• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

9 unikalnych historii porodowych

Kto nie lubi dobrej historii porodowej?

Gdy chodzi o pokazywanie, jak potężne, odważne i absolutnie niesamowite mogą być ludzie, dobra, stara historia porodu robi robotę. A z około 385 000 dzieci rodzących się codziennie na świecie, jest mnóstwo potencjału na rzeczy, które są… powiedzmy, unikalne.

Zebraliśmy kilka naszych faworytów, ale jak zawsze, mile widziane dodatki w komentarzach.

Nie ma imprezy jak impreza na parkingu

Choć to maluch na pewno nie jest pierwszym (ani ostatnim) urodzonym na parkingu, unikalna kombina lokalizacji i fakt, że to zostało uchwycone na kamere, sprawia, że to wyjątkowe. Również warte uwagi: robi całą rzecz bez zdjęcia szortów. Wow. Po prostu… wow.

Kup jedno, drugie gratis…?!

Wszyscy słyszeliśmy historie o ludziach, którzy nie wiedzieli, że są w ciąży, aż wjechali na SOR i nieoczekiwanie wypuścili malucha, ale czy słyszeliście o niespodziewanych bliźniakach?

Rodzice z Idaho, Katie i Marcus „MJ” Clay, mogą opowiedzieć parę rzeczy o tym, po urodzeniu niespodziewanego bliźniaka, który pozostał ukryty zarówno przed monitorem fetalnym dopplerowskim ich położnej, jak i USG brzusznego w 32. tygodniu. Ale po urodzeniu pierwszego dziecka na parkingu Webster Potato Company w Spud Alley, ich drugi syn zrobił nieco mniej pospieszny wjazd na świat w domu porodowym, niecałe 20 minut później.

Sprawiedliwie mówiąc, wielkie odkrycie jak to jest prawie jedyny sposób, by ten mały mógł zaprzeczyć epickiej historii porodu rodzeństwa. „O mnie? Urodziłem się w Spud Alley.” „Ha! No ja przez 9 miesięcy grałem w chowanego i trafiłem do wiadomości!” Dobrze grał, młody facet. Dobrze grał.

Możesz przeczytać ich pełną historię tutaj.

Mówiąc o niespodziewanych bliźniakach, pamiętacie te zdjęcia?

Tak, te perełki są od mamy, której twarz naprawdę mówi 1000 słów. Podobnie do Katie i MJ, miała wrażenie, że przyjmie jedno maluch, ale zaskoczono ją bonusowym bliźniakiem, który też ukrył się przed dopplerem i USG. Reszta tej niesamowitej historii tutaj.

W drodze znowu

„W pigułce, w zeszłym maju urodziłam nasze trzecie dziecko na przednim siedzeniu naszego pickupa w drodze do miasta. Mamy farmę i ranch w środku nikąd w Montana, mieszkamy godzinę+ od miasta (gdzie miałam rodzić). Nie zdążyliśmy, i mąż przyjął dziecko, potem przejechaliśmy resztę drogi do domu porodowego.

Zatrudniłam fotografa porodu, który przegapił poród – ha! Ale spotkała nas w domu porodowym i zrobiła zdjęcia, gdy wychodziłam z pickupa (z pępowiną wciąż przyłączoną) i była tam, gdy dowiedzieliśmy się, czy mamy chłopca czy dziewczynkę. Nie wiedzieliśmy przed porodem, i byliśmy zbyt przytłoczeni, by sprawdzić po porodzie, więc było to ok. 20 minut po porodzie, że dowiedzieliśmy się, że mamy dziewczynkę!”

Jej pełna historia tutaj.

– Stacy B.

Niespodzianka na wysokości

Z tylko około 60 dzieci berichtet o porodach na liniach lotniczych, sam ten fakt byłby wystarczający, by ta historia porodu trafiła do książek rekordów – ale to naprawdę tylko beginning.

Po pierwsze, nowa mama Lavinia „Lavi” Mounga nie wiedziała, że jest w ciąży, gdy wsiadła na lot z Utah do Hawaj. To prawda, była tak szokowana jak każdy inny, gdy w połowie lotu jej syn, Raymond, wjechał w ten świat w zaledwie 29. tygodniu.

Na szczęście dla niej i małego Raymonda, lekarz i trzy(?!) pielęgniarki NICU były też na pokładzie i gotowe do działania. Kreatywność była kluczem, bo użyli sznurowadla do zawiązania pępowiny, zamikrofalowali butelki z gorącą wodą, by ogrzać dziecko, i założały Apple Watch na malucha, by monitorować tętno. Way to MacGyver sobie oddział poródowy, team!

Wszyscy czują się dobrze, i pełna, super serdeczna historia tutaj.

Ufaj swojej intuicji

„Poczułam coś w środku nocy w zaledwie 28. tygodniu. Obudziłam męża i zadzwoniłam do lekarza.

Oboje pomyśleli, to nie prawdziwy poród, ale powiedzieli, że „mogę pójść się sprawdzić”.

Gdy mąż dzwonił do teściowych, by przychodzili pilnować innych dzieci, a ja odkładałam słuchawkę po lekarzu, głowa dziecka zaczęła koroniować. Szybko zadzwoniłam na 911 i urodziłam mojego 28-tygodniowa sama (i z mężem, który w większości biegał jak kurka bez głowy). Karetka przyjechała 10 minut później.

Było ok. milion rzeczy, które mogły pójść nie tak, ale jakoś mamy zdrowego 18-miesięcznego teraz. To zdecydowanie nauczyło mnie, że kobiety są kurwa niesamowite i nasza instynkt i intuicja to jedna z naszych największych mocy.”

– Alisa S.

Złap mnie, jak możesz

„Mam dziwne porody, które idą od ledwo otwartej do walki o trzymanie dziecka w środku w mniej niż minutę.

Z drugim dzieckiem, pielęgniarka sprawdziła szyjkę i dziecko było wysoko i byłam ledwo na 5. Gdy zdejmowała rękawiczki, poczułam, jak dziecko schodzi, i nagle walczyłam, by je zatrzymać w środku. Lekarz ledwo zdążył.

Dla dziecka #3, pielęgniarka sprawdziła mnie i powiedziała, że jestem między 4 a 5, i ledwo dotyka moją szyjkę. Skurcze były łagodne, co 5-7 minut. Byłam spokojna, chłodna, i w małym bólu.

Ok. 5 minut później, dziecko mnie wbiło w szyjkę, wody pękły, i wszyscy szaleństwo wybuchło. Poczułam, jak dziecko schodzi, potem skurcze były szalone intensywne, i przychodziły jeden po drugim, bez przerwy. Trzymałam je w środku może 5 minut, aż po prostu wyleciało.

Lekarz nigdy nie miał szans dotrzeć na czas.

To szalone, bo nie muszę nawet pchać, po prostu musię przestać je trzymać i one po prostu wylatują. Fakt, z dzieckiem #2, pielęgniarka była jak, „Whoa! Świetne złapanie, doktor!”

– Christy W

Dzień wyścigu – tęczowe dziecko

„Jako położna, myślę, że wszystkie historie porodowe są ekscytujące, ale mojego drugiego dziecka to moja ulubiona do opowiadania.

Jako wstęp, moje pierworodne, córka, przyszła na świat w 36. tygodniu i została z nami na 6 godzin, odchodząc spokojnie na naszych rękach. Miała wady wrodzone i wiedzieliśmy, że jej czas z nami będzie krótki.

Przeskok roku i pół później, gdy chętnie czekałam na moje tęczowe dziecko.

Byłam 36+6 tygodni w Dniu Ojca. Był wyścig drogowy, który biegliśmy co roku z mężem, ten rok nie był wyjątkiem. Z blessingiem mojej położnej, powoli przebiegłam 5 mil (nie biegałam od miesięcy) i zapłaciłam za to resztę dnia – bolesne kości miednicy i zmęczone mięśnie. Miałam kilka bardzo łagodnych, bezbolesnych skurczów wieczorem, które zignorowałam, myśląc, że jestem odwodniona po wyścigu.

Położyłam się spać i o 1:45 w nocy obudziłam się od pęknięcia wód. Mąż skoczył gotowy do wyjścia, ale uspokoiłam go, mówiąc, że musimy poczekać na poród. Poszłam do łazienki, by się posprzątać i to wtedy uderzyła pierwsza skurcz. Byłam oślepiona! Po jednym skurczu była gotowa na epidural – po dwóch chciałam zadzwonić do położnych, ale wstyd, bo miałaś tylko 2 skurcze. Mąż zadzwonił po czwartym skurczu i gdy był u telefonu, wrzasnęłam „Pcham i czuję głowę.”

Na rozkaz mojej położnej, mąż wziął drugi telefon, by zadzwonić na karetkę, a ja zawołałam po nim. Żonglując dwoma telefonami, kazałam mu „Złap! Dziecko!” Ale zanim zdążył cokolwiek, moje dziecko wślizgnęło mi do rąk nad toaletą.

Mój syn Felix urodził się – od początku do końca – w 15 minut. Imię oznacza „szczęśliwy”, bo czuliśmy tak szczęśliwie, by mieć go po stracie starszej siostry.

W kolejnych latach nastąpiły dwa inne rodzeństwo, które każde dorobiło do szpitala, też bardzo szybko, ale bezpiecznie.”

– Meghan C.

Wszystko dobrze, co dobrze się kończy

„Wysłano mnie do domu z „fałszywym porodem”, by mój pierwszy syn urodził się mniej niż 3 godziny później.

Bałam się, jak będzie czuć „prawdziwy” poród. Tyle boleło. Płakałam i modliłam się. W końcu wody pękły, i kazano mi wrócić na szpital. Przyjechaliśmy 45 minut przed porodem syna. Mąż powiedział, że dostał stracha, gdy zobaczył, że mam jedną nogę na desce rozdzielczej a drugą płasko na suficie auta.

Nasz syn kocha opowiadanie historii, jak mąż popychał mnie na wózku inwalidzkim przez korytarze szpitala, gdy krzyczałam z bólu. Całe Subway obróciło się, by nas obserwować.

Szpital kazał mi podpisywać papiery, gdy głowa wychodziła. W tym momencie moja ginekolog przyjechała – 5 minut przed porodem wg jej notatek. Pamiętam, jakim pod wrażeniem byłam moim podpisem. Pomyślałam, to musi być najbardziej niesamowity podpis, jaki kiedykolwiek podpisałam. Chciałabym zobaczyć, jak wyglądał naprawdę.

Skńczyłam na godzinę i czterdziestę pięć minut szycia, by naprawić 4. stopień pęknięcia. Trzymałam syna, gdy mnie szyto. Jego ulubiona część historii to, gdy mówię, że spojrzał na mnie, gdy patrzę na niego. Zakochałam się w nim natychmiast. „My zakochaliśmy się w sobie nawzajem,” poprawia mnie.”

– Faith-Anne B.

Masz unikalną historię porodu?

Śmiało dziel się w komentarzach!

Następna rekomendacja: Najłatwiejszy poród ever: Prawdziwa historia