Jak nauczyć niemowlę chodzić – wskazówki i bezpieczeństwo
Zdrowe niemowlęta rozwijają się w różnym tempie – nauka chodzenia nie jest wyjątkiem. Wielu rodziców martwi się, gdy dziecko nie osiągnie tego kamienia do 1. rocznika. Ulga: 1 rok to za wcześnie na obawy.
Artykuł wyjaśnia objawy zbliżania się do chodzenia, jak zachęcać i objawy opóźnienia wymagające konsultacji z pediatrą.
Na co uważać
Wiele dzieci robi pierwsze kroki do 12 m-c lub wcześniej, ale to też norma, gdy dziecko nie chodzi u 1. rocznika ani kilka miesięcy po. Wiele nie zaczyna chodzić do ok. 13 m-c. Niektóre dopiero 15–16 m-c – wciąż w normie.
„Wiele dzieci nie chodzi u 1. rocznika” – mówi dr Alisa Baer, pediatra, członek Rady Recenzentów Verywell Family. Zamiast samej chodzenia, dr Baer patrzy na inne kamienie: czy dziecko przytrzymuje wagę na nogach z podporą (12 m-c), ciągnie się do stojąca (15 m-c), chodzi trzymając się mebli – cruising (15 m-c).
Jak zachęcać do chodzenia
Nawet przy własnym tempie dziecka możesz dać popych. Dziecko chętniej eksploruje na dwóch nogach przy tych aktywnościach.
Pozwól chodzić boso
Niemowlęta potrzebują dobrego przyczepności. „Dzieci często mają najlepszy chwyt boso na powierzchni z przyczepnością (nie poślizgawym podłogą)” – dr Baer. „Warto pozwalać na boso chodzenie w domu. W butach: z elastyczną podeszwą – najlepsze dla nowych chodzących.”
Przenieś akcję w górę
Może dziecko jest ekspertem w popełzaniu i chodzenie nie go interesuje. Jeśli w pełni mobilne popełzanie mu służy – mniejsza motywacja. Jeśli zaczniesz przenosić zabawę wyżej – nagle zainteresuje się chodzeniem.
Kładź zabawki na krawędzi kanapy lub stolika kawowego. Gdy to przyciągnie uwagę i regularnie ciągnie się do mebli – oddal stolik od kanapy, by musiało zrobić niepopierany krok. (Zabezpiecz ostre krawędzie mebli.)
Kusi zabawką
Niech dziecko ciągnie się za solidnym krzesłem, jeśli siedzisz na podłodze. Usiądź 2 stopy dalej z ulubioną zabawką – czy zrobi krok do Ciebie/zabawki?
By zachęcić do ruchu: nie dawaj rutynowo krążka zabawek wokół dziecka na podłodze – bliskość łatwej rozrywki zniechęca eksplorację. Rozłóż zabawki wokół – nie tak daleko by frustrować, byle trochę poza zasięgiem, by chciało się postarać.
Dodatkowo: daj zabawkę do trzymania w stojącej pozycji. Czasem trzymanie czegoś pomaga. „Niektóre dzieci robią więcej niezależnych kroków na początku, gdy ręce są zajęte (każda trzyma mały przedmiot) niż puste” – dr Baer. „Jajka trzepaczowe świetne – robią hałas przy ruchu.”
Daj wolny czas na podłodze
Inne dzieci nie chcą chodzić, bo nie mają okazji ćwiczyć. Niektórę idealnie zadowala exersaucer, wysokie krzesełko, manipulatywa, łóżeczko, a nawet ręce/nosidło.
To w porządku, ale daj im dużo czasu na swobodne poruszanie się podłogą (pod opieką), by wykorzystywali الناشئة duże umiejętności ruchowe.
„Upewnij się, że dziecko ma bezpieczne miejsce na podłodze z bezpiecznymi obiektami do ciągnięcia do stojąca” – dr Baer. Dodaje: rodzice muszą zamocować meble – zwłaszcza TV i szafy z wysuwami – do ściany.
Możesz myśleć, że exersaucer, skakanka, stacjonarny „chódzik” (uwaga: ruchome chodziki niebezpieczne – urazy) pomaga nauce stojącia/chodzenia. Badania pokazują przeciwnie.
Mimo nazw, te pomoce nie pomagają chodzić wcześniej, mogą hamować postęp do pierwszych kroków, a nawet zakłócać naturalną chodzę.
Niemowlęta angażują inne grupy mięśni z tymi urządzeniami niż ucząc się chodzić. Ponadto polegają na urządzeniu, by je złapać, zamiast uczyć się balansu.
Na szczęście dziecko kochające exersaucer polubi też zabawki z szeroką, stabilną bazą i kołami wolno toczącymi się. Te bezpieczne chodziki dla maluchów dają pewne trzymanie przy nauce chodzenia i balansu. Bonus: zajmują mniej miejsca.
Zasady bezpieczeństwa
Jeśli boisz się o urazy przy nauce chodzenia – pamiętaj: upadki będą – często gdy jesteś obok lub trochę dalej. Dziecko straci równowagę, upadnie, uderzy głową, przetnie wargę.
Naturalne chęć ochrony przed każdym krzywdzaniem, ale ważne: pozwól maluchowi na konieczne upadki na drodze do chodzenia – dlatego nazywa się je maluchami. Kilka siniaków i modrynek to część nauki, mało co możesz (poza zabezpieczeniem domu).
Skup się na tym, co możesz zrobić dla bezpieczeństwa: obudowy na krawędzie/rogi mebli, skarpetki z antypoślizgowymi podeszwami, dyfony w miejscach częstej zabawy.
„Upewnij się, że dziecko ma bezpieczne miejsce na podłodze z bezpiecznymi obiektami do ciągnięcia do stojąca.” – dr Alisa Baer, MD
A gdy upadną? Bądź gotowy: plastryk, przytulasa, zachęcające „dobra robota”, pocałunek dla bolesnego miejsca.
Kiedy zadzwonić do lekarza
Większość dzieci zacznie chodzić między 1. rocznikiem a 16 m-c, niezależnie od działań rodziców. Ale skonsultuj pediatrę, jeśli do 15–16 m-c nie pokazało żadnego zainteresowania chodzeniem, zwłaszcza jeśli spóźnia się też w innych obszarach.
Skontaktuj się z lekarzem, jeśli dziecko:
- Nagle przestało chodzić
- Nie robi niezależnych kroków do 15 m-c
- Nie chodzi samodzielnie do 18 m-c
- Chodzi niestabilnie w 2 lata
- Ma nietypową chodzę w 3 lata
Czasem opóźnienie chodzenia sygnalizuje opóźnienie rozwojowe wymagające terapii lub inny problem medyczny. Zazwyczaj jednak wszystko w porządku – maluch może zacząć chodzić każdego dnia – nawet po tygodniu braku jakichkolwiek prób.
Słowo od eksperta
Większość rodziców niecierpliwie czeka na pierwsze kroki – to super ekscytujące. Ale bądź cierpliwy i nie martw się za bardzo o termin. Zamiast tego ciesz się wielkim momentem, gdy nadejdzie – i bądź gotowy z pocałunkiem i torbą mrożonych warzyw lub loda na te siniaki i modrynek, które idą w parze z pierwszymi krokami. Jeśli dziecko nie zrobiło żadnego kroku do 15 m-c – porozmawiaj z lekarzem.
-
Spory o bezpieczeństwo dominują nowy rok szkolny, gdy przypadki wariantu Delta wciąż wpływają na dzieci. Prawie 204 000 nowych przypadków COVID u dzieci dodano w dniach 19-26 sierpnia, pięciokrotny wzrost w porównaniu do liczby dzieci zdiagnozowanych
-
Zaznacz pola na tym arkuszu, które najlepiej opisują Twoje dziecko, a następnie porównaj wyniki z innymi dziećmi tej samej płci i wieku. Pobierz teraz Pobierz teraz
-
Macie dziecko, które wciąż wydaje się małe, ale nagle zachowuje się jak mini nastolatek? Prawdopodobnie przeżywacie „lata pośrednie”. Ta grupa wiekowa, zazwyczaj opisująca dzieci w wieku 9 do 12 lat, jest lepiej znana jako nastolatki (tweens). Od nie





