doen we dat niet in een vacuüm. We moeten het vertelverhaal bieden dat ze nodig hebben om te begrijpen wat ze gedaan hebben, hun gevolg te begrijpen en ervan te leren. We kunnen open en communicatief zijn met onze kinderen. We kunnen ze vertellen dat we de zware taak hebben om nee te zeggen. Het is zwaar omdat het iemand die we liefhebben, upset. Maar we zeggen nee omdat onze taak is om onze kinderen veilig te houden en hen te helpen leren. Wanneer we open communicatie gebruiken, tonen we warmte en empathie en laten we zien dat we altijd in hun team zitten.

4. De toon zetten

Dr. Fran Walfish heeft een geweldig kader neergelegd voor het benaderen van disciplinering voor hooggevoelige kinderen met de "Ouderschap 3-D" formule, maar er is zeker een vierde component: de toon. Specifiek de toon waarin we als ouders spreken wanneer we onze kinderen disciplineren. Toen ik met dr. Walfish sprak over disciplinering, was haar stem niet alleen gevuld met warmte, oprechtheid en rust, maar er was ook een onweerlegbare kwaliteit die me aantrok en mijn zenuwstelsel tot rust bracht. Voor velen van ons voelt deze toon bij disciplinering onbereikbaar. Het is MOEILIJK om kalm en gelijkmatig te blijven als je frustratie aan het einde van de dag op een piek zit, maar het is belangrijk te onthouden dat onze kinderen zich van ons voeden. Ze reageren op onze reacties, woorden en tonen.

Het is belangrijk om onze kinderen met liefde, zorg en respect te behandelen. Het is belangrijk om ze te behandelen als een individu met eigen gedachten en gevoelens en te erkennen dat ze hun eigen manier hebben van verwerken en omgaan met emoties. In een studie gepubliceerd in het Journal of Pediatrics, keken Robert D. Sege en Benjamin S. Siegel naar hoe harde straf het gedrag van kinderen beïnvloedde. Ze vonden dat lichamelijke en harde straf "een verhoogd risico meet op negatieve gedrags-, cognitieve, psychosociale en emotionele uitkomsten." Het is opmerkelijk dat hun definitie van harde en lichamelijke straf zowel fysiek als verbaal werd beschreven, evenals openhandige klappen. Veel ouders zouden hun straffen niet categoriseren als hard of lichamelijk; we hebben echter allemaal momenten waarop we onze eigen frustraties de bovenhand laten krijgen. Dit zijn goede herinneringen dat als we schreeuwen of onze toon verhogen, dit meestal niet de reactie oplevert die we van onze kinderen willen.

Kortom: we weten dat ouderschap een zwaar maar lonend werk is. Als je ouder bent van een hooggevoelig kind, is het nuttig om de positieve kanten van diep voelen te erkennen. Zodra je een goed ritme en methode voor jou en je kind hebt gevonden, zul je beter toegerust zijn om je kind kalm te disciplineren en er te zijn om hen emotioneel te steunen en te coachen. Herinner jezelf dat je niet perfect bent en dat er momenten zullen zijn dat je vergeet of je frustraties de bovenhand laten krijgen en dat is oké; onthoud gewoon te ademen. Neem een diepe adem en probeer het opnieuw.

Previous:

Next: