• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Regresja snu w 8. miesiącu życia u niemowląt

Sen niemowlęcia wydaje się procesem: krok do przodu, dwa do tyłu. Są dobre noce, ale też pełne łez. A czasem cały pociąg snu wydaje się zjeżdżać z torów. W jednym z tych faz, gdy dziecko jest starsze, możecie spotkać 8-miesięczną regresję snu.

Nie panikujcie przed tą czy inną regresją. Zamiast tego przeczytacie, kiedy może nastąpić, co za nią stoi i jak radzić sobie ze zmianą (i utratą) Zzz Waszego dziecka.

Co to jest 8-miesięczna regresja snu u niemowląt?

8-miesięczna regresja snu zazwyczaj pojawia się między 8. a 10. miesiącem życia (czasem nazywana 9-miesięczną, albo 8–10-miesięczną). Jak inne regresje, charakteryzuje się zakłóceniami w cyklu snu dziecka.

To zaskakujące (choć zupełnie normalne) wstrząs w ustalonej nocnej rutynie, oznaczony większymi problemami ze snem i zasypianiem, i częstszymi budzeniami w nocy. Efekt? Stracony sen dla obojga.

Regresja w tym wieku prawdopodobnie wiąże się z gwałtownym wzrostem i rozwojem mózgu, a także nowymi umiejętnościami ruchowymi.

W 8–10 miesiącach maluch może być u progu ekscytujących kamieni milowych: pełzanie, stawianie, mowienie, a nawet pierwsze kroki. (Wielu dzieci próbuje chodzić ok. 1. urodzin, niektórzy wcześniej, inni później.)

8-miesięczna regresja może mieć też składnik emocjonalny – budzenie z lęku rozdzielania też się zdarza.

Możecie rozpoznać ten grząbek w drodze z kilku miesięcy temu, bo 4-miesięczna regresja też powszechna. Niektóre dzieci przechodzą też 6-miesięczną.

Jak długo trwa 8-miesięczna regresja snu?

Możecie oddychać spokojnie: 8-miesięczna regresja jest tymczasowa. Przełamanie tego haczyka snu zazwyczaj wymaga, by nowość umiejętności lub emocji malucha minęła – i gdy to nastąpi, powinna wrócić do zwykłego siebie w łóżeczku.

Pociesza, że jeśli ciężko pracowaliście nad treningiem snu, maluch pewnie pamięta, co robić w nocy i wrobi z powrotem do regularnego wzorca bez większego trudu (trzymam kciuki!).

A jeśli musicie znowu trenować sen, wiedzcie, że to nie tak straszne, jak się wydaje, i prawie zawsze trudniejsze dla Was niż dla dziecka, z łzami i wszystkim.

Przyczyny 8–10-miesięcznej regresji snu

8-miesięczna regresja może być spowodowana następującymi zmianami:

• Pełzanie. Umiejętności ruchowe 8-miesięcznego poprawiają się codziennie – może ćwiczyć zaawansowane ruchy (pełzanie, stawianie, poślizganie) w nocy, albo chętnie by to zrobić.

• Mowienie. W tym wieku większość dzieci bajka burząco, a Wy możecie usłyszeć „mama”, „tata” lub inne wczesne gadanie niemowlęcia z łóżeczka. To ekscytujące – ale spróbujcie zignorować to „gadanie” w regresji, w nadziei, że zadrzemnie z powrotem.

• Lęk rozdzielania. 8-miesięczna regresja może wiązać się z postępami społecznymi malucha. Lęk rozdzielania, który może zacząć się w tym wieku, wiąże się z płaczem. Dzieci zazwyczaj doświadczają go między 8. a 10. miesiącem, gdy rodzic lub opiekun wychodzi z pokoju lub idzie bez nich. Maluch może przeżyć to przy kładzeniu spać, gdy kładziecie je w łóżeczku i wychodzicie.

Znaki 8-miesięcznej regresji snu

Obserwujcie te wskazówki, które mogą wskazywać na regresję:

• Kapryśność. Kapryśne dziecko może nie dostawać potrzebnego snu – trzymajcie rutynę i pamiętajcie: dzieci w tym wieku potrzebują 12–16 h snu w dobie (zazwyczaj 9–10 do 12 h w nocy), w tym drzemki dzienne.
• Częstsze nocne budzenia. Jeśli dotychczasowy „dobry śpiacz” nagle budzi się częściej w nocy – to znak, że przechodzi tę regresję.
• Niespokojny sen, w tym problemy z zasypianiem. Czy nagle stało się trudniej (znowu) uspokoić malucha, i czy się wręga w śnie? 8-miesięczna regresja może winna.
• Przyklejenie. Jeśli dziecko przechodzi 8-miesięczną regresję, może reagować niepokojem, gdy Was nie ma, i trzymać Was mocniej, gdy jesteście.
• Więcej snu w dzień. Nadrabianie w dzień to norma dla dziecka, które nie śpi tak dobrze jak zwykle (czujcie na dłuższą drzemkę popołudniową).

Wskazówki do radzenia sobie z 8–10-miesięczną regresją snu

Pomóżcie maluchu spocząć spokojnie tymi sprytnymi ruchami:

• Ćwiczcie rozdzielanie. Krótkie chwile rozdzielenia w zabawie pomogą zrozumieć, że choć jesteście poza zasięgiem wzroku, wciąż jesteście w pobliżu i wrócicie.
• Przestrzegajcie rutyny. Życie wtrąca się: podróże, choroby, zmiany w domu. Ale przez to wszystko dążcie do bycia świętą rutyną snu, zwłaszcza w regresji, by oboje moglibyśmy na niej polegać jako sposobie na zwolnienie i kładzenie spać.
• Rozważcie ponowny trening snu. Jeśli trenowaliście sen wcześniej, możecie spróbować tej metody, co najlepiej działała, jeśli maluch naprawdę ma problem z tą regresją. Dobra wiadomość: tym razem pewnie nie potrwa tak długo!
• Pozwólcie maluchu Was zobaczyć w nocy, ale nie zadrążajcie. Skoro głęboki sen w tym wieku bywa trudniejszy częściowo przez lęk rozdzielania, pozwolenie dziecku na zobaczenie Was przy budzeniu lub problemach z zasypianiem może pomóc – pod warunkiem, że wizyty przy łóżeczku są jak najkrótsze i bezdrożne.
• Dajcie czas. Bądźcie cierpliwi i pamiętajcie: 8-miesięczna regresja jest tymczasowa. Wasze dziecko nie zostanie w tej fazie na zawsze.

Wasza najlepsza strategia, gdy zrozumiecie, że dziecko przechodzi 8-miesięczną regresję, to przyjąć to z pokorą – i robić na zmianę, jeśli możecie. Radzenie sobie z kapryśnym dzieckiem przez kilka nocy z rzędu może zostawić Was zdenerwowanych, więc dzielenie obciążenia z partnerem lub opiekunem ma sens. Wkrótce ta faza minie, a Wy będziecie gotowi na kolejną (i będziecie potrzebować siły!).