Dzieci modelujące agresywne zachowania w domu

Pełna pewna agresji jest normalna u dzieci, które dopiero uczą się wyrażać się odpowiednio. Bezpieczny i stabilny dom to najlepsza prewencja agresji, twierdzi HealthyChildren.org. Nie oznacza to, że dziecko nigdy nie będzie agresywne, ale jeśli zachowanie wykracza poza okazjonalne kopnięcie czy uderzenie, kluczowe jest szybkie zareagowanie.

Przyczyny

Agresja może wynikać z niedorozwojonej samokontroli – typowego dla małych dzieci, ale bywającego też u starszych. Innym powodem są gniew, smutek czy strach, których dziecko nie potrafi nazwać. Niektórzy stają się agresywni, bo są świadkami agresji. Dzieci, które traktują agresję jako normę, częściej do niej sięgają, twierdzi psycholog Albert Bandura, twórca teorii uczenia się społecznego, wedle której obserwacja przemocy zwiększa skłonności do niej.

Formy agresji

Okazjonalna, izolowana agresja nie powinna budzić alarmu, ale jeśli powtarza się często, warto szukać pomocy. Typowe zachowania: uderzanie, gryzienie, kopanie, plucie, chwytanie, szypanie, krzyk. Groźby i drwiżenie to inne formy – choć niefizyczne, nie wolno ich ignorować przy regularnym występowaniu. Jeśli niepokoją Cię zachowania dziecka lub próby ich zahamowania nie działają, skonsultuj się z pediatrą o specjalistach.

Dyscyplina wobec agresji

Najlepszym sposobem na zapobieganie agresji jest rodzimy modelowanie nieagresywnego zachowania. Pokazuj dziecku, jak zachować się w gnievie lub smutku, zachowując spokój, radzi University of Nebraska – Lincoln Extension. Wyprowadzenie dziecka z sytuacji też działa, dodaje Empowering Parents. Jeśli bije rodzeństwo, bo to drwi się nowymi butami, odprowadź ją do innego pokoju lub poproś o usiadanie przy stole/stanowienie przy ścianie. To pomaga przełamać spiralę gniewu i odzyskać kontrolę. Ustal jasne, konsekwentne zasady dotyczące agresji, by dziecko wiedziało, czego się spodziewać.

Wskazówki

Czasami pozytywne wzmocnienie działa lepiej niż kary. Jeśli widzisz dziecko grające miło lub zachowujące się uprzejmie mimo złości – pochwal je, powiedz, jak jesteś dumny. To buduje dobre samopoczucie i motywuje do powtórzenia. Rozmawiaj z dzieckiem o zasadach i oczekiwaniach przed sytuacją, która dawniej wywoływała agresję. Np. jeśli gra z kuzynem zawsze kończy się kłótnią, omówcie wcześniej lepsze sposoby radzenia sobie z gniewem.