Od czarnej skóry do niebieskich włosów: Nastolatkowie i ich wygląd

Od czarnej skóry do niebieskich włosów: Nastolatkowie i ich wygląd

Nastolatkowie używają swojego wyglądu jako sposobu na eksplorację, kim są (a nie na definiowanie, kim są). Jeśli dasz im kilka miesięcy, przejdą do czego innego. Większość form eksperymentowania jest w miarę bezpieczna; musisz tylko ustalić własny poziom tolerancji.

Może możesz zaakceptować prawie każdy kolor fluorescencyjnych włosów, ale masz problem z tym, by córka chodziła do szkoły w minispódniczkach i go-go butach. Albo workowe spodnie Twojego syna, które wisią mu pod stopami, sprawiają, że boisz się, że upadnie na twarz. Gdy pojawiają się konkretne problemy, prowadź z nastolatkiem szczere rozmowy.

Strefa zagrożenia

Jeśli jesteś zdziwiony wyglądem znajomych Twojego nastolatka – i nie podoba Ci się styl, w jakim się ubiera, by się wpasować – obserwuj jej grupę na tyle długo, by ustalić, kim naprawdę są. Może się okazać, że Twój nastolatek przysiąda z wspaniałą grupą dzieci, których indywidualistyczny styl odzwierciedla ich kreatywny i wyobrazczy duch. Jeśli z drugiej strony okaże się, że jej znajomi naprawdę są złym wpływem, zajrzyj do rozdziałów o nastolatkach i imprezach oraz rozmowach o narkotykach i alkoholu, by dowiedzieć się więcej. Pamiętaj, zawsze zaczynaj od słuchania swojego nastolatka. Może radzić sobie lepiej, niż myślisz.

Może ona półtwardo zgadza się z Twoimi obawami o jej topy odsłaniające pępek, więc nie będzie tak zdenerwowana Twoimi uwagami, jak myślisz. (Nie spodziewaj się jednak, że nie będzie piskać i topać nogami.) Albo w głębi serca Twój syn nie chce iść za swoimi znajomymi, którzy zdecydowali się na koszule Metallica zamiast koszulek elegancyjnych na studniówkę. Możesz mu przysłużyć, pozwalając mu powiedzieć: „Moi rodzice zmuszili mnie do przeubrania.”

Pamiętaj też, że będzie massę innych głosów komentujących wygląd Twojego nastolatka. Teraz najbardziej zależy jej na tym, jak wygląda w oczach rówieśników. Ci rówieśnicy mogą być znośnymi „korektorami”. Tak jak dziewczynki w przedszkolu nie miały problemu z powiedzeniem jej, dlaczego „po prostu nie może nosić czerwonych skarpetek z różową spódniczką”, to teraz też to robią. A jeśli jej znajomi wyglądają pół biedy większość czasu, masz gwarantowany spokój.

Może zdarzy się, że jedziesz carpoolem, gdy jedno z dzieci wsiada do auta w nowym stroju. Słuchaj uważnie rozmowy, gdy inni obserwują jej zbliżanie się, a potem to, co mówią, gdy witają ją. (Możesz czuć współczucie; większość nastolatków jest wrażliwa na złośliwe komentarze i może zostać zraniona tym, co usłyszy.)

Ostatecznie musisz przyznać, kto naprawdę jest szefem. W liceum ilu z Twoich przyjaciół przynosiło „zakazane” ubrania i przeubierało się, jak tylko byli poza domem? Jeśli Twoje zasady są zbyt surowie, przegrasz zanim w ogóle zaczniesz walczyć o ważne rzeczy.

Previous:

Next: