Klierkoorts bij kinderen:symptomen, oorzaken en behandeling



Klierkoorts bij kinderen kan griepachtige symptomen veroorzaken met gezwollen lymfeklieren. Deze aandoening wordt veroorzaakt door het Epstein-Barr-virus (EBV) en staat ook bekend als infectieuze mononucleosis of kissing disease. Klierkoorts kan kinderen en volwassenen treffen, en de meeste mensen krijgen het minstens één keer in hun leven. Zowel meisjes als jongens worden in gelijke mate getroffen. Meestal krijgen kinderen de ziekte door nauw contact of het gebruik van persoonlijke spullen van een geïnfecteerde persoon.

Lees verder om de oorzaken, symptomen, behandeling en preventie van glandulaire koorts bij kinderen te kennen.

Klierkoorts bij kinderen en tieners

Klierkoorts is besmettelijk en verspreidt zich van het ene kind naar het andere via speeksel (vandaar de naam zoenziekte). Het is een veel voorkomende virale infectie die adolescenten en tieners treft. Koppel tieners niet zo snel aan de zoenziekte, want de infectie kan zich ook verspreiden naar jongere kinderen en volwassenen.

De infectie heeft een incubatietijd van vier tot zes weken, wat betekent dat de symptomen van de ziekte pas 30-50 dagen nadat het virus het lichaam is binnengekomen duidelijk zijn. Zoenen is de gemakkelijkste manier om het virus te verspreiden, maar speelgoed dat door kinderen wordt gebruikt, gebruiksvoorwerpen en bekers zijn ook dragers van het virus. Niezen en hoesten zijn andere manieren waarop het virus zich verspreidt.

Gewoonlijk zijn kinderen met glandulaire koorts besmettelijk zolang het virus actief is, dat is gemiddeld ten minste twee maanden. Dat kan in sommige gevallen wel 18 maanden duren.

Wat veroorzaakt klierkoorts?

Klierkoorts is een vreselijke virale infectie die gemakkelijk te vangen is, bij gebrek aan goede hygiëne. Het wordt veroorzaakt door het Epstein-Barr-virus (EBV), dat door speeksel gaat.

  • Je kind kan het virus oplopen als iemand die ermee besmet is hem of haar kust.
  • Het virus verspreidt zich ook wanneer het kind wordt blootgesteld aan hoesten of niezen van een besmet persoon.
  • Tandenborstels delen.
  • Drankjes en eten uit dezelfde containers delen.

Een positief punt is dat als het kind eenmaal besmet raakt met deze ziekte, hij of zij levenslang immuun is voor het virus.

Wat zijn de symptomen van klierkoorts?

Hoe weet u wanneer uw kind klierkoorts heeft? Aangezien de incubatietijd meer dan een maand is, op welke tekenen en symptomen moet u letten om de ziekte in een vroeg stadium te behandelen?

De volgende symptomen van infectieuze mononucleosis bij kinderen zullen geleidelijk verschijnen vanaf ongeveer vier tot zes weken nadat ze met het virus zijn geïnfecteerd.

  • Keelpijn – voor veel mensen begint het hiermee. In feite wordt vermoed dat de aanwezigheid van ernstige tonsillitis klierkoorts is. Kinderen hebben moeite om zelfs vloeistoffen door te slikken.
  • In sommige gevallen lichte koorts of hoge temperatuur
  • Misselijkheid
  • Verlies van eetlust
  • Zwelling van de klieren in de nek
  • Zwelling rond de ogen
  • Malaise en vermoeidheid – dit is een van de meest pijnlijke symptomen van glandulaire koorts. Vermoeidheid en een algemeen gevoel van vermoeidheid kunnen samen maanden aanhouden.
  • Netelroos of uitslag op de huid – veroorzaakt door koorts. Deze uitslag is niet besmettelijk en verspreidt de infectie niet. Ze jeuken echter extreem en kunnen het kind dwingen te krabben en de uitslag te verergeren.

In zeldzame gevallen kan het kind helemaal geen tekenen van infectieuze mononucleosis vertonen, ondanks infectie met de EBV. Afgezien van de vermoeidheid, verdwijnen de meeste andere symptomen na een paar weken.

Wanneer moet ik een dokter bellen

Idealiter verdwijnen de symptomen van glandulaire koorts meestal na twee tot drie weken. De symptomen zouden moeten verdwijnen en het kind zou zich beter kunnen gaan voelen, een beetje, zo niet veel. In sommige gevallen houden de symptomen maanden aan. En als de koorts en de keelpijn zelfs na twee weken niet afnemen, is een bezoek aan de dokter een must.

Een bezoek aan de dokter kan ook een goed idee zijn om te bevestigen of de symptomen het gevolg zijn van glandulaire koorts en niet iets anders. Bij zeer jonge kinderen kunnen de symptomen mild of niet-bestaand zijn. Dus het diagnosticeren van de aandoening wordt moeilijk zonder de hulp van een medische professional.

Complicaties van klierkoorts

Complicaties als gevolg van glandulaire koorts zijn zeldzaam, maar kunnen ernstig worden als ze zich voordoen. Enkele van de problemen die kunnen optreden zijn:

  • Aanhoudende vermoeidheid, die samen maanden aanhoudt - langdurige vermoeidheid kan een echte domper zijn, omdat het voorkomt dat het kind lange tijd een normaal leven leidt.
Abonneren
  • Ruptuur van de milt – een van de meest voorkomende symptomen van glandulaire koorts is een gezwollen milt, die kwetsbaar en kwetsbaar kan zijn voor beschadiging. Als er niet op gelet wordt, bestaat de kans dat de milt barst of scheurt.
  • Het aantal rode of witte bloedcellen kan dalen, zij het licht. Het aantal bloedplaatjes kan nominaal afnemen. In de meeste gevallen verbetert het aantal bloedcellen in een paar weken.

Eenmaal geïnfecteerd, is het lichaam voor een lange tijd, meestal een heel leven lang, immuun voor het virus. De kans dat uw kind meer dan eens klierkoorts krijgt, is dus erg klein.

Hoe herken je klierkoorts?

Bij jonge kinderen zijn de symptomen mild of niet aanwezig, wat het diagnosticeren van de ziekte bemoeilijkt. Om de diagnose te bevestigen, zouden artsen het kind volledig onderzoeken en ook vragen stellen over waar hij tijd doorbrengt en wanneer hij de symptomen begon te vertonen.

De artsen kunnen ook bloedonderzoeken voorstellen - een om de aanwezigheid van antilichamen te detecteren en de andere om het aantal witte bloedcellen te kennen. Als het aantal witte bloedcellen ongewoon hoog is, is er sprake van een infectie in het lichaam.

Klierkoortsbehandeling en thuiszorg

Er is geen specifieke behandeling voor infectieuze mononucleosis. De symptomen van deze ziekte verdwijnen echter vanzelf en veroorzaken weinig schade aan de patiënt. De enige manier om een ​​kind te helpen is door de symptomen te verlichten. Hier zijn een paar tips voor thuiszorg die u kunt volgen om de symptomen van glandulaire koorts te bestrijden.

  • Omdat vermoeidheid het meest voorkomende symptoom is, moet het kind voldoende rust krijgen. Stuur het kind niet naar school zolang het virus actief is.
  • Vermijd krachtige oefeningen en activiteiten om een ​​mogelijke miltruptuur te voorkomen. Dit voorkomt ook vermoeidheid.
  • Als de koorts hoog is, kan het drinken van veel vocht helpen om uitdroging te voorkomen. U moet ervoor zorgen dat het kind het drinken van water niet vermijdt vanwege een zere keel, omdat dit de algehele vochtinname kan verminderen.
  • Neem antibiotica als de arts dat voorschrijft. Antibiotica zullen de virale infectie niet behandelen, maar kunnen andere bacteriële infecties voorkomen. Antivirale therapie wordt niet aanbevolen.
  • Gorgen kan een geweldige manier zijn om een ​​zere keel te verzachten.

Klierkoorts is een virale infectie. Het is een veel voorkomende infectie die zich door contact van de ene persoon op de andere kan verspreiden. De infectie komt vaak voor, omdat een geïnfecteerde persoon deze in sommige gevallen tot 18 maanden kan verspreiden. Zodra u EBV oploopt, blijft het virus in uw lichaam en is het inactief. In sommige gevallen kan het echter opnieuw worden geactiveerd, maar het veroorzaakt geen symptomen, behalve bij mensen met een reeds verzwakt immuunsysteem.


Previous:

Next: