Mity o rozpoznawaniu płci nienarodzonego dziecka
Kobieta w ciąży zalewana jest radami, głaskaniem brzucha, opiniami obcych o płci. Choć testy (amniocenteza, USG) dają pewność, ludzie wciąż polehają mitom – by się zdziwić przy porodzie. Oto popularne mity.
Słuchaj serca
Popularny mit: chłopcy mają wolniejsze tętno w macicy. Poniżej 140 = chłopiec, powyżej = dziewczynka. Matki używały latami – myliły się w 50% przypadków.
Nudności poranne – tak czy nie
Mimo wiary, że każda cierpi, tylko ok. połowa ma prawdziwe nudności. Mit: nudności w I trime = dziewczynka. Choć ryzyko nudności wyżej przy dziewczynkach, wiele kobiet miało silne nudności i urodziło chłopców. Według Women's Health: ryzyko nudności wyższe, jeśli: nudności na tabletkach, historia migren, pierwsza ciąża, matka/bliskie krewniczki też miały.
Sposób noszenia brzucha
Bardzo popularny mit: nisko = chłopiec, wysoko i tycie wszędzie = dziewczynka. Sposób noszenia zależy od siły mięśni, naturalnego położenia macicy, tygodnia ciąży. Jeśli nie pierwsza ciąża, dziecko może wcześniej spaść do miednicy – wygląda na niskie, to przygotowanie do porodu.
Chiński kalendarz płci
Według The Labor of Love: chiński naukowiec narysował wykres, zakopany w królewskim grobowcu ok. 700 lat temu. Używa wieku księżycowego matki przy zapłodnieniu. Zabawa, ale nie przewiduje płci dokładnie.
Patrz na mocz
Mit: jasny mocz = chłopiec, intensywnie żółty = dziewczynka. Ciemniejszy = lekkie odwodnienie (może od nudności) – potrzeba płynów. Inny mit: dodaj roztwór do rur do moczu, zmiana koloru = chłopiec. NIE ROBICIE – opary od dymów niebezpieczne dla Ciebie i dziecka.
Previous:Jak ustalić płeć dziecka
-
Wariant omikron spowodował rekordową liczbę zakażeń COVID na początku roku, a dzieci nie były wyjęte. Dzieci były hospitalizowane z wyższą ratą w trakcie fali omikronu niż w szczycie fali delty, ale nowe badanie pokazuje, że szczepionki odegrały waż
-
Wielu z nas dorastało w niecierpliwym oczekiwaniu na sezon świąteczny – prezenty, dekoracje, pyszne jedzenie, wolne od szkoły i ciepłe uczucia rodzinnej bliskości. Gdy zostaliśmy rodzicami, dzielenie się tymi rzeczami z dziećmi miało być tak samo ma
-
Dziś „ukradłam” gościnny wpis od Alison z bloga „An American Mommy in Paris”. Przeczytuję jej książkę „Paryż z dziećmi” – zbiór opowieści z pięcioletniego pobytu we Francji, gdy mąż pracował w ambasadzie USA. Zdecydowałam, że nie przeżyłabym w Paryżu





