Narzędzia dla matek nastolatek – empatię, spokój, granice, perspektywę

Mała dziewczynka chce być jak mama. Pubertet = mama jako rywal/wróg. Matka nastolatki: żałuj „utraconej małej dziewczynki”, przygotuj się na „najbardziej złożoną i wyzwającą relację”.

Celuj w empatię

Lata nastolatcze = echo „strasznych dwulatków”. Nawet kompetentna mama w szoku: minuta bunt, minuta współpraca (Nova, Australia). Zrozum: córka też jest zestresowana – inne przyczyny: seksualność, szkoła, presja, przyszłość. Ty: menopauza = wahania nastroju (jak pubertet). Rozmowa o stresach (w momencie współpracy) = korzyść wzajemna.

Zachowaj chłodną głowę

Dr. Roni Cohen-Sandler (I'm Not Mad, I Just Hate You!, FamilyEducation.com): gwałtowny wybuch nastolatki → najlepsza reakcja = BRAK REAKCJI. Kontrola siebie zapobiega wojnie słów, żałosnym zdaniom. Spokojnie, stanowczo: „Porozmawiamy, gdy się uspokoisz”.

Nie próbuj być „cool”

Nie kupuj mitu: młodzieńczenie się = BFF. Córka dąży do indywidualności – ostatnia rzecz, której potrzebuje, to mama jak ona. Potrzebna: dojrzała mama, na której można liczyć, szanująca granice pokoleń.

Perspektywa – długofalowo

Pochwała, krytyka konstruktywna, przestrzeń osobista> nękanie, drąganie, duszność. Gdy córka rośnie w kobietę – obie tworzycie dojrzalą relację, szanującą różnice i jej potrzebę dystansu (emocjonalnego, geograficznego).

Previous:

Next: