Jak rozstać się z szacunkiem – poradnik

Gdy relacje się kończą

Na początku to ekscytacja. Nie możesz się doczekać spotkania z chłopakiem/dziewczyną – i czujesz niesamowicie, wiedząc, że on/ona czuje to samo. Radość i ekscytacja nowej relacji mogą przełamać wszystko inne.

Nic nie trwa wiecznie nowe. Rzeczy się zmieniają, gdy pary lepiej się poznają. Niektórzy ustalają wygodną, bliską relację. Inni oddalają się od siebie.

Wielu powodów rozstania. Oddalanie się to jeden. Możesz zauważyć, że wasze zainteresowania, poglądy, wartości i uczucia nie są tak dopasowane, jak myślałeś/aś. Zmiana zdania lub uczuć o drugiej osobie to inny. Może po prostu nie lubicie już bycia razem. Może kłócić się lub nie chcecie tego samego. Może zakochałeś/aś się w kimś innym. Albo odkryłeś/aś, że po prostu nie chcesz teraz poważnej relacji.

Większość ludzi przechodzi przez rozstanie (lub kilka) w życiu. Jeśli przechodziłeś/aś przez to, wiesz, że może być bolesne – nawet jeśli wydaje się, że to dla dobra.

Dlaczego rozstanie jest tak trudne?

Jeśli myślisz o rozstaniu, możesz mieć zmieszane uczucia. Przecież zostaliście razem z jakiegoś powodu. Normalne jest pytanie: „Czy się poprawi?” „Czy dać drugą szansę?” „Czy będę żałować?” Rozwiązanie nie jest łatwe. Możesz potrzebować czasu na przemyślenie.

Nawet jeśli jesteś pewny/a decyzji, rozstanie oznacza trudną, niekomfortową rozmowę. Osoba, z której się rozstajesz, może czuć krzywdę, rozczarowanie, smutek, odrzucenie, złamane serce. Ty, jako ten, który kończy, chcesz to zrobić z szacunkiem i wrażliwością. Nie chcesz, by druga osoba była ranna – i nie chcesz być zestresowany/a sam/a.

Unikać? Czy zrobić to szybko?

Niektórzy unikają nieprzyjemnego zadania rozpoczęcia trudnej rozmowy. Inni mają podejście „zrób to i po sprawie”. Ale żadne z tych podejść nie jest najlepsze. Unikanie tylko wydłuża sytuację (i może結局 zranić drugą osobę bardziej). A jeśli wpadasz w trudną rozmowę bez przemyślenia, możesz powiedzieć rzeczy, których żałujesz.

Najlepiej coś pośrodku: Przemyśl sprawy, byś był/a jasny/a dla siebie, dlaczego chcesz się rozstać. Potem działaj.

Zasady przy rozstaniu – co robić, a czego unikać

Każda sytuacja inna. Nie ma uniwersalnej recepty. Ale ogólne „zrób to” i „nie rób tego” pomagają przy planowaniu rozmowy.

RÓB:

  • Przemyśl, co chcesz i dlaczego. Poświęć czas na rozważenie uczuć i powodów decyzji. Bądź wierny/a sobie. Nawet jeśli druga osoba może zostać zraniona Twoją decyzją, masz prawo zrobić to, co dobre dla Ciebie. Musisz to zrobić w sposób wrażliwy.
  • Pomyśl, co powiesz i jak druga osoba może zareagować. Czy będzie zaskoczony/a? Smutny/a? Zły/a? Zraniony/a? A może ulżony/a? Myślenie o punkcie widzenia i uczuciach drugiego pomaga być wrażliwym. Pomaga też przygotować się. Czy myślisz, że ta osoba może płakać? Stracić nerwy? Jak zareagujesz na taką reakcję?
  • Miej dobre intencje. Daj drugiemu znać, że ma dla Ciebie znaczenie. Pomyśl o cechach, które chcesz pokazać: szczerze, dobroć, wrażliwość, szacunek, troska.
  • Bądź szczery/a – ale nie brutalny/a. Powiedz, co przyciągnęło Cię na początku i co lubisz w nim/niej. Potem powiedz, dlaczego chcesz iść dalej. „Szczerość” nie znaczy „surowość”. Nie drąż drugiego, wyliczając wady, by wyjaśnić, co nie działa. Znajdź sposoby bycia miłym i delikatnym, a jednocześnie szczery.
  • Powiedz to osobiście. Wspólnie przeżyliście wiele. Szanuj to (i pokaż swoje dobre cechy) rozstawając się osobiście. Jeśli żyjecie daleko, spróbuj wideorozmowy lub choćby telefonu. Rozystanie przez SMS lub Facebook może wydawać się łatwe. Ale pomyśl, jak byś się czuł/a, gdyby Twój partner to zrobił – i co powiedzą Twoi znajomi o jego charakterze!
  • Jeśli pomoże, poufaj komuś, komu ufasz. Rozmowa z zaufanym przyjacielem może pomóc. Ale upewnij się, że ta osoba zachowa tajemnicę do Twojej właściwej rozmowy. Twój partner musi usłyszeć to od Ciebie – nie od kogoś innego. Dlatego rodzice, starsze rodzeństwo, dorośli mogą być świetnymi rozmówcami. Nie roznoszą plotek ani nie wypowiedzą czegoś przez przypadek.

NIE RÓB:

  • Nie unikaj drugiej osoby ani rozmowy, którą musisz prowadzić. Rociąganie sprawia, że trudniej w dłuższej perspektywie – dla Ciebie i partnera. Ponadto, gdy odkładasz, informacja i tak może wyciec. Nigdy nie chcesz, by osoba, z którą się rozstajesz, dowiedziała się od kogoś innego zanim usłyszy to od Ciebie.
  • Nie wrzucaj się w trudną rozmowę bez przemyślenia. Możesz powiedzieć rzeczy, których żałujesz.
  • Nie znieważaj. Mów o swoim byłym/przyszłym byłym z szacunkiem. Unikaj plotkowania i brzydkiego mówienia. Pomyśl, jak Ty byś się czuł/a. Chciałbyś, by Twój był mówił tylko dobrze o Tobie po rozstaniu. Ponadto nigdy nie wiesz – był/ą może stać się przyjacielem lub możecie się znów zbliżyć.

Te zasady nie dotyczą tylko rozstań. Jeśli ktoś Cię zaprasza, a Ty nie jesteś zainteresowany/a, możesz stosować te same wytyczne, by delikatnie odmówić.

Co powiedzieć i jak to powiedzieć

Podjąłeś/aś decyzję o rozstaniu. Teraz potrzebujesz dobrego momentu na rozmowę – i sposobu na przeprowadzenie jej z szacunkiem, sprawiedliwością, jasnością i dobrocią. Rozwiązanie to nie tylko planowanie słów. Chodzi też o to, *jak* je powiesz.

Oto przykłady tego, co możesz powiedzieć. Dostosuj do swojej sytuacji i stylu:

  1. Powiedz partnerowi, że chcesz porozmawiać o czymś ważnym.
  2. Zacznij od wspomnienia o czymś, co lubisz lub cenisz w drugiej osobie.
     Np.: „Jesteśmy bliscy od dawna i zależy mi na Tobie.”
    Albo: „Naprawdę Cię lubię i cieszę się, że lepiej się poznaliśmy.”
  3. Powiedz, co nie działa (Twój powód rozstania).
    Np.: „Ale nie jestem gotowy/a na poważnego chłopaka teraz.”
    Albo: „Ale zdradziłeś/zdradziłaś mnie i nie mogę tego zaakceptować.”
    Albo: „Ale kłócimy się częściej, niż dobrze spędzamy czas.”
    Albo: „Ale po prostu to nie czuję już.”
    Albo: „Ale jest ktoś inny.”
  4. Powiedz, że chcesz się rozstać.
     Np.: „Dlatego chcę się rozstać.”
    Albo: „Więc chcę, byśmy zostali przyjaciółmi, ale nie chcemy się spotykać.”
    Albo: „Więc chcę zostać w dobrych relacjach, ale nie chcę być Twoim chłopakiem/dziewczyną.”
  5. Przepraszaj, jeśli to boli.
     Np.: „Nie chcę Cię ranić.”
    Albo: „Przepraszam, jeśli to nie tak, jak Ty chciałeś/aś.”
    Albo: „Przepraszam, jeśli to Cię boli.”
    Albo: „Wiem, to trudne do usłyszenia.”
  6. Powiedz coś miłego lub pozytywnego.
     Np.: „Wiem, że damy radę.”
    Albo: „Wiem, że zawsze będziemy troszczyć się o siebie.”
    Albo: „Zawsze pamiętam o dobrych chwilach.”
    Albo: „Zawsze będę cieszyć się, że poznałem/poznałam Cię.”
    Albo: „Wiem, że jest inna dziewczyna/inny chłopak, który będzie szczęśliwy z szansą na randkę z Tobą.”
  7. Posłuchaj, co druga osoba chce powiedzieć. Bądź cierpliwy/a, nie dziw się, jeśli druga osoba zareaguje złość lub niesmak.
  8. Daj przestrzeń. Rozważ wysłanie później przyjaznej wiadomości lub rozmowy, by dać byłemu/byłej znać, że zależy Ci na tym, jak się ma.

Relacje nas uczą

Niezależnie od tego, czy trwają długo, czy krótko, relacje mogą mieć szczególne znaczenie i wartość. Każda relacja uczy nas czegoś o sobie, o innej osobie i o tym, czego chcemy i potrzebujemy w przyszłym partnerze. To szansa, by nauczyć się troszczyć się o kogoś i doświadczyć, bycie opiekowanym.

Rozstanie to też szansa na naukę. To nie łatwe. Ale to szansa, by dać z siebie najlepsze, szanując uczucia innej osoby. Kończenie relacji – jak trudne by nie było – buduje nasze umiejętności w byciu szczerym i dobrym podczas trudnych rozmów.

Previous:

Next: