Jak przeprosić nastolatka

Rodzice nie są doskonali, choć starają się najbardziej, by sprostać potrzebom nastolatka i działać w jego najlepszym interesie. Każdy czasem mówi niewłaściwą rzecz lub podjmuje złą decyzję. Jesteś tylko człowiekiem i popełnianie błędów jest normalne. Ale może być trudne, by przyznać się do swoich wad lub błędów przed nastolatkiem. Czasem może się wydawać, że Twój nastolatek i tak ma mało szacunku lub uwagi dla Ciebie, i możesz czuć, że przeprosiny za wykroczenia mogą jeszcze bardziej to pogorszyć. Ale w wielu okolicznościach przeprosiny są konieczną i odpowiednią czynnością, która może wręcz zwiększyć jego szacunek i wdzięczność.

Instrukcje

  1. Oceń sytuację. Po zrobieniu czegoś, czego żałujesz, ważne jest, by zrobić krok w tył i przeanalizować swoje czyny, według licencjowanego klinicznego pracownika społecznego Laura Kuehn w artykule dla Cornerstones for Parents. Pomyśl, czy Twoje działania były krzywdzące lub szkodliwe i dlaczego tak się zachowałeś.

  2. Oddal się i niech upłynie trochę czasu, zanim spróbujesz przeprosić. To da Tobie i nastolatkowi czas na ostygnięcie i refleksję nad tym, co się stało. W tym czasie pomyśl, jak chcesz sformułować przeprosiny. W większości przypadków warto trzymać je krótkie i konkretne, po prostu mówiąc: "Przepraszam za..." albo "Przepraszam, że...". Ale zazwyczaj lepiej unikać strzelania z huty, więc zajmij trochę czasu, by pomyśleć, co powiedzieć.

  3. Napisz, co chcesz powiedzieć nastolatkowi, jeśli myślisz, że dłuższe przeprosiny są uzasadnione lub odpowiednie. Możesz zacząć od napisu czegoś, co da nastolatkowi do zrozumienia, jak bardzo go kochasz i troskisz się o nią. Potem zacznij przeprosiny stwierdzeniem: "Miałem rację, że...". Nie staraj się usprawiedliwiać ani racjonalizować swoich działań, skup się na przeprosinach. Po napisaniu możesz chcieć przećwiczyć je na głos, sugeruje Kuehn.

  4. Porozmawiaj o swoich przeprosinach z partnerem, zaufanym przyjacielem, a nawet psychologiem lub prowadzącym duchowym. To nie zawsze konieczne, ale może pomóc, jeśli Twój przewinienie było poważne, zmagasz się z tym, co powiedzieć, lub nie wiesz, czy w ogóle masz się przepraszać.

  5. Usiądź z dzieckiem w spokojnej chwili, by złożyć przeprosiny, najlepiej gdy możecie być sami, bez rodzeństwa ani rozpraszaczy.