Negatywne skutki kary fizycznej

Przysłówka „Oszczędź różgę, a zepsujesz dziecko” ujawnia historyczne postawienie wobec kary cielesnej jako metody radzenia sobie z problemami zachowawczymi. Współcześnie temat głęboko dzieli amerykańców dorosłych. Dystrykty szkolne wprowadzają politykę: pracownicy obowiązani zgłaszać podejrzenia przemocy, by nie ponieść odpowiedzialności. Ostatnio kara cielesna poddana krytyce jako szkodliwa metoda dyscypliny.

Urazy

Siniaki przy nadmiernej dyscyplinie fizycznej.

Cienka granica między dyscypliną fizyczną a przemocą wobec dziecka. Nadmierna kara fizyczna: siniaki, ranienia, złamania kości. Potrząsanie dzieckiem – uraz mózgu, nawet śmierć. Klapsy często w gniewie – nieumyślna większa siła. Dyscyplina w niektórych rodzinach: poparzenie, wyrywanie włosów, gryzienie. Adam J. Zolotor (UNC School of Medicine) ustalił ankietami telefonicznymi, że matki klapające często stosowały surowsze metody graniczące z przemocą.

Niższe osiągnięcia w nauce

Donald E. Greydanus (Michigan State University) zeznawał przed Kongresem (Komisja Edukacji i Siły Roboczej) o karze cielesnej w szkole a osiągnięciach. W 30 stanach dopuszczających karę cielesną, 2–3 mln uczniów rocznie doświadcza fizycznej dyscypliny od personelu. Dr Greydanus: te uczniowe częściej wykazują Zespół Stresowy Poustanny Indukowany Edukacyjnie – trudności z koncentracją, słabsze wyniki, unikanie szkoły.

Wzrost niegrzeczności

Populacja więzienna zawiera statystycznie istotną liczbę dorosłych fizycznie karanych jako dzieci.

Anne B. Smith (Children's Issues Centre, University of Otago) przeanalizowała badania: dzieci fizycznie karane częściej fizycznie nękają bliskich, agresują wobec dorosłych, popełniają przestępstwa. Ankiety grup: więźniowie, sprawcy nieletni, wyrzutki ze szkoły – znaczące odsetki doświadczyło ciężkiej lub skrajnej kary fizycznej w dzieciństwie.

Skutki psychologiczne

Kara fizyczna może prowadzić do depresji i prób samobójczych.

Emily M. Douglas (Bridgewater State College) i Murray A. Straus (University of New Hampshire) przeanalizowały podręczniki psychologii szukając studiów łączących dysfunkcje psychiczne z karą cielesną. Im agresywniejsza dyscyplina, tym wyższy wskaźnik zaburzeń nastroju i zachowań rozrywających; obie płci klapane w dzieciństwie częściej zgłaszają depresję i myśli samobójcze jako dorośli. Mężczyźni częściej reagują przemocą na partnerki. Chińscy dzieci doświadczające kary fizycznej wykazują więcej ryzykownych zachowań: walki, palenie, picie.

Szczególnie szkodliwe dla dziewcząt

Kobiety klapane w dzieciństwie mogą dorastać w przekonaniu, że przemoc ze strony mężczyzn jest normą.

Choć chłopcy częściej dostają klapsów, dziewczyny biernie akceptują viktymizację jako część życia. Przy karze od mężczyzn (ojcowie) – późniejsze podległe zachowanie do mężczyzn. To prowadzi do akceptacji przemocy wobec siebie: pobicia, gwałt. Dyscyplina w szkole czasem graniczna z seksualną: nauczyciele gładzą pośladki paletką przed klapsem. Dziewczyny psychicznie przyswajają proces, chłopcy znajdują destrukcyjne wyjście na frustracje.

Previous:

Next: