Teorie procesu społecznego w przestępczości nieletnich: Przewodnik
Aktywność przestępcza to zjawisko, które społeczności przez dzieje próbowały wyjaśnić. Współczesna nauka zastosowała ramy teoretyczne do kryminologii, by lepiej zrozumieć motywacje sprawców, w tym nieletnich. Teoria procesu społecznego to termin zbiorczy na składowe teorie izolujące sieci społeczne i język jako główne katalizatory dewiacji.
Podstawa teoretyczna
Podejście niektórych kryminologów do interpretacji zachowań dewiantnych. Pochodzi z modelu socjologicznego zwanego interakcjonizmem symbolicznym. Założenie: wszyscy ludzie, w tym sprawcy, muszą nadawać sens swojej rzeczywistości społecznej. Przypisują znaczenia symboliczne elementom tej rzeczywistości, co kształtuje ich reakcje. W swojej wersji rzeczywistości jednostka może przedefiniować pojęcia działania i konsekwencji. To sedno twierdzenia Thomasa w teorii procesu społecznego.
Socjalizacja i język
Dla teoretyków procesu społecznego sposób socjalizacji jest kluczowy w rozwoju zachowań dewiantnych. Grupy formują się często w reakcji na konflikty społeczne – do rozwiązania lub unikania. W odpowiedzi rozwijają system komunikacji, który redefiniuje konsekwencje zachowań aspołecznych (w tym przestępczych) na akceptowalne, a nawet pożądane. Te idee znajdują odzwierciedlenie w teorii różnicowego stowarzyszenia – jednej z głównych w analizie procesu społecznego.
Teoria różnicowego stowarzyszenia
Zachowanie aspołeczne lub przestępcze jest zachowaniem nauczonym, nie wrodzonym. Motywy, uzasadnienia i mechanizmy wykształcają się w grupach, które reinterpretują ważność społecznych norm i praw. Dewiant czuje fałszywe uprawnienie do zmiany zasad społeczności, usprawiedliwiając swoje czyny koniecznością zaspokojenia potrzeb, których społeczeństwo nie spełnia. Nastolatkowie doskonależą te idee pod wpływem rówieśników i powtarzaniem czynów przestępczych.
Teorie zachowania przestępczego
Oprócz teorii różnicowego stowarzyszenia, dwie inne wyjaśniają przestępczość w teorii procesu społecznego. Teoria uczenia się społecznego: historia nagród i kar związanych z dewiacją wpływa na jej kontynuację. Teoria więzi społecznych: im mocniej nieletni jest związany z instytucjami społecznymi, tym mniej chce odrzucać społeczeństwo i traktować przestępstwo jako rozwiązanie konfliktów.
Teorie resocjalizacji
Trzy główne teorie procesu społecznego podejmują temat resocjalizacji. Teoria kontroli siebie: wszelkie zachowanie przestępcze wynika z niedostatecznej kontroli siebie – rozwiązanie to wdrażanie tej wartości. Teoria etykietowania: dewiant częściej wraca do przestępczości, jeśli uważa, że społeczeństwo go zakategoryzowało jako sprawcę. Unika się tego, usuwając stygmat z samoidentyfikacji. Teoria neutralizacji: celuje w uczucie winy lub zdolność do jej blokowania – ta zdolność jest kluczowa w tym, jak przestępcy odrzucają wstyd i konsekwencje emocjonalne.
Previous:Jak reagować na nieposzanowanie nastolatka: 6 sprawdzonych kroków
Next:Wskazówki do wychowywania nastolatków niebędących Twoimi dziećmi biologicznymi
-
Nazywanie i akceptowanie złych uczuć dziecka to dobra metoda wychowawcza, ale nie zadziała na każde dziecko. Jeśli Twój mały często się zamyka lub protestuje, gdy pytasz, co się stało, spróbuj tych alternatywnych strategii, które najlepiej sprawdzają -
Przeżyłeś góry i doliny pierwiastkowania, a teraz tylko starasz się znaleźć kreatywne sposoby, by zmusić wriggling malucha do szczotkowania nowych ząbków każdego dnia. Puis pewnego dnia pierwszy ząb dziecka czuje się luźno lub rówieśnicy zaczynają ch -
autor: Lindsay HuttonWychowanie bliskie (attachment parenting), helikopterowe (helicopter parenting), wolnopasowe (free-range parenting) – to wszystko terminy, które pewnie słyszałyście, ale mogły nie wiedzieć, co oznaczają. Przyjrzyjcie się dzisiejs
