• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Jak wychowywać buntowniczego nastolatka

Jeśli otworzyłeś ten artykuł, szukasz pomocy w trudnej życiu rodzinnej z nastolatkiem. Nie jestem specjalistą z dyplomem, ale matką, która przeżyła ciężką stronę macierzyństwa z dzieckiem agresywnym, nie szanującym mnie, a nawet bijącym mnie. Byłam matką, która denerwowała wszystkich, przepraszając za to, że syn uderzył innego dziecko: „Ma ADHD, nie kontroluje gniewu”. I jestem matką, która dzięki dobrym przyjaciołom ukończyła policyjny obóz szkolenia, który odwrócił syna, mnie i całą rodzinę. Mam nadzieję, że ten artykuł da Ci porady, jak pomóc buntowniczemu nastolatkowi, rodzinie i sobie.

Instrukcje

1. Nastolatkowie są jak przeźroczyste szkło. Pokazują wszystko, czego nauczyliśmy – dobre, złe i brzydkie. Są nastrojowi. Kłócą się o drobnostki. Śpią cały czas. Mogą uderzać. Wracają późno w nocy, mają niechronione stosunki,逃学, branżują narkotyki... wow, na to się zapisaliśmy, widząc pyszczek maluszka lata temu? Raczej nie.

   Pierwszy krok: zrozum, że są rzeczy, których nastolatek nie może kontrolować. Hormony burzą w jego ciele – nastroje, depresje, wybuchy. Chemikalia w mózgu w okresie dojrzewania sprawiają chęć snu – to trwa przez lata nastolateckie. Sen jest potrzebny do wzrostu, regeneracji. Nie usprawiedliwiam złych zachowań – nie ma wymówki. Ale spójrz na obszary, których nie kontroluje, zanim przejdziesz do tych, które tak.

2. Są rzeczy, które nastolatek może kontrolować. Przesadni strój, wulgarne zachowanie, brak szacunku. Pamiętam gwałtowną kłótnię z mamą o butach „Gladiator”. Dziś się śmiejemy, ale wtedy to była wojna. Chciałem wyglądać jak popularni, a nie. Nienawidziłem dziurawek i czułem się jak starucha. Wspomnienia: nie wyglądałam jak starucha, ale tak się czułam. Jeśli strój nie jest przesadny – puść trochę, niech wyrazi indywidualność. Jeśli jest przesadny? Trudne, bo trudno zmusić nastolatka do konkretnego stroju. Szukaj marek popularnych, ale nieobraźliwych. Jeśli to ubrania gangowe – masz większy problem.

   W centrum zmiany dziecka musi być chęć zmiany lub poprawy życia rodzinnego. Możesz mieć do czynienia z dzieckiem o zatwardziałym sercu, nieotwartym na zmianę. Wtedy wzrostu nie zobaczysz, kłótnie trwają. Ale jeśli porozmawiasz o poprawie relacji rodzinnych (zamiast wskazywać błędy), przypomnisz dobre wspomnienia, będziesz szanować nastolatka i wysłuchasz jego pomysłów – szacowna rozmowa może zapragnąć zmiany i nadziei na lepsze życie.

3. Teraz trudna część: Ty. Na obozie dowiedziałam się, że nigdy nie postawiłam jasnych zasad wartości dla rodziny. Zakładałam, że dzieci je znają, ale nie przemyślałam. Byłam niespójną żoną dla byłego męża. Kłóciłam się z nim codziennie o traktowanie syna (pasierbica) i po dwóch burzliwych latach odebrałam się. Dowiedziałam się, że dzieci rządzą domem, a ja tylko płacę rachunki i zajmuję miejsce. Byłam słaba i w zaprzeczeniu. To bolesne lekcje, których nie przyswoisz z jednego artykułu.

   Punkt: musisz spojrzeć na siebie. Jeśli wychowywałeś dziecko na kłótni, bez równych zasad (brak wartości), kłóciłeś się z małżonkiem przed dziećmi i nie pokazywaliście jedności – gwarantuję, że dziecko nauczyło się manipulować, omijać zasady i nie szanować was. A może nawet podważać waszą relację, jeśli nie jesteście zjednoczeni.

4. Gdy masz jasne zasady i konsekwencje (bez bicie), spotykajcie się co tydzień jako rodzina i dyskutujcie o problemach. Może to wymagać dużych zmian. Jeśli dziecko ma problemy w szkole, może trzeba obciąć wydatki, by pracować mniej i pomagać. Poświęć czas tygodniowo na wspólne chwile, na zmianę robiąc to, co lubi każdy. Bądź gotowy na kompromisy, ale jako rodzic bądź rodzicem – nie kolegą. Czasem musisz powiedzieć „nie” i egzekwować konsekwencje. Różnica: zasady i konsekwencje są zdefiniowane.

   Z doświadczenia: wszyscy muszą chcieć lepszą rodzinę na 100%. Jeśli nastolatek nie brakuje narkotyków, prawdopodobnie chce szczęśliwsze czasy. Życzę powodzenia i nadzieję, że artykuł pomoże.