• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Prośba o pomoc: jak przełamać bariery

Kiedy mamy problem, naturalne jest zwracanie się do innych o pomoc. Nawzajemne pomaganie to część dawanie i odbieranie, z których składają się dobre relacje.

Prośba o pomoc brzmi prosto. Ale nie zawsze jest łatwa. Czasem sami stajemy na swojej drodze, nie zdając sobie sprawy.

Pełne przekonania lub sposoby myślenia mogą utrudnić zauważenie okazji do pomocy. Oto przykłady postaw, które stają na drodze — i pomysły, jak je przełamać.

Przeszkoda 1: Wiara, że potrzeba pomocy to słabość

Prośba o pomoc pokazuje dojrzałość i pewność siebie. To znak siły, nie słabości. Wiesz, czego potrzebujesz, i nie boisz się o to sięgnąć.

Np. zamiast myśleć:
Nie chcę, by trener dowiedział się, że nie ogarniam tego elementu, bo pomyśli, że nie powinienem być w drużynie.

Zmień na:
Pokazuję trenerowi, jak bardzo zależy mi na drużynie i jak ciężko trenuję, prosząc go o wskazówki, jak mogę się poprawić.

Przeszkoda 2: Myślenie, że nie zasługujesz na pomoc lub wsparcie

Każdy czasem potrzebuje pomocy. Nikt nie może — ani nie powinien — radzić sobie ze wszystkim sam. Przyjmowanie pomocy może wzmocnić przyjaźnie i relacje. Wszyscy czują się dobrze, gdy mogą wesprzeć przyjaciela!

Np. zamiast myśleć:
Chciałbym dowiedzieć się, jak Katy radzi sobie z rozwodem rodziców, ale jest tak popularna i zajęta, że pewnie nie ma czasu na mnie.

Zmień na:
Zapytaem Katy, czy ma czas pogadać, i dam jej znać, jak bardzo zależy mi na jej perspektywie. Może niektóre rzeczy, co mi się przydarzyły, pomogą jej też.

Bądź wybiórczy, o kogo prosisz o pomoc. Dziel się uczuciami lub problemem z kimś, kto słucha i troszczy się — nie z kimś, kto ocenia, krytykuje lub winowaj. Zazwyczaj możemy zgadnąć, jak kto zareaguje. Ale rzadko zaskakują nas. Jeśli doświadczysz odrzucenia, to nie z twojej winy. To coś u drugiej osoby.

Powiedz sobie:
Jeśli Katy powie nie, może nie być gotowa porozmawiać o swoich doświadczeniach. Jeśli będzie gruba, to od razu będę wiedział, że nie jest materiałem na przyjaciela.

Przeszkoda 3: Nie mówienie głosno o potrzebie pomocy

Czasem masz szczęście, by mieć ludzi, którzy widzą, czego potrzebujesz, i oferują pomoc zanim zapytajesz. Zazwyczaj to rodzic lub bliski przyjaciel. Ale czasem, gdy potrzebujemy pomocy, musimy o nią poprosić. Najlepsze podejście to jasne i proste: „Mam problem z tym. Możesz mi pomóc?”

Np. zamiast myśleć:
Boję się, że przyjaciele nie chcą usłyszeć, że mój chłopak mnie popchnął — one już myślą, że ignoruję ich rady, że jest zbyt kontrolujący. I nie chcę martwić mamę. Więc na razie trzymaję to dla siebie.

Zmień na:
Powiem przyjaciołom, że miały rację i zaczynam się martwić o zachowanie mojego chłopaka. Poproszę je, by pomogły mi ustalić, co robić i jak to powiedzieć mamie.

Przeszkoda 4: Czekanie, aż ktoś inny zrobi pierwszy krok

Nie zawsze łatwo innym zobaczyć, że potrzebujemy pomocy. Może nakładamy radosną twarz, by zamaskować problem, albo wysyłamy wibracje, że nie chcemy gadać. Nie czekaj, aż ktoś przeczyta twoje myśli albo zauważy, czego potrzebujesz. Zapytaj.

Np. zamiast myśleć:
Naprawdę chciałbym, by Shanya zapytała o blizny na mojej nodze, żebym mógł z kimś porozmawiać o cięciach. Wiem, że podejrzewa, ale może po prostu jej nie obchodzi.

Zmień na:
Powiem Shanie, co się dzieje, i że naprawdę mogę skorzystać z pomocy.

Przeszkoda 5: Zbyt łatwe poddawanie się

Jeśli pomoc nie daje tego, czego oczekujemy od razu, chce się rzucić to. Ale uzyskiwanie pomocy to ciągły wysiłek. Może potrzebać wiele prób.

Np. zamiast myśleć:
Myślałbym, że doradca do spraw studiów od razu wie, co najlepsze dla mnie! Ma ten doświadczenie, ale po spotkaniu zastanawiam się, czy to nie strata czasu.

Zmień na:
Moje pierwsze spotkanie z doradcą było trochę rozczarowujące. Ale pewnie zajmie mu trochę czasu, by poznać moją osobowość i dopasować najlepsze studia. Dam mu jeszcze dwa spotkania zanim podjmę decyzję. Będę też się bardziej starał mówić, co chcę, zamiast liczyć, że przeczyta myśli.

Dlaczego prośba o pomoc jest ważna

Żaden z nas nie może iść sam. Ludzie, którzy w nas wierzą, przypominają, że mamy to, co trzeba, że się liczymy, że jesteśmy kochani. Ale czasem po prostu musimy sięgnąć i poprosić o tę pomoc. Nasi przyjaciele i rodzina nas kochają, ale nie zawsze wiedzą, co chcemy, zwłaszcza gdy nakładamy na twarz maskę odwagi.

Bo prośba o pomoc może być trudna, nie wahaj się sięgnąć i zaoferować wsparcia innej osobie, jeśli myślisz, że jej potrzebuje. Dawanie i odbieranie pomocy to świetne umiejętności życiowe. Uczą nas empatii i hojności, a także lepszego rozumienia innych.