• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Twój przedszkolak: obserwator społeczny

Twój przedszkolak: obserwator społeczny

Mając okazję, Twój 3-latek w tym roku stanie się istotą społeczną. Zaczyna widzieć wartość posiadania przyjaciół i towarzyszy zabaw i ma motywację oraz uwagę do gier społecznych z innymi dziećmi. W tym wieku potrafi czasem współczuć uczuciom innych i rozpoznawać ich prawa. Nie znaczy, że zawsze je szanuje, ale przynajmniej wie, że istnieją. Ten wzrost empatii pozwala dziecku oferować prawdziwą sympatię i troskę tym, o których zależy. Po raz pierwszy dziecko jest zdolne do prawdziwego dawania, a nie tylko brania.

Gdy relacje społeczne stają się ważniejsze, przedszkolak chce wiedzieć jak najwięcej o rolach i zachowaniach społecznych. Zgadnij, kto staje się głównym obiektem jego badań społecznych? Tak, Wy (i Twój partner) macie szansę poczuć się jak w akwarium.

Trzylatek będzie Was obserwować uważnie: jako parę i w relacji do innych mężczyzn, kobiet i dzieci. Twój mały socjolog będzie obserwował, analizował i naśladował, jak zachowujecie się wobec siebie nawzajem i wobec innych. Zwróci uwagę na:

• sposoby, w jakie odnosicie się do partnera;
• sposoby kontaktu z innymi dorosłymi tej samej płci;
• sposoby traktowania dzieci;
• relacje ze znajomymi i obcymi;
• balansowanie pracy i rodziny;
• radzenie sobie z konfliktami.

Przedszkolak nie obserwuje tego krytycznie (to przyjdzie później). Nie ocenia Waszego zachowania; obserwuje, akceptuje to, co widzi i słyszy. I nieodwracalnie dojdzie do wniosku, że Wasze wzajemne zachowanie to "normalny" sposób traktowania się dorosłych.

Kwestie płci nabierają szczególnego znaczenia. Dziecko rozpoznaje się jako chłopiec lub dziewczynka. Różnice między nim a dziećmi drugą płcią bez wątpienia go fascynują. 3-latek może zainteresować się różnymi sposobami oddawania moczu lub różnicami w budowie ciała. Znowu Wy jesteście eksponat nr 1. Przedszkolak bada Wasze zachowanie, by dowiedzieć się, jak "kobiety" i "mężczyźni" się zachowują. Ta obserwacja, analiza i naśladowanie to część procesu identyfikacji z płcią.

W 3–4 latach dziecko mocno się z kimś identyfikuje. Widać to w zabawie, która pewnie pełna jest udawania: udawanie kogo innego. Przedszkolak udaje przyjaciół; postacie z książek, filmów, bajek; zwierzęta; spotkane ludzi; i zwłaszcza Ciebie i/lub partnera. Mimo starań o unikanie seksizmu, prawdopodobnie zauważysz wiele stereotypów płciowych w tej zabawie. Nie winij dziecko. Graje kartami, które dostało. To, co widzi – w okolicy, świecie, książkach, filmach, TV, a może nawet w własnym domu – zazwyczaj pasuje do takich stereotypów.