Jak puścić zgubę i zwolnić się od ncisków

Zguba to długotrwała złość, która niesie z собą głębokie poczucie złości, gorzkości i wrogości. Zguby mają tendencję do wyciekania złą wolą, zarażając relacje winą, gniewem i bólem. Gdy przechodzisz przez dzień w mgle zgub, nie widzisz jasno, nie ciesisz się słońcem, tracisz radość, a ludzie zaczynają Cię unikać. Oto sześć sposobów na puścić zguby.

Potrzebne:

  • Dojrzałość emocjonalna
  • Chęć ruszenia w przyszłość

Instrukcje

  • 1. Zadecyduj się puścić. Pozwalanie zgubom na narastanie niszczy spokój ducha i prowadzi do nieszczęścia i cierpienia. Im więcej zgub nosisz, tym bardziej jesteś drażliwy. Gdy łapię się na tym, że chodzę z zmrużonymi oczyma, mogę być pewien, że zguby zatruwają dobre intencje. Zadecydowanie o puszczeniu zaczyna się od przyznania, że je masz.
  • 2. Przesuń skupienie. Źródło Twoich zgub nie ma takiego znaczenia, jak to, co z nimi robisz. Możesz budować akt oskarżenia przeciwko komukolwiek, ale to tylko dodaje bólu i zamieszania. Możesz złagodzić zguby, decydując się poświęcić energię na szczęśliwsze rzeczy. Większość zgub jest za stara, by trzymać je dalej.
  • 3. Stwórz listę zgub. Wypisz na kartce każdą zgniewność i zgubę, która przychodzi Ci do głowy. Nie cenzuruj. Zapisz wszystkie. To nie czas na udawanie ani oszukywanie siebie – zawsze lepiej być szczerym, zwłaszcza z samym sobą.
  • 4. Spowiedz się. Mówi się, że spowiedź dobra jest dla duszy. Umów się z obiektywną osobą – proboszczem, doradcą, zaufanym przyjacielem, mentorem, mądrym człowiekiem. Opowiedz o każdej zgubie i zobacz, jak lepiej się czujesz. To ulga, być wolnym od zgub i złości.
  • 5. Pożegnaj się. Przeczytaj swoje zguby po kolei i pożegnaj się z bólem i cierpieniem, które sprawiły. Np. powiedz głośno: „Puściam tę zgniewność wobec mojej mamy; nie służy mi już”.
  • 6. Wybacz sobie. Nie musisz przekazywać, konfrontować, wyrywać ani w inny sposób komunikować swoich zgub rodzinie lub bliskim. Gdy nosisz je latami, mogą nawet nie pamiętać, o czym mowa. Ważne jest, byś zidentyfikował swoje zguby, przekazał je zaufanej osobie, a potem zdecydował je puścić. Wybacz sobie i idź dalej. W końcu puszczanie zgub jest dla Ciebie.