• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Intellectuele handicap (ID) bij kinderen:symptomen en behandeling

Intellectuele achterstand bij kinderen is een neurologische ontwikkelingsstoornis die optreedt als gevolg van problemen in de groei en ontwikkeling van de hersenen. De aandoening veroorzaakt een significant laag intellectueel functioneren bij kinderen en beïnvloedt hun adaptieve vaardigheden (die nodig zijn om dagelijkse taken uit te voeren). Kinderen met een intelligentiequotiënt (IQ) onder de 70 worden geacht een verstandelijke beperking te hebben. Deze aandoening kan bestaan ​​vanaf de geboorte of zich ontwikkelen tijdens de vroege kinderjaren.

Hoewel een verstandelijke beperking de hersenen aantast, wordt het niet als een psychische stoornis beschouwd, omdat de aandoening kan worden verbeterd met de juiste ouderlijke zorg. Goede medische zorg en vroeg speciaal onderwijs helpen kinderen ook om betere adaptieve vaardigheden te ontwikkelen.

Dit bericht gaat over de soorten, oorzaken, symptomen, diagnose, behandeling en preventie van een verstandelijke beperking bij kinderen. Lees verder, want we geven ook tips voor ouders en leerkrachten over het effectief omgaan met de aandoening.

Hoe vaak komen intellectuele handicaps voor?

Ongeveer 1-3% van de wereldbevolking of bijna 200 miljoen mensen hebben een verstandelijke beperking. Alleen al de VS heeft 6,5 miljoen mensen met een verstandelijke beperking.

Het komt vaker voor in lage-inkomenslanden en treft 16,41 op elke 1000 mensen. Volgens schattingen van het Ontwikkelingsprogramma van de Verenigde Naties behoort 80% van de mensen met een handicap tot lage-inkomenslanden.

Symptomen van een verstandelijke beperking bij kinderen

Bij de meeste kinderen zijn de symptomen en tekenen van een verstandelijke beperking pas op de kleuterleeftijd merkbaar. Kinderen met een ernstige vorm van handicap kunnen vroege symptomen hebben. De exacte diagnose wordt echter gesteld na formele tests.

De volgende symptomen en tekenen worden vaak geassocieerd met een verstandelijke beperking bij kinderen.

• Ongebruikelijke gelaatstrekken
• Macrocefalie (te groot hoofd)
• Microcefalie (te kleine kop)
• Misvormingen van handen en voeten

Sommige kinderen hebben misschien geen fysieke kenmerken, maar kunnen tekenen en symptomen van ernstige problemen vertonen.

• Aanvallen
• Niet gedijen
• Kwijlen
• Uitgestoken tong
• Lethargie
• Ontwikkelingsvertraging
• Overgeven

De volgende gedragssignalen en symptomen worden vaak gezien bij kinderen met een verstandelijke beperking.

• Langzame reacties
• Onvermogen om beslissingen te nemen
• Agressieve reacties wanneer eisen worden afgewezen of met vertraging worden ingewilligd
• Geheugenproblemen
• Moeite met het oplossen van problemen
• Slecht of gebrek aan aandacht
• Moeite met sociale interactie

Kinderen met een ernstige verstandelijke beperking kunnen in het eerste levensjaar moeite hebben met het leren van vroege motorische vaardigheden, zoals rollen, zitten of staan. Vertraging in de taalontwikkeling is het meest voorkomende probleem van kinderen met een verstandelijke handicap en wordt vaak ontdekt in de voorschoolse leeftijd.

Kinderen kunnen mogelijk geen volledige zinnen spreken vanwege taalproblemen en cognitieve stoornissen. Woedeaanvallen, agressief of zelfbeschadigend gedrag, explosieve uitbarstingen, enz. komen vaker voor bij kinderen met een verstandelijke beperking dan bij een normaal kind. Deze gedragsproblemen kunnen vaak het gevolg zijn van frustraties door verminderde communicatieve vaardigheden of motorische vaardigheden.

Oorzaken van een verstandelijke beperking bij kinderen

Verschillende medische, omgevings- en genetische factoren tijdens de zwangerschap, geboorte of na de geboorte kunnen een verstandelijke beperking bij kinderen veroorzaken. Deze factoren kunnen leiden tot schade of vaak interfereren met de ontwikkeling van de hersenen. Specifieke oorzaken van een verstandelijke beperking worden niet altijd geïdentificeerd.

De volgende genetische factoren, zoals erfelijke aandoeningen en chromosomale afwijkingen , kan het risico op een verstandelijke beperking verhogen (3).

• syndroom van Down
• Fragile X-syndroom
• Fenylketonurie (PKU)
• Ziekte van Tay-Sachs
• Neurofibromatose
• Aangeboren hypothyreoïdie

De volgende maternale complicaties of situaties tijdens de zwangerschap kan het risico op ID bij kinderen verhogen.

• Ondervoeding
• Alcoholgebruik
• Blootstelling aan giftige stoffen, zoals methylkwik en lood
• Pre-eclampsie
• Meervoudige geboorten zoals een tweeling of drieling
• Blootstelling aan bepaalde geneesmiddelen, zoals geneesmiddelen voor chemotherapie, valproaat, fenytoïne, enz.
• Infecties met Zika-virus, rubella, cytomegalovirus, toxoplasma gondii, herpes simplex-virus of HIV

De volgende factoren kunnen het risico op ID tijdens de geboorte verhogen .

• Fotale hypoxie of onvoldoende zuurstof gedurende lange perioden tijdens de bevalling
• Extreme vroeggeboorte

De volgende factoren kunnen ID veroorzaken na de geboorte .

• Meningitis
• Encefalitis
• Ernstig hoofdletsel
• Bijna verdrinking (verdrinkingsongeval)
• Ondervoeding
• Emotioneel misbruik of verwaarlozing
• Lood- of kwikvergiftiging
• Hersentumoren
• Chemotherapieën

Diagnose van een verstandelijke beperking bij kinderen

Er zijn verschillende tests om een ​​verstandelijke beperking te beoordelen en ook om het risico op het ontwikkelen ervan te voorspellen. Deze omvatten:

• Prenatale screening , zoals vruchtwaterpunctie of vlokkentest, is nuttig voor het identificeren van genetische aandoeningen, zoals het syndroom van Down.

• Groei- en ontwikkelingsscreening kan helpen bij het beoordelen van ontwikkelingsachterstanden tijdens de kindertijd.

• Beeldvormingstests zoals MRI kan helpen bij het identificeren van hersenafwijkingen.

• Een elektro-encefalogram wordt gedaan om de elektrische activiteit van de hersenen te beoordelen als er epileptische aanvallen zijn.

• Genetische tests kan nuttig zijn om erfelijke aandoeningen te identificeren.

• Laboratoriumtests zoals bloedonderzoek en urineonderzoek worden gedaan om infecties en toxines te identificeren of specifieke erfelijke aandoeningen te bevestigen.

• De gehoorevaluatie wordt vaak gedaan om de diagnose slechthorendheid bij kinderen met taalproblemen uit te sluiten.

• Formele intellectuele en vaardigheidstests wordt gedaan om het mentale functioneren van het kind te beoordelen. Deze tests omvatten een oudergesprek, observaties en vergelijking van scores met kinderen van dezelfde leeftijd. Een score lager dan 70-75 is vereist om ID te diagnosticeren. Stanford-Binet intelligentietest en Wechsler intelligentieschaal voor kinderen zijn bedoeld om intellectueel functioneren te meten. Daarentegen worden tests zoals Vineland-schalen voor adaptief gedrag gedaan om communicatie, sociale vaardigheden en motorische vaardigheden te beoordelen.

Artsen houden rekening met meerdere factoren voordat ze een verstandelijke beperking diagnosticeren, en tests worden vaak besteld op basis van de mogelijke oorzaken. Het is van cruciaal belang om het probleem te diagnosticeren en de oorzaak te identificeren om een ​​vroege interventie te plannen om het functioneren van een kind te verbeteren.

Adaptieve vaardigheden en ondersteuning

De mate van beperking kan bij elk kind anders zijn, variërend van lichte tot ernstige beperkingen. Het wordt gemeten door de scores van gestandaardiseerde intelligentietests. Maar de impact van de beperking wordt beoordeeld op basis van de ondersteuning die een persoon nodig heeft om adaptieve vaardigheden uit te voeren. Dat betekent dat een kind met een lichte verstandelijke beperking slechte adaptieve vaardigheden kan hebben, en daarom uitgebreide ondersteuning nodig heeft.

Volgens scores van IQ-tests scoort ongeveer 3% van de bevolking minder dan 70, wat betekent dat ze voldoen aan de criteria voor de diagnose van een verstandelijke beperking. Slechts 1% van de bevolking heeft echter een ernstige verstandelijke beperking die ondersteuning nodig heeft.

Adaptieve vaardigheden zijn alledaagse vaardigheden om aan de eisen van de omgeving te voldoen. Deze kunnen zijn:

• Vaardigheden voor zelfzorg, zoals wassen, voeden, aankleden, enz.

• Communicatievaardigheden met behulp van verbale en non-verbale talen.

• Sociale vaardigheden, zoals interpersoonlijke relaties, gehoorzamen aan regels en voorschriften.

• Zelfsturende vaardigheden, zoals het oplossen van problemen en het plannen van activiteiten.

• Functionele academici, zoals lezen, schrijven.

• Vrijetijdsvaardigheden omvatten verantwoordelijkheid nemen voor activiteiten en deelnemen aan de gemeenschap.

• Het vermogen om zich aan te passen aan de thuis- of schoolomgeving en het vermogen om zelfstandig te werken om aan de werknormen te voldoen.

• Mogelijkheid om vervoer te gebruiken, boodschappen te doen, enz.

• Bewustwording over gezondheid en veiligheid, zoals een maatregel om uzelf tegen gevaar te beschermen en te reageren op gezondheidsproblemen.

De benodigde ondersteuning voor verstandelijk gehandicapten is gecategoriseerd als:

• Intermitterend :Vereist af en toe ondersteuning

• Beperkt :Heeft mogelijk ondersteuning nodig voor sommige activiteiten

• Uitgebreid :Doorlopende dagelijkse ondersteuning is vereist

• Algemeen :Ondersteuning nodig bij alle activiteiten, vaak verpleging nodig

Kinderen kunnen vaardigheden missen en hebben mogelijk constante ondersteuning of hulp nodig. Een paar kinderen kunnen echter geleidelijk vaardigheden leren met de juiste training en hun dagelijkse leven beheren.

Behandeling voor verstandelijke beperking bij kinderen

Management is gericht op het verbeteren van het intellectueel functioneren van het kind en het trainen van adaptieve vaardigheden. Bij de zorg voor een kind met een verstandelijke beperking is multidisciplinaire ondersteuning nodig. Het kan de steun van de volgende specialisten nodig hebben.

• Eerstelijnsarts of kinderarts
• Maatschappelijk werker
• Spraakpathologen of therapeut
• Fysiotherapeut
• Ergotherapeut
• Neuroloog
• Psycholoog
• Voedingsdeskundige
• Gedragsconsulent/therapeut

De betrokkenheid van het gezin is een essentiële factor in geïndividualiseerde programma's voor het kind. Thuis is de beste woonplek voor kinderen met een verstandelijke beperking. Kinderen met complexe handicaps en gedragsproblemen, zoals het schaden van anderen of zichzelf of kinderen met ernstige lichamelijke handicaps, kunnen echter worden verplaatst naar gespecialiseerde centra op basis van de bereidheid van de ouders en de mening van de zorgteams.

Hoe een kind met een verstandelijke beperking helpen?

Aanmoediging en steun van ouders en leerkrachten zijn essentieel om het intellectuele functioneren van het kind te verbeteren. Hoewel leven met een verstandelijke beperking een uitdaging kan zijn, is het mogelijk om vaardigheden te leren en zich er in de loop van de tijd aan aan te passen.

Tips voor ouders

De volgende maatregelen kunnen ouders helpen het kind te begrijpen en te ondersteunen.

• Meer informatie over een verstandelijke beperking

• Wees geduldig terwijl het kind leert en groeit

• Moedig het kind aan om onafhankelijk te zijn, ondanks dat het moeilijk of tijdrovend voor ze is om adaptieve vaardigheden te leren, zoals voeden, verzorgen, aankleden of het gebruik van badkamers

• U kunt ze betrekken bij huishoudelijke taken en boodschappen die bij hun leeftijd passen

• Geef positieve feedback als het kind dingen goed doet of zijn best doet

• Vind kansen voor hen om met anderen te communiceren en te socializen

• Krijg ondersteuning van steungroepen

• Neem contact op met de leerkrachten van het kind

• Moedig het kind aan om te leren waar het van houdt, zoals schilderen, dansen, zingen, enz.

Tips voor docenten

Onderwijs moet het minst beperkend zijn en in de meest inclusieve setting, zoals met gelegenheden om te communiceren met niet-gehandicapte leeftijdsgenoten.

De volgende tips kunnen docenten helpen om het beste uit leerlingen met een verstandelijke beperking naar boven te halen.

• Meer informatie over de aandoening

• Erken het enorme verschil dat een leraar kan maken in het leven van een leerling met een verstandelijke beperking

• Leer nieuwe taken in kleinere segmenten

• Les met behulp van visuals of video's; deze kunnen worden terugverwezen naar wanneer dingen zijn vergeten

• Probeer het uit te leggen met demonstraties dan met verbale aanwijzingen

• Geef altijd onmiddellijke feedback

• Leer dagelijkse en sociale vaardigheden, zoals hoe iemand te begroeten, geld te tellen, beroepsmatige blootstellingen en kansen, enz.

• Blijf in contact met ouders

Preventie van verstandelijke beperking bij kinderen

De volgende maatregelen kunnen het risico op het ontwikkelen van een verstandelijke beperking bij kinderen helpen voorkomen.

• Goede prenatale zorg kan het risico op ID's verlagen, zoals het nemen van foliumzuur-vitaminesupplementen, vermindert het risico op neurale buisdefecten en vroeggeboorte

• Behoud voldoende voedingsinname tijdens de zwangerschap

• Prenatale screening

• Vermijd alcoholgebruik tijdens de zwangerschap

• Krijg vaccinaties tegen rodehond

• Vraag een recept om medicijnen te gebruiken vóór de conceptie en zwangerschap, aangezien sommige medicijnen de groei en ontwikkeling van de foetus kunnen beïnvloeden

• Goede neonatale zorg en voeding kunnen de risicofactoren voor ID na de geboorte verminderen

• Zoek altijd medische hulp voor symptomen van toxiciteit of infecties bij pasgeborenen voordat het ingewikkeld wordt

Een verstandelijke beperking bij kinderen veroorzaakt specifieke problemen bij het leren van vaardigheden en de ontwikkeling van motorische vaardigheden. Deze aandoening kan optreden als gevolg van bepaalde chromosomale of genetische afwijkingen. Enkele andere redenen zijn complicaties tijdens de zwangerschap, pre-eclampsie, alcoholmisbruik of gebrek aan goede voeding voor de moeder. U moet goede behandelfaciliteiten voor uw kind krijgen en ze naar logopedisten, psychologen of gedragstherapeuten brengen om hen te helpen deze situatie te overwinnen en hun kwaliteit van leven te verbeteren. Het is van vitaal belang dat u uw kind aanmoedigt om deel te nemen aan activiteiten en hun zelfvertrouwen te vergroten.