Małe rodziny – korzyści, wyzwania i wskazówki dla rodziców

Czy w małej rodzinie dziecko rośli dobrze?

Większość dzisiejszych par młodych planuje mieć jedno lub dwa dzieci, w porównaniu do trzech lub więcej w początkach lat 60. Powody tej zmiany to trend na późniejsze małżeństwa, większy nacisk na karierę kobiet, skuteczniejsze metody antykoncepcji oraz rosnące koszty wychowania i edukacji dzieci.

Istnieją jasne korzyści posiadania małej rodziny:

  • Każde dziecko otrzymuje więcej uwagi rodzicielskiej i przewag edukacyjnych, co ogólnie podnosi samoocenę.
  • Dzieci w małych rodzinach, zwłaszcza pierworodne i pojedyńcze, zazwyczaj osiągają wyższe wyniki szkolne i osobiste niż dzieci z większych rodzin.
  • Koszty utrzymania domostwa są niższe.
  • Łatwiej obojga rodzicom połączyć karierę z życiem rodzinnym.
  • Ogólny poziom stresu jest niższy, bo rzadziej dochodzi do konfliktów i rywalizacji.

Istnieją jednak pewne kompromisy, zwłaszcza w rodzinach z jednym dzieckiem. Gdy wszystkie oczekiwania, nadzieje i lęki skupione są na jednym dziecku, rodzice łatwo stają się nadopiekuńczy i czerstwi, nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Dziecko może mieć mniej okazji do spotkań z innymi dziećmi lub rozwoju niezależności. Może być pchane do przeciążenia osiągami, a może dostać tyle opiekowania uwagi, że stanie się egoistyczne i niez dyscyplinowane.

Wskazówki dla małych rodzin

  • Jeśli macie jedno lub dwa dzieci, możecie stać się nadopiekuńczy i nadmiernie uważni. To może sprawić, że dziecko niechętnie będzie się od was oddzielać, hamując rozwój nowych relacji z rówieśnikami. Fakt, możecie mieć tę samą trudność. Oto wskazówki, by utrzymać te uczucia w odpowiedniej perspektywie, gdy dziecko dorasta.
  • Upewnijcie się, wasze oczekiwania wobec dziecka są realistyczne dla jego wieku. Poznajcie inne rodziny z dziećmi w tym samym wieku i obserwujcie, jak ci rodzice wychowują dzieci: kiedy są ochronni, a kiedy puszczają; jak dyscyplinują; ile odpowiedzialności oczekują.
  • Pilnujcie własnego dorosłego życia społecznego jako pary (lub jednostki, jeśli jesteście samotnym rodzicem). Odrobina czasu od siebie pomoże wam obojga rozwinąć tożsamości indywidualne. Im wcześniej zaczniesz ten wzorzec czasu dla siebie (przynajmniej raz w tygodniu, nawet w okresie niemowlęcym), tym łatwiej będzie wam obojga zaakceptować rosnącą definicję osobowości, która musi nastąpić, gdy dziecko dorasta.
  • Pozwólcie dziecku poznać innych zaufanych dorosłych, angażując ich do opieki i włączając dziecko do aktywności grupowych z innymi rodzinami.
  • Dajcie jej mnóstwo okazji do zabawy z rówieśnikami przez grupy zabaw, przedszkola lub inne grupy dziecięce.

Jeśli martwicie się zdrowiem lub rozwojem dziecka, skonsultujcie się z pediatrą jak najszybciej. Nie pozwólcie, by wasze lęki narastały i nie ograniczajcie dziecka niepotrzebną troską.

Korzyści rodzin wielopokoleniowych

Do ostatnich kilku pokoleń większość rodzin amerykańskich była dwurodzicielowymi; w pobliżu, a nawet w tym samym domu, żyli dziadkowie, ciocie, wujkowie i kuzyni. Kobiety były głównie odpowiedzialne za opiekę nad dziećmi i prowadzenie domostwa, a mężczyźni pracowali poza domem. W wielu aspektach ten wzór działał dobrze: było dużo dorosłych do opieki nad dziećmi. Istniał wbudowany system wsparcia i role były jasno zdefiniowane. Dzieci najbardziej z tego korzyści, bo miały tyle bliskich kontaktów społecznych i otrzymywali miłość z tylu kierunków.

Rodzina wielopokoleniowa nie jest dziś tak powszechna w społeczeństwie amerykańskim. Z powodu obowiązków zawodowych, szans i pragnienia wyjazdu do nowych miejsc, coraz mniej nowożeńców decyduje się lub może żyć blisko rodziców lub bliskich krewnych.

Bez regularnego kontaktu z rodziną, rodzice i dzieci muszą tworzyć alternatywne systemy wsparcia. Bliska przyjaźń z inną rodziną, udział w programie zastępczych dziadków lub w programach Wielkie Brat/Wielka Siostra, może pomóc zastąpić brakujące więzi. Dla wielu rodzin działalność zgromadzeń religijnych jest źródłem wsparcia i bliskich przyjaźni. Wiele innych programów społecznych, takich jak centra młodzieżowe i aktywności sąsiedzkie, też może zaspokoić te potrzeby.

Nawet jeśli wasza rodzina jest rozrzucona, starajcie się wzmocnić poczucie przynależności dziecka do rodziny, trzymając kontakt telefonem i listami. Zachęcajcie dziecko do rysowania obrazków dla rodziny i wysyłania własnych listów, gdy naucz się pisać. Wymieniajcie zdjęcia i twórzcie z nich album, który rośnie z dzieckiem. Jeśli masz magnetofon lub kamerę wideo, nagrywajcie nagrania rodziny jako „listy audio/wideo”, by zbliżyć was.

Ogólny cel to zbalansowanie intymnych więzi małej rodziny kernowej z ciągłymi znacznymi kontaktami z bliskimi poza najbliższą rodziną. Wartości pielęgnowane i dojrzewające przez te relacje rodzinne będą ważnymi wartościami, które dziecko będzie modelować i wpleść w swój styl życia, gdy wyrośnie. Modelowanie tych wartości przez waszą rodzinę wzmocnia ich znaczenie dla dorastającego dziecka.

Previous:

Next: