• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Różne typy kary cielesnej

Kiedyś powszechna na całym świecie, stosowanie fizycznego bólu jako środka dyscypliny dla dzieci stało się bardzo rozdzielającą praktyką. Takie taktyki, znane jako kara cielesna, są krytykowane w wielu społecznościach i krajach, podczas gdy inne wciąż używają kary fizycznej w domach i szkołach zarówno do kary, jak i prewencji złego zachowania.

Definicja

Istnieje wiele definicji praktyk stanowiących karę cielesną. Ogólnie jest to kara fizyczna mająca na celu sprowadzenie bólu; stosowana jako zemsta lub dyscyplina za wykroczenie lub jako powstrzymanie przed takimi aktami. W istocie polega na bicie kogoś, przede wszystkim dziecka, w odpowiedzi na złe zachowanie. Czasami uderzający używa przedmiotu, takiego jak płaska paleta, pasek lub kij.

Klapsy

Może najczęściej stosowaną formą kary cielesnej u dzieci jest klapsy, uderzanie pośladków dziecka otwartą dłonią lub przedmiotem. Praktyka ta ma na celu sprawienie tymczasowego bólu bez zagrożenia trwałymi uszkodzeniami. Umiejscowienie na pośladkach, części ciała zazwyczaj zakrytej, służy zarówno ukrywaniu czerwonych oznak czy siniaków, jak i ponizzeniu dziecka. Użycie różnych przedmiotów zmienia nazwę klapsów, w zależności od użytego przedmiotu, np. palcowanie, pasowanie, kijkowanie.

Inne typy uderzeń

Mając na uwadze, że klapsy odnoszą się konkretnie do uderzania pośladków, stosowanie szybkich, bolesnych uderzeń bez intencji trwałego uszkodzenia jest też celowane w inne miejsca. Uderzenie otwartą dłonią na górę lub tył głowy, czasem zwane "podbródek", jest też powszechne, podczas gdy bardziej brutalna kara może używać przedmiotu, zazwyczaj długiego, cienkiego drewnianego, takiego jak kij lub linijka, nad kostkami palców. Klapsy po głowie to zazwyczaj szybka reakcja na uciszenie dziecka, podczas gdy uderzanie po kostkach palców jest częściej stosowane jako formalna kara za wykroczenie.

Zastosowanie

Kara cielesna różnych form, od klapsów po bicie bicem po plecy, była najczęściej stosowana w trzech ustawieniach. Domowa lub rodzicielska kara cielesna, taka jak klapsy, pozostaje najczęściej stosowaną formą. Edukacyjna kara cielesna, przez nauczycieli lub administratorów, polega na uderzaniu uczniów w celach dyscyplinarnych, np. mówienia nie z Queue lub z użyciem obraźliwego języka. Sądowa kara cielesna jest zazwyczaj używana jako część kary za przestępstwo. Ponieważ stosowana jest przeciwko dorosłym z mniejszą szansą na uszkodzenia rozwojowe, kary sądowe przyjmują bardziej brutalną naturę, angażując bicze lub twarde, drewniane kije, które mogą powodować krwawienie i blizny.

Akceptacja

Użycie i akceptacja kary cielesnej wyraźnie spadło od drugiej połowy XX wieku, z wielkimi podziałami na ten temat istniejącymi między krajami i społecznościami. Większość krajów wciąż legalnie pozwala rodzicom na stosowanie kary cielesnej wobec dzieci. Ale wielu ludzi w krajach takich jak USA patrzy na to jako na praktykę znęcającą, podczas gdy inni wciąż dumni popierają to jako swoje prawo rodzicielskie. Edukacyjna kara cielesna jest wciąż dozwolona w większości krajów świata z kilkoma wyjątkami, w tym Francja, Czechy (które zakazują też kary cielesnej w domu), Japonia, Kenia, Nowa Zelandia i kilka stanów amerykańskich. Sądowa kara cielesna została szeroko zakazana w Europie i Amerykach, podczas gdy wciąż stosowana w niektórych krajach afrykańskich i azjatyckich. Czasami te praktyki prowadzą do sporów, gdy kraje chcą dyscyplinować obywateli innych narodowości, którzy naruszyli prawa podczas urlopu lub pracy za granicą.