• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak uczyć dzieci przejmowania perspektywy innych ludzi

Zwroty „przejedź milę w czyichś butach” i „popatrz czyimiś oczami” zachęcają do wyjścia poza siebie – dorośli rozumieją ich sens. Nauczanie dziecka uwagi wobec innych wymaga poświęcenia czasu w ciągu dnia na momenty nauczające. Poproś o skupienie na innych oznacza też bycie modelem szerokiego spojrzenia na życie i wystawianie dziecka na perspektywy, które niekoniecznie pokrywają się z jego światem lub poglądami rodziny. Umiejętność widzenia perspektyw innych pomaga dziecku zrozumieć, jaką ważną rolę odgrywa różnorodność w życiu.

Instrukcje

1. Codziennie rozmawiaj z dzieckiem o pojęciach „potrzeby” a „chciwości”, by zbadać, jak różni ludzie w otoczeniu dziecka interpretują te terminy. Dziecko traktuje swoje pragnienia jako coś niezbędnego, ale rzadko uwzględnia potrzeby innych. Dyskutujcie, jak ludzie w ciągu dnia wykonują czynności na rzecz rodziny lub pomocy innym, odkładając te, które sprawiają im większą frajdę – to, co muszą zrobić, kontra to, co chcą zrobić.

2. Zapoznaj dziecko z zróżnicowaną grupą ludzi i zapewnij mu szerokie doświadczenia poprzez wolontariat i współpracę z grupami lokalnymi jako rodziną. Rozmawiajcie o ludziach, których spotkaliście podczas wolontariatu, i analizujcie podobne oraz odmienne perspektywy waszej rodziny i poznanych ludzi. Wspólna praca jako wolontariusze przy kościele lub w organizacji humanitarnej otwiera drzwi do kontaktu z wieloma grupami społecznymi.

3. Wykorzystaj media do nauczania dziecka różnych perspektyw osobistych. Czytanie wspólnie książek o ludziach o innych punktach widzenia niż wy i wasze dziecko. Oglądajcie filmy z dzieckiem lub te same filmy co dziecko, by mieć podstawę do dyskusji o przedstawionych punktach widzenia. Rozmawiajcie o perspektywach bohaterów i tym, jak zgadzają się one lub różnią od waszych rodzinnych.

4. Ucz dziecko formułowania argumentów z różnych perspektyw, regularnie zmieniając role. Np. poproś dziecko, by odegrało rolę mamy podczas sporu, a Ty weź rolę dziecka – by zbadać emocje i uczucia. To samo zrób z ludźmi ze społeczności. Poproś dziecko, by wcieliło się w dyrektora szkoły lub nauczyciela, gdy ma z nimi rozbieżność poglądów. Zachęcaj do myślenia jak inni, pytając: „Dlaczego sądzisz, że nauczyciel prosi cię o zmianę zachowania?”, gdy otrzymasz notatkę z zachowaniem w szkole.

5. Aktywnie słuchaj i reaguj, gdy dziecko opowiada o interakcjach z przyjaciółmi. Pytaj o motywacje kolegów i zachęcaj do wcielenia się w ich sytuację. Czasem okazuje się, że przyjaciele nie biorą pod uwagę perspektywy innych w swoich reakcjach. Patrzenie na sytuację oczami przyjaciela uczy dziecko cennej lekcji: uwzględniania uczuć innych przy podejmowaniu decyzji lub wypowiadaniu się publicznie.