• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Dlaczego tak bardzo kłócisz się z rodzicami?

Ubranie, które nosisz. Jedzenie, które jesz. Kolor ścian w pokoju. Gdzie idziesz i jak tam trafiasz. Ludzie, z którymi się spotykasz. Kiedy idziesz spać.

Co te rzeczy mają wspólnego? To tylko kilka przykładów setek rzeczy, nad którymi rodzice decydowali za ciebie, gdy byłeś dzieckiem. Jako dziecko nie miałeś głosu w niemal niczym; rodzice decydowali o wszystkim — od kaszy na śniadanie po piżamę na noc. I dobrze tak było — dzieci potrzebują takiej opieki i pomocy, bo nie są dojrzałe, by samodzielnie dbać o siebie i podejmować rozważne decyzje.

Ale w końcu dzieci dorastają i stają się nastolatkami. A część bycia nastolatkiem to rozwijanie własnej tożsamości — oddzielnej od tożsamości rodziców. To zupełnie normalne, by nastolatkowie tworzyli własne opinie, myśli i wartości; to przygotowuje ich do dorosłości.

Ale gdy się zmieniasz i dorastasz do nowej osoby, która sama decyduje, rodzicom może być trudno się do tego przyzwyczaić. Nie znają jeszcze nowego ciebie — znają tylko dziecko, za które wszystko decydowano i które nie miało z tym problemu.

W większości rodzin to ten proces adaptacji powoduje wiele kłótni między nastolatkami a rodzicami. Chcesz zakleić ściany plakatami; oni nie rozumieją, dlaczego nie lubisz już tapety z bajkami. Uważasz, że OK to codziennie spędzać czas w galerii handlowej po szkole; wolaliby, byś uprawiał sport.

Konflikty takie są bardzo powszechne — nastolatkowie złością się, bo czują, że rodzice ich nie szanują i nie dają im przestrzeni, a rodzice złością się, bo nie przyzwyczaili się do braku kontroli lub nie zgadzają się z decyzjami nastolatków.

Łatwo o rany uczuć przy takich konfliktach. A bardziej skomplikowane sprawy — typ znajomych, postawa wobec seksu i imprez — mogą wywołać jeszcze większe kłótnie, bo rodzice zawsze będą dążyć do ochrony i bezpieczeństwa dziecka, bez względu na wiek.

Pozytywna strona

Dobra wiadomość: w wielu rodzinach kłótnie ustępują, gdy rodzice przyzwyczają się do myśli, że nastolatek ma prawo do własnych opinii i tożsamości, może innej niż ich.

Może to potrwać kilka lat, zanim rodzice i nastolatkowie dostosują się do nowych ról. W międzyczasie skup się na komunikacji z rodzicami tak dobrze, jak potrafisz.

Czasem to wydaje się niemożliwe — jakby po prostu nie widzieli twojego punktu widzenia i nigdy nie zobaczą. Ale rozmowa i wyrażanie opinii może pomóc ci zyskać większe szacunek rodziców, a możecie dojść do kompromisów, które zadowolą wszystkich. Np., jeśli jesteś gotowy posprzątać pokój, by zostać godzinę dłużej poza domem, obaj wychodzicie z dobrym układem.

Pamiętaj też, że twoi rodzice też byli nastolatkami i w większości przypadków potrafią zrozumieć, co przeżywasz.