• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Leczenie najczęstszych przedawkowan: Przewodnik pierwszej pomocy

Leczenie najczęstszych przedawkowan: Przewodnik pierwszej pomocy

Przedawkowanie narkotykami to sprawa poważna. Niestety, wielu dorosłych i nastolatków cierpi na jego skutki. Zazwyczaj przedawkowanie to maska, ukrywająca inne problemy: niepewność, samoobrzydzenie, poczucie porażki lub głęboka, nieustająca depresja. Te problemy muszą zostać też rozwiązane, by zapobiec „samoleczeniu”, z którego tyle uzależnionych korzysta, by nie zamieniło się w niebezpieczne przedawkowanie. Oto siedem najczęstszych narkotyków używanych do „ucieczki”, które mogą doprowadzić do przedawkowania. Rozpoznawajcie je i rozumiejcie. Możecie uratować życie.

Alkohol

Rzadko myślimy o alkoholu jako narkotyku, ale to najczęściej nadużywany narkotyk ze wszystkich. Niezależnie od tego, czy nadmierne picie wynika z problemu genetycznego, emocjonalnego, czy połączenia obu, pomoc jest dostępna. Może przyjść w postaci Anonimowych Alkoholików, innych grup wsparcia lub leków. Ale czasem nie macie luksusu czasu. Ostre zatrucie alkoholem może wystąpić, gdy ktoś wypije za dużo w krótkim czasie; w końcu jego organizm staje się „toksyczny” od alkoholu i dochodzi do przedawkowania. Ciało jest dosłownie zatrute alkoholem.

Poziom alkoholu we krwi służy do oceny ilości alkoholu we krwi. Jeśli poziom jest wysoki, oznacza to, że we krwi jest po prostu za dużo alkoholu i „wypiera” płyny niezbędne do życia, by osoba funkcjonowała jako czujna, myśląca jednostka. Wysokie poziomy oznaczają, że osoba nie powinna jeździć; jeszcze wyższe mogą doprowadzić do przedawkowania.

Policja uważa picie więcej niż dwóch drinków w godzinę za niebezpieczne. Ale wiele osób znosi znacznie więcej alkoholu, zanim zbliży się do przedawkowania. Alkoholik nie potrafi ocenić swojego stanu upojenia. Wy musicie. Możecie postawić, że ktoś ma zbyt wysoki poziom alkoholu we krwi, jeśli wykazuje: chodzenie po łamaniu, zaczerwienioną twarz i wilgotną skórę, nieartykulowaną mowę, sonambulizm lub gwałtowne wahania nastroju. Wszystko to znaki, że osoba wypiła decidedly za dużo – zdecydowanie za dużo, by jechać do domu.

Jak rozpoznać, czy ktoś, kto pił alkohol, potrzebuje pomocy medycznej? Wezwijcie pomoc, jeśli skóra osoby jest bardzo wilgotna i zimna, jeśli jest nieprzytomna, jeśli tętno jest bardzo nieregularne i słabe, lub jeśli oddychanie staje się utrudnione. Jeśli podejrzewacie przedawkowanie alkoholem, postępujcie tak:

1. Wezwijcie pomoc. W międzyczasie nie próbujcie rozumować z nią/nim, bo upojenie może sprawiać, że ludzie stają się agresywni. Zamiast tego starajcie się uspokajać.
2. Spróbujcie obudzić upojoną osobę. Ostra intoksykacja może sprawiać, że ludzie zasypiają tam, gdzie leżą. Może też spowodować nieprzytomność. Jeśli nie możecie obudzić osoby, wezwijcie pomoc ratunkową.
3. Sprawdźcie oddychanie osoby. Jeśli jest nieregularne, ułóżcie osobę na boku, by utrzymać drożności oddechowe patencyjne. To też zapobiega zadławieniu w razie wymiotów.
4. Sprawdźcie tętno. Jeśli jest słabe, szybkie lub nieregularne, wezwijcie pomoc ratunkową. Wykonajcie sztuczne oddychanie ustno-ustne, jeśli jest konieczne.
5. Obserwujcie skórę upojonej osoby. Jeśli jest wilgotna, zimna i blada, przykryjcie ją luźnym kocem, czekając na pomoc.

Leki przeciwdepresyjne

Leki przeciwdepresyjne walczą z chemicznym nerównowagą w mózgu powodującą depresję kliniczną. Połączone z psychoterapią, te leki mogą zapobiegać nawikom samoniszczącym. Hamują depresję i zapobiegają przedawkowaniom, bo osoba traci potrzebę „samoleczenia” siebie.

Środki uspokajające: Kwaludy, sedatywa i inne

To inne „środki depresyjne”, które tak mocno zwalniają organizm, że mogą zabić. Np. fenobarbital i barbiturany są niezwykle niebezpieczne, zwłaszcza przy mieszaniu z alkoholem. Nie są regularnie przepisywane i uważane za „narkotyki uliczne”. Depresanty to „downery”. Jeśli weźmiecie za dużo, poczujecie się jeszcze bardziej zdepresjonowani – i w zagrożeniu przedawkowaniem. Przedawkowanie depresantami przynosi nieprzytomność, która szybko zamienia się w pełną koma. Jeśli ofiara nie zostanie zrzucona do szpitala na płukanie żołądka, może zginąć.

Halucynogeny: LSD i Ziołowy Ekstaza

Halucynogeny to też narkotyki uliczne, nigdy nie przepisywane. LSD (kwas), PCP (kurzu anielski), mezkalina, ekstaza i niektóre grzyby mogą wywoływać halucynacje i dobry lub zły „trip”. Osoby pod ich wpływem wydają się odległe. Mogą rozmawiać z niewidzialnymi ludźmi lub przedmiotami, lub bzdurać. A jeśli mają zły trip, mogą zachowywać się paranoidalnie, na przemian krzycząc i zachowując się katatonicznie. Postrzeganie, zmysły, myśli, emocje i samoświadomość – wszystko jest zniekształcone.

Jeśli ktoś przedawkuje halucynogenem, może uważać, że jest wszechmogący. Osoba może się fizycznie uszkodzić, próbując latać, przechodzić przez ogień lub robić cokolwiek, co umysł jej sugeruje. Jeśli podejrzewacie, że ktoś przeżywa zły trip, postępujcie tak:

1. Uspokójcie osobę. Bądźcie uspokajający i trzymajcie głos nisko, starając się chronić ją przed krzywdą fizyczną.
2. Spróbujcie „zszednąć” osobę ze strasznego miejsca w jej wyobraźni. Zapewnijcie bezpieczne i znane otoczenie.
3. Przewieźcie osobę do szpitala. Jeśli możecie kogoś poprosić o pomoc, tym lepiej. Dwie osoby są lepsze niż jedna w nagłych wypadkach. Jeśli ofiara jest agresywna, opiera się pomocy lub Was atakuje, natychmiast zadzwonijcie 911 (112 w Polsce).

Inhalanty: Klej i „Biały Korektor”

Niestety, nastolatkowie dzisiaj próbują nowy rodzaj „highu”: inhalanty chemiczne, takie jak klej do modeli samolotów, farba, kerozyna, benzyna, lakier do paznokci, płyn do zapalniczek. Choć mogą poczuć „high”, też zachorowują. Jeśli znajdziecie kogoś chorego po „wdywaniu” (zwany też „huffingiem” lub „sniffingiem”), postępujcie tak:

1. Natychmiast wezwijcie pogotowie.
2. Usunąć inhalant i jakikolwiek towarzyszący sprzęt (np. watki, rurki, zamoczone torebki papierowe) z obszaru ust i nosa osoby.
3. Sprawdźcie oddychanie. Jeśli konieczne, wykonajcie sztuczne oddychanie ustno-ustne (lub RKO, jeśli jesteście przeszkoleni).
4. Otwórzcie okna, by zwiększyć wentylację świeżym powietrzem.
5. Jeśli osoba jest nieprzytomna, przykryjcie ją luźnym kocem i postępujcie jak przy szoku.

Autoasfiksjacja – nie nowy taniec

Autoasfiksjacja istnieje już pewien czas, przyciągając nastolatków, gdy zainteresowują się seksem. Polega na duszzeniu siebie lub przyjaciela sznurkiem lub liną do stanu bliskiego nieprzytomności. Stosuje się to w aktach seksualnych i masturbacji, zwłaszcza u nastolatków chłopców. Powstający „high” pochodzi z nalotu adrenaliny połączonej ze zmniejszonym dostarczaniem tlenu do mózgu. Ponieważ lina jest zazwyczaj zawieszona na np. kącie prysznicowym lub oprawie świetlnej, kilku nastolatków zmarło, przypadkowo idąc za daleko. Ommdlały się lub zadławiły, gdy nie mogli rozwiązać węzła.

Znaki autoasfiksjacji: siniaki i czerwone znaki wokół szyi. Jako rodzic możecie też zwracać uwagę na liny i inny nietypowy sprzęt w pokoju nastolatka, niezwykłą ilość czasu spędzaną w łazience i zamykanie się w sobie, oddalanie od rodziny i przyjaciół.

Pierwsza pomoc w tym przypadku jest trudna, chyba że złapiesz osobę w czynności. Osoba musi zostać zjazdowana z pozycji zawieszenia natychmiast i przewieziona na SOR. Ale bo ta praktyka zazwyczaj odbywa się, gdy rodziców nie ma w domu, możecie nie dowiedzieć się o tym, aż będzie za późno. Dlatego najlepszą pierwszą pomocą jest profilaktyka. Jeśli macie jakikolwiek powód podejrzewać, że Wasze dziecko bawi się w to, skontaktujcie się z linią interwencyjną lub szukajcie terapeuty. Wasz nastolatek będzie potrzebował pomocy, zanim będzie za późno.

Stymulanty: Amfetaminy, Kokaina i inne

Jak sama nazwa wskazuje, stymulanty to narkotyki działające jako bezpośrednie przeciwieństwa depresantów. Stymulują umysł – przynajmniej na początku – i odstraszają senność. Są też silnie uzależniające i zrujnowały życie wielu, którzy zaczęli je wciągać nosem lub poprawiać tabletki. Najczęstsze stymulanty: amfetaminy, „speed”, crack, „CAT” (krystaliczna metamfetamina) i kokaina.

Wczesne znaki stosowania stymulantów: nadmierna pewność siebie, ekstremalna energia, euforia, nadmierne gadanie. Po zaledwie kilku dniach nastaje uzależnienie. Objawy to:

• Zdezorientowanie i paranoja
• Zwięzenia
• Agresywne i przemocowe zachowania
• Ataki lęku naśladujące zawał serca
• Zachowania antyspołeczne

Ze względu na uzależniającą naturę stymulantów, z czasem osoba potrzebuje coraz więcej narkotyku, by poczuć „high”. Dlatego przedawkowania stymulantami są dość często widywane na SOR.

Jeśli myślicie, że ktoś przedawkował kokainą lub innym stymulantem, postępujcie tak:

1. Natychmiast wezwijcie pomoc ratunkową.
2. Spróbujcie zapobiec, by osoba nie zraniła sama siebie.
3. Bądźcie spokojni i uspokajający. Mówcie cichim głosem.
4. Jeśli osoba leży i drży lub jest nieprzytomna, przewróćcie ją na bok, by utrzymać drożności patencyjne i zapobiec zadławieniu się wymiotami.
5. Rozluźnijcie odzież.
6. Luźno nałóżcie cieplą kocę na osobę.

Leki uspokajające: Walium, Halcyon, Librium

Zanim nakleicie plastra

Czasem objawy odstawienia narkotyku mogą naśladować przedawkowanie. Jeśli ktoś gwałtownie przestał brać leki lub pić alkohol, możliwe, że wykaże te same objawy co przy przedawkowaniu (szybkie tętno, dezorientacja, wilgotna skóra i inne). Jeśli te objawy wystąpią, przywiezcie osobę do szpitala, by upewnić się, że otrzyma odpowiednią opiekę.

Był czas, gdy lekarze przepisywali Walium na prawie wszystko. Leki uspokajające wciąż służą ludziom z atakami paniki, lękiem i bezsennością. Niestety, mogą uzależniać i muszą być ostrożnie monitorowane. Leki uspokajające to substancje kontrolowane, recepty można realizować tylko określoną liczbę razy rocznie. Jeśli ktoś przedawkuje lekami uspokajającymi, zasypia i ostatecznie staje się nieprzytomny. Jeśli podejrzewacie przedawkowanie lekami uspokajającymi, postępujcie tak:

1. Natychmiast wezwijcie pomoc. Żołądek osoby musi zostać wypłukany.
2. Spróbujcie utrzymać ofiarę w ruchu. Zróbcie wszystko, by nie zasnęła przed przyjściem pomocy.

Narkotyki: Heroina i Opium

To najgroźniejsze narkotyki ze wszystkich. Silnie uzależniające i niebezpieczne dla ciała, narkotyki to opium i jego pochodne: morfina, kodeina, heroina, Demerol, metadon. Ponieważ narkotyki nie są regulowane, trudno wstrzyknąć bezpieczną dawkę, i przedawkowania zdarzają się często. Objawy przedawkowania narkotykami:

• Leniwiecie
• Zwięzione źrenice (na kropki)
• Mocne pocenie się
• Wilgotna, zimna skóra
• Niska temperatura ciała
• Rozluźnienie mięśni
• Słabe tętno
• Słabe oddychanie
• Sen, prowadzący do kómy

Leczenie przedawkowania narkotykami:

1. Natychmiast wezwijcie pomoc.
2. Spróbujcie obudzić osobę, delikatnie klaskając po policzku, jeśli konieczne.
3. Jeśli ofiara leży, przewróćcie ją na bok, by utrzymać drożności patencyjne i zapobiec zadławieniu, jeśli zacznie wymierać.
4. Nie pokazujcie złości ani przerażenia – chociaż teraz. Zamiast tego uspokajajcie ofiarę, czekając na pomoc.