Trening toaletowy: jak trenować dziecko

Trening toaletowy: jak trenować dziecko

Jeśli dziecko zaczyna mówić, gdy musi do toalety – lub idzie sama – gratulacje. Częściej będziesz musieć pomagać maluchowi co najmniej przez jakiś czas.

W pierwszych tygodniach bez pieluchy obserwuj dziecko jak kura. Łatwo rozpozna sygnały ciała:

  • ściśnięcie nóg;
  • przyciśnięcie dłoni do pacha;
  • określony wyraz twarzy;
  • skakanie na jednej nodze.

Kiedy maluch wygląda na gotowego, zabierz go prosto na nocnik lub toaletę – albo lepiej zapytaj, czy musi. W ten sposób pomagasz dziecku zauważyć własne sygnały: "Zosiu, mocno ściskaś nogi. Czy musisz do toalety?".

Cierpliwość i upór to klucz do sukcesu. Co godzinę-dwie zaproponuj usiadanie na nocniku. "Propozycje" zacznij od chwili obudzenia. Nawet jeśli dziecko wciąż ma pieluchę na noc, powinno nawiązać nawyk idź do łazienki rano. Pęcherz nie jest pusty i nie wiesz, kiedy ostatnio oddawało mocz. Inne obowiązkowe momenty: przed i po drzemce – zwłaszcza jeśli drzemka bez pieluchy.

Wskazówka

Użyj kalendarza jako motywatora i nagrody. Powiesz kalendarz obok nocnika. Gdy dziecko przejdzie dzień "wszystko sam/a", naklej specjalną naklejkę. sama naklejka może być nagrodą, albo możesz podnieść stawki: specjalny przysmak po zebraniu pewnej liczby naklejek – niekoniecznie z rzędu. Nie utrudniaj za bardzo.

Możesz musieć namawiać dziecko do usiadania. Usiądź obok i śpiewaj lub czytaj, by dziecko się zrelaksowało. Możesz włączyć wodę w umywalce – dźwięk może sprowokować oddawanie moczu. Jeśli dziecko nie chce siadać lub siada na chwilę i skacze "już", nie zmuszaj do dłuższego siedzenia. Trzymaj nocnik pod ręką.

Każde usiadanie na nocniku lub toalecie dłużej niż minutę pochwal – niezależnie od efektu. Zachęcaj do dumy z sukcesu – i z "nieudanych" prób. Ale nie przesadzaj z pochwałą. Jeśli przechwalisz za sukces, dziecko gorzej poczuje przy nieuniknionych wypadkach. Nawet jeśli nie robisz z wypadków afery, dziecko poczuje brak pochwały i wie, że Cię rozczarowało.

Nie udajmy. Sprzątanie nocnika po dziecku to nie przyjemność. Ale niezależnie od tego, jak "brzydkie", "ohydne" czy "odrażające" uważasz kał dziecka, trzymaj komentarze dla siebie. Po pierwsze, to naturalna funkcja. Ale ważniejsze: maluch pewnie nie uważa to za brzydkie. Najpewniej uważa to za fascynujące. Będzie dumne z produktu "pracy". Skoro zrobiła to sama. Jeśli wtedy powiesz, że to brzydkie, może poczuć odrzucenie swoich starań.

Po pierwszych tygodniach, gdy dziecko zacznie chwytać, luźnij trochę. Jest cienka granica między przypominaniem a nadzywaniem. Nadzysywanie prowokuje opór u upartego malucha. Poza tym, gdy dziecko wie, co robi, przypominanie 6 lub 16 razy dziennie o siedzeniu na nocniku to nie trening. Dziecko musi dostać kontrolę.

Previous:

Next: