Przekraczanie granic toalety: historia taty, którego córka chciała sikać jak chłopiec

Jestem ojcem w domu 4-latka Noaha i 2-latki Josefiny. Wszyscy zawsze mówili, że nauka toalety dziewczynek jest łatwiejsza niż chłopców. Ale nie rozumiałem dlaczego. Czy Jo pewnego dnia po prostu odłoży klocki, przeprasza, chwyci The New Yorker i pójdzie do łazienki, zamykając drzwi? Bo naprawdę, to jedyny sposób, by było mniej roboty niż z synem.

Nauka toalety Noaha była bułką z masłem, bo zawsze był ze mną. Moja żona Karel i ja byliśmy typowymi pierwszorocznymi rodzicami, przerażonymi ostawianiem Noaha samemu sobie nawet na czas przebiegu do łazienki. Nasza neuroza, połączona z tym, że ja zostaję w domu z nim, sprawiła, że często wzięłem go pod pachę jak szynkę, by posikać (nie że zazwyczaj biorę szynkę do sikania). Od najwcześniejszego wieku Noah miał stały przykład tego, jak sprawy wyglądają u mężczyzn w łazience. I sprawy szły dobrze; gdy nadszedł odpowiedni moment, Noah całkowicie ominął program treningowy i, niemal z dnia na dzień, stał się Naczelnym Operacyjnym Officem toalety. W jego kadencji nigdy nie mieliśmy zmoczonego łóżka ani nieuzasadnionej kałuży.

Powiązane artykuły:

  • 20 najlepszych wskazówek do nauki toalety
  • Twoje najśmieszniejsze historie z nauki toalety
  • Quiz: Czas zacząć naukę toalety?

Moja córka to nie rozumie

Jo, z drugiej strony, jest zdezorientowana, jak ma się do toalety. Gdy się urodziła, Karel i ja dawno już przezwyciężyliśmy nerwy nowych rodziców; nasze podejście było: jeśli coś jest nie tak, gdy my jesteśmy w prysznicu, w piwnicy przy praniu, albo w toalecie – pies albo Noah nas poinformuje. Nasze relaksacyjne podejście oznaczało, między innymi, że Jo nigdy nie miała wielu okazji, by obserwować mamę przy sikaniu, co zostawiło moją córkę trochę zbitym z tropu, co się od niej oczekuje.

Byliśmy w parku, gdy pierwszy raz zauważyłem, że coś może nie grać. Noah zrobił to, co zwykle, gdy musi iść: zawołał: „Muszę posikać!” Na co spokojnie odzewiłem: „Wiesz, co robić.”

Noah zbiegł nawadniać swoje ulubione drzewo, wystarczająco daleko od placu zabaw, by uniknąć oczek innych rodziców. Stanął przed drzewem plecami do parku, zgodnie z wcześniejszymi lekcjami, i przeciągnął koszulkę między klatką piersiową a podbródek. Zająłem pozycję między Jo na placu zabaw a Noahem przy drzewie, by pilnować obojga. To zauważyłem, że Jo podniosła własną koszulkę, wsunęła ją pod podbródek jak Noah, i teraz biegnęła wokół lusterka, wystawiając brzuch i krzycząc coś brzmiącego jak „A hago pipi!”. W końcu zatrzymała się przy jednej z nóg lusterka i poczekała, aż Noah wróci. Gdy Noah skończył transakcję z roślinnością i Jo zobaczyła go wsuwającego koszulkę, ona opuściła własną, podniosła ręce i zawołała: „Ta da!” Na szczęście zatrzymała spodnie.

Było to dość urocze, i zaliczyłem to na konto chwilowego ataku „małpa widzi, małpa robi”. Następnego ranka jednak Jo weszła do łazienki, gdy ja korzystałem z toalety, i zaczęła mnie pchać w bok. Ubrana tylko w pieluchę, rzuciła swój pyszny brzuch nad krawędź miski. Po około 15 sekund spojrzała w górę i powiedziała: „A go pipi”. Potem dała mi popierającego puk na kolano i odchodziła, zostawiając mnie do kontemplacji tego, co się stało. Oczywiście, gdy sprawdziłem stan jej pieluchy, była pełna.

Powiązane artykuły:

  • 20 najlepszych wskazówek do nauki toalety
  • Twoje najśmieszniejsze historie z nauki toalety
  • Quiz: Czas zacząć naukę toalety?

Praca na stojąco

Karel i ja przyjęliśmy to jako znak, że nasza córka jest gotowa do nauki toalety – całe pół roku wcześniej niż syn, mogę dodać. Oczywiście, jej zrozumienie procesu było nieco wadliwe, ale to drobna zmora, którą można wygładzić naszym patentowanym rodzicielskim gorącym powietrzem.

Moja żona zaczęła brać Jo do łazienki zawsze, gdy mogła, co nie było często, bo pracuje na pełen etat. Jo nie była zbytnio entuzjastyczna tym wycieczkami poznawczymi i zazwyczaj spędzała czas na opróżnianiu szafy z ręcznikami, zamiast czerpać wskazówki od mamy.

Zdezorientowanie się rozprzestrzeniało. „Patrz, tatuś! Jo uczy się sikać swoim peniem jak duża dziewczynka!” – zawołał Noah pewnego ranka. Potem poklepał. Jo zarozumiała z dumy. Gdy ponownie przełakałem jej pieluchę, zdecydowałem, że Karel musi intensyfikować wysiłki w łazience.

Ale Jo była pewna, że ma sikać stojąc, a Karel dostawała pchnięcia w szczękę za każdym razem, gdy próbowała usadzić Jo. Obie były zafrustrowane, Noah nie rozumiał, dlaczego nie cieszymy się, że Jo korzysta z toalety, a ja – szczerze mówiąc – byłem bezradny. Trzy miesiące po pierwszym sikaniu przy drzewie, Karel i ja zdecydowaliśmy się odstąpić.

Chciałbym powiedzieć, że wszystko wyjaśniliśmy i jest happy end, ale nie jesteśmy tam jeszcze. Jo wciąż w pieluchach i wciąż próbuje korzystać z toalety stojąc.

Faktycznie czuję pewną dumę, że moja córka tak kocha brata i tatę, że nawet chce sikać jak my, i nie jestem zbytnio zmartwiony. Jak większość dzieci w jej wieku, jest tylko trochę pomylona, negocjując zawiłości łazienki. Zrozumie to, gdy nadejdzie odpowiedni czas.

Ale nasza historia może podważać niektóre nasze uprzedzenia o wychowywaniu chłopców i dziewczynek. Każda mama, która mówiła mi, że łatwiej nauczyć dziewczynkę niż chłopca, była tą, która dawała przykład i prowadziła naukę. Moja prognoza: im więcej tatek przejmie rolę głównego opiekuna, tym więcej naszych przekonań o rodzicielstwie okaże się tak dokładnych, jak pomysł małej dziewczynki, że ma sikać jak chłopiec.

Opublikowano oryginalnie w sierpniu 2011 w magazynie Parents.