• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak być bardziej odpowiedzialnym rodzicem malucha

Prawdopodobnie widziałeś nieposłuszne dziecko biegnące po supermarketie lub wyrzucające hysterię w zatłoczonej restauracji i pomyślałeś: „Czyje to dziecko?”. Jeśli zdałeś sobie sprawę, że Twoje własne maluch ma podobne ataki gniewu lub wydaje się nie do kontrolowania, czas na interwencję u siebie i sprawdzenie swoich umiejętności wychowawczych. Chociaż dążenie do tytułu „idealnego” rodzica nie jest dobrym pomysłem, stawanie się bardziej odpowiedzialnym rodzicem dla malucha jest zdrowe i korzystne.

Instrukcje

1. Chwyć malucha na byciu grzecznym. Prawdopodobnie zakładałeś, że pierwszym krokiem będzie maksymalna dyscyplina, ale rodzice zbyt często skupiają się na negatywnych zachowaniach, wpadując w rutynę „Nie rób tego i nie rób tamtego”, zwłaszcza w przypadku maluchów. Gdy maluch podnosi zabawkę i odkłada ją bez prośby – pochwal go. Nawet przy sprawach trywialnych możesz powiedzieć: „Uwielbiałem ten miły pocałunek, jaki dałaś swojej młodszersi siostrzyczce”.

2. Nie ignoruj malucha. Przyznajmy to – maluch jeszcze nie chodzi do szkoły, więc nawet jeśli spędza czas w programie adaptacyjnym przedszkolnym przez kilka godzin dziennie, będziesz z nim przez pozostałe 22 godziny. Nie wklejaj twarzy w telefon podczas przechodzenia ulicy, oczekując, że maluch bezpiecznie dotrze na drugą stronę. Robcie rzeczy, które lubicie, ale wybierajcie te, które możecie robić razem z maluchem, np. spacer lub wyjście na brunch. Maluch powinien uczyć się bawić się samodzielnie, ale jeśli podjdzie do ciebie z planszówką i poprosi mamę o zabawę, od czasu do czasu warto się zgodzić.

3. Ustal codzienną rutynę. Dzieci rozkwitają w strukturze, a utrzymywanie dziennego harmonogramu pomoże nauczyć malucha równowagi i odpowiedzialności. Jej plan dnia powinien zawierać czas na wolną zabawę. W tym czasie możesz nadrobić plotki z przyjaciółmi przez telefon albo nadrobić papierologię, ale zachowuj czujny nadzór, by nie wpadła w kłopoty. Ustalona rutyna przed snem pomaga w zdrowym wysypianiu i regularnej aktywności w ciągu dnia.

4. Bądź dobrym modelem do naśladowania. Maluch jest z tobą cały dzień, a nawet gdy myślisz, że nie zwraca uwagi, obserwuje Twoje każde ruchy. Może to brzmieć przerażająco, ale musisz być na bieżąco non-stop. Jeśli krzyczysz na małżonka lub gubisz nerwy przy każdej drobnej frustracji – zgadnij co? Twoje dziecko nauczy się tego samego zachowania. Jeśli dajesz wzór szacunku, dobroci, uczciwości i innych pożądanych cech, maluch je również naśladuje.

5. Bądź konsekwentny w dyscyplinie. Oznacza to, że musisz porozmawiać z małżonkiem o ustaleniu zasad. Jeśli tato jest surowy, a mama ustępuje – dyscyplina nigdy nie zadziała. Daj ostrzeżenia przed karą i stosuj „czas wyciszenia” w razie potrzeby. Bądź bardzo jasny: „Jeśli nie odłożysz zabawki, zanim policzę do trzech, dostaniesz czas wyciszenia!”. Po wolnym policzeniu do trzech, jeśli maluch nie posłucha, musisz spełnić słowo i dać mu czas wyciszenia.

6. Bądź elastyczny w wychowywaniu. Nie wszystkie techniki działają na każde dziecko, a niektóre dzieci potrzebują więcej lub mniej pomocy. Jeśli nieustannie mówisz maluchowi, by nie wchodził do spiżarni, zamontuj zamek bezpieczny na drzwiach. Nie wpadnij w nawyk myślenia: „O, moje dziecko nie potrafi tego” albo „Dlaczego moje maluch nie potrafi tamtego?”. miej realistyczne oczekiwania wobec dziecka – jest przecież tylko maluchem.

7. Rozpoznaj własne ograniczenia. Nie jesteś idealny. Gdybyś był, nie czytałbyś tego teraz. Pochwal się tym, w czym jesteś dobry, np. „Robię najlepsze makarony z serem dla malucha” i „Umiem najlepiej bawić się w chowanego”. Przyznaj się do rzeczy, które mógłbyś robić inaczej, np. „Mógłbym być bardziej cierpliwy, gdy maluch wybucha”. Dodatkowo rozpoznaj momenty wypalenia i potrzeby przerwy – oglądaj TV i przytul się z małżonkiem po ułożeniu malucha spać albo wynajmuj opiekunkę i idźcie na randkę. Chęć tych rzeczy nie czyni cię złym rodzicem; dbanie o siebie to dowód odpowiedzialności wobec siebie i malucha i pomaga wejść w odpowiedni nastawienie do opieki.