• Baby's
• Gezinsvorming
• Kinderen
• Algemeen ouderschap
• Pasgeborenen
• Tieners
• Peuters
• Zwangerschap

Positieve feedback in sport

V Onze zesjarige is een uitstekende T-ballspeler. Onze zoon vindt het leuk om na te spelen en te praten over zijn prestaties in het spel. Na de wedstrijden zegt hij:"Man, heb je gezien hoe ver ik die homerun heb geslagen?" of:"Ik maakte vier nullen tegen dat team." We proberen hem te laten focussen op teamprestaties, ontwikkeling van vaardigheden en sportiviteit. Hoe kunnen we onze zoon geaard houden als hij overdreven enthousiast wordt over zijn prestaties, terwijl hij toch de positieve feedback geeft die hij nodig heeft? A Op deze leeftijd is uw zoon erg 'vol van zichzelf'. Op dit moment zijn er niet veel levenservaringen die zo dramatisch opwindend voor hem zijn als het slaan van homeruns in een T-ball-wedstrijd, vooral in het bijzijn van zijn ouders. Ik denk dat je de juiste balans kunt vinden tussen enthousiast reageren op zijn honkbalsuccessen en hem 'gronden' door het spel te zien als meer dan een showcase voor zijn talenten.

Ik zou hem niet zeggen dat hij moet stoppen met opgewonden te zijn over zijn prestaties, of te stoppen met het tonen van je eigen opwinding over zijn successen. Ik zou echter niet elke homerun die hij slaat of elke vangst die hij maakt behandelen alsof het de winnende treffer of vangst was in de laatste wedstrijd van de World Series. Als je altijd onthoudt dat je je moet concentreren op zijn inspanningen in plaats van op zijn grote prestaties, dan stuur je hem een ​​bericht dat je zijn inspanningen en het feit dat hij het naar zijn zin heeft meer waardeert dan dat je zijn homeruns waardeert. Als je hem laat weten dat je alleen enthousiast of blij met hem bent als hij 'succes' heeft, zal hij aan zichzelf gaan twijfelen als hij niet altijd hetzelfde prestatieniveau behaalt.

Als ik daarna met hem over de wedstrijd praat, wil ik graag iets zeggen over zijn ontwikkelende vaardigheden ("Jongen, je rent tegenwoordig beslist sneller rond de honken." "Je kijkt echt recht naar de bal wanneer hij raakt de knuppel.") terwijl hij nog steeds zijn plezier opmerkt over zijn homeruns, enz. Ik zou er ook een regelmatig ritueel van maken om hem te vragen commentaar te geven op welke teamgenoten het goed hebben gedaan (evenals tegenstanders), wie aan het verbeteren was, en die een ondersteunende teamgenoot was. Ik zou altijd uw waardering voor zijn sportiviteit en steun van zijn teamgenoten versterken.

U kunt dit type denkproces en gedrag in uw dagelijks leven modelleren door ervoor te zorgen dat u zich concentreert op de inspanningen van mensen en niet alleen op hun 'homeruns'. Je jongen zal opgroeien in de wetenschap dat je hem altijd bemoedigende woorden zult bieden, en zijn inspanningen en enthousiasme zult waarderen voor alles wat hij probeert. Hij zal weten dat, of hij nu drie slag krijgt met drie lopers op de honken, of dat hij een grand slam slaat om de wedstrijd te winnen, je zult eren wie hij is.