• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Co może zrobić rodzic, gdy nastolatek odmienia chodzenia do szkoły

Zmuszenie nastolatka do szkoły, gdy się opiera, może być większym problemem, niż się wydaje. Prawnie to obowiązek rodziców zapewnienia obecności. Rodzice truantów powinni rozwiązać problem przed interwencją prawa. Odkrycie przyczyny, jasne oczekiwania i pokazanie powagi przysługują szansę, że nastolatek posłucha rozsądku.

Wyjaśnianie zasad: pierwszy i (mam nadzieję) ostatni krok

• Zanim pójdziesz na drastyczne środki, upewnij się, że wyjaśniłeś nastolatkowi wagę nauki. Niektórzy rodzice (np. styl uprawniający) pomijają ten krok. Pokazanie, że nie tylko Ty, ale i państwo oczekują obecności, nadaje wagę. Dla nastolatka łamanie konwencji jest naturalne, ale musi umieć odróżnić bezpieczne niekonformizm od tego z konsekwencjami prawnymi.

Bądź goniwem

• Jeśli nastolatek nadal nie chodzi do szkoły po rozmowie, zmień rolę na goniwego. Zachowaj się, jakbyś pracował dla państwa. Konkretnie opisz konsekwencje prawne. W wielu dzielnicach po pewnej liczbie nieobecności państwo wezwie rodzica i dziecko do sądu. Jeśli uzna nieobecności za niesłuszne, może nakazać szkołę letnią lub powtórzenie klasy. Pokazując znajomość szczegółowych konsekwencji, okazujesz troskę i pośrednio grozisz jeszcze większą "karą" – więcej szkoły.

Śledztwo: wywiadowanie przyczyny wagary

• Nie ma dwóch identycznych spraw. Choć wyjaśnienie oczekiwań działa u wielu, inni mają głębsze problemy. Niektóre wagary z strachu: słabe wyniki, brak motywacji, lęk społeczny. Inne – niebezpieczna droga do szkoły: niebezpieczna dzielnica, bullying w aucie. Jeśli Twoje oczekiwania nie działają, wyłonij problem przez obiektywne słuchanie – bez oceny i przerywania. Przyczyna może Cię zaskoczyć i otworzyć nowe drogi.

Radzenie sobie z przyczyną pierwotną

• Gdy znajdziesz prawdziwą przyczynę, uderz w nią mocno. Usunięcie barier może sprawić, że nastolatek chętnie pójdzie do klasy. Np. brak motywacji – nastolatek uważa szkołę za nieistotną. Jako mama możesz nadać sens, interesując się nauką i łącząc z życiem domowym. Pomagaj w zadaniach, pomagaj tworzyć ciekawe projekty. Przy lęku społecznym lub bullyingu – poradnia psychologiczna lub rozmowa z dyrekcją szkołą pomoże podjąć kroki.