Rodzice w zaprzeczeniu problemowi narkotyków u dziecka

Zaprzeczenie może być strategią radzenia sobie, gdy rzeczywistość wydaje się przytłaczająco trudna. Jeśli nastolatek używa narkotyków, rodzice mogą uciekać w zaprzeczenie, by chronić się przed koniecznością radzenia sobie z niechcianą sytuacją. Jak kuszące to może być, ukrywanie problemu stawia dziecko pod większym ryzykiem negatywnych skutków.

Patrzenie w drugą stronę

Gdy nastolatek zajmuje się swoimi sprawami, łatwiej patrzeć w drugą stronę lub nie analizować zachowań zbyt dokładnie. Kusiące jest absorpcja pracą lub innymi sprawami, by nie mieć czasu na monitorowanie dziecka. Choć opieka nad spotkaniami i wczorajność są wymagające, to Twoja odpowiedzialność, pisze „Helping Hand”.

Zaprzeczanie wskazówkom

Dziecko używające substancji zostawia ślady. Możesz dostać telefon z szkoły, usłyszeć sugestie znajomych/sąsiadów. Możesz znaleźć przyrządy lub czuć podejrzane zapachy. Zachowanie i wygląd dziecka mogą drastycznie się zmienić. Nawet gdy dowody na wierzchu, rodzic w zaprzeczeniu je ignoruje lub racjonalizuje, by utrzymać zaprzeczenie, pisze Karen Franklin (DrugFree.org). Myślenie „nie mój nastolatek” – odmowa wiary, by dziecko mogło to robić.

Wierzenie w kłamstwa

Jeśli rodzic złapie nastolatka na używaniu, ten prawdopodobnie zakłamie, by przykryć sprawę. Gdy nie chce się wierzyć w prawdę, kłamstwo przynosi ulgę – rodzic w zaprzeczeniu chętnie je przyjmuje.

Stanowienie twarzą w twarz prawdzie

Dziecko z problemem narkotykami to strach i zagrożenie dla rodziców, pisze psycholog Carl Pickhardt. Dopóki rodzice są w zaprzeczeniu, chronią problem i zapobiegają rozwiązaniu i wyleczeniu. W końcu dowody i problemy narastają do punktu, w którym zdesperowani rodzice muszą przyznać: dziecko ma problem. Ten moment wymaga odwagi, ale otwiera drzwi do wyzdrowienia rodziny.

Previous:

Next: