Co dzieje się z dziećmi bez granic?
Ustalanie granic w planowaniu rodzinnym wydaje się naturalne. Zaskakująco, niektóre rodziny rezygnują z tego z różnych powodów: od trudności z mówieniem "nie" po wręcz zaniedbanie wychowawcze. Wszyscy rodzice powinni wiedzieć, jak brak granic negatywnie wpływa na dzieci.
Przyjmowanie decyzji
Najbardziej widocznym skutkiem braku granic jest odpowiedni brak umiejętności decyzyjnych u dzieci. Gdy rodzice oddają im całkowicie ustalanie granic, mówią w istocie: "Oto klucze do Waszego życia – powodzenia", nie zastanawiając się, czy dzieci potrafią je "kierować". Efektem często są złe decyzje – takie, których nie byliby, gdyby rodzice pomagali w dobrych wyborach. Dla dzieci bez granic przemoc, kłamstwo i zaniedbanie mogą stać się domyślnymi rozwiązaniami problemów.
Samokontrola
Specjaliści rozwoju dziecka badali skutki rodzin bez granic. Dr. Kimberly Kopko z Cornell, autorka "Parenting Styles", wskazuje na ważny wpływ psychologiczny: słabe poczucie samokontroli. Granice to wytyczne dla dzieci, a im wcześniej je mają, tym wcześniej ćwiczą samokontrolę. Dla większości dzieci granice są kontrintuicyjne lub idą w opór do impulsów. Dziecko znające granice przez całe życie wzmocniło umiejętność kontroli siebie; dziecko bez nich może jej nie mieć w momencie ryzyka lub zagrożenia.
Egoizm
Kopko dodaje, że dziecko dorastające bez granic jest bardziej aroganckie. Osobowość: dziecko, które zawsze miało rację, rozwija silne poczucie uprawnienia. Dla przedszkolaków szkoła to szok – nagle pojawiają się przeszkody. Nie może już bezkarnie działać. Taki egoizm utrudnia adaptację do szkoły, pracy, społeczeństwa. Inny badacz, John Gottman, w "Raising an Emotionally Intelligent Child" pisze: dzieci z małą lub żadną liczbą granic częściej wybuchają nieadekwatnie z powodu nadmiernego skupienia na sobie i swoich emocjach. Np. dziecko czujące smutek może przesadzić ciężar sytuacji i zasunąć w depresję. Gniew – przywiązuje za dużą wagę do przyczyny, traci kontrolę, reaguje agresywnie. Ogólnie ten "wrodzony w rodzinie" egoizm prowadzi do egoistycznego, niebezpiecznego zachowania, hamującego rozwój społeczny.
Jak ustalać dobre granice
Pamiętaj, co to granice: zasady pomagające dziecku kontrolować zachowanie. Słowem kluczem jest "zachowanie", nie osobowość, emocje ani myśli. Jak wskazuje Haim Ginott, psycholog młodzieży, autor "Between Parent and Child", dzieci naturalnie są dziecięce, a rodzice mało mogą na to wpływ. Ale dzieci powinny wiedzieć, że nawet ich najbardziej egoistyczne pragnienia są naturalne, ale nie wolno im na nie działać. Rodzice powinni wyjaśniać, dlaczego granice istnieją. Często przydatne jest spojrzenie "gdybyś był ofiarą". Np. jeśli dziecko uderza rówieśników/rodzeństwo z gniewu, tworzysz "zasadę niebijania" i wyjaśniasz na miejscu, pytając, jakby się czuło, gdyby było uderzone. To pomaga dziecku wejść w buty drugiego. Takie wyjaśnianie uczy, że zasady są dla sprawiedliwości wszystkich, a nie niesprawiedliwymi ograniczeniami przeciwko niemu.
-
Po trzech rozszerzeniach diety w ciągu ostatnich 5 lat, przeczytałam nowe zalecenia i czułam ogromną ulgę dla wszystkich nowych mam. Wprowadzanie pokarmów wydawało się terrorystyczną nauką, którą mogłam zepsuć, dobijając dziecko do nienawiści do dyni -
Autor: Claire McCarthy, MD, FAAPMarihuana w ostatnich czasach często pojawia się w mediach – coraz więcej stanów legalizuje ją z przyczyn medycznych, a niektóre – do użytku rekreatywnego. Mimo sporów o te prawa, wszyscy możemy się zgodzić na jednej r -
Moja przyjaciółka Stephanie, która teraz mieszka w Sydney w Australii, raz poszła na pracę opiekunkę, nie realizując, że będzie musiała towarzyszyć małej dziewczynce do toalety za każdym razem, gdy ta pójdzie. „Rodzice już wyszli za drzwi” – opowiad
