Dzieci potrzebujące ciągłego uspokajania o miłości

Dzieci zazwyczaj lubią otrzymywać miłość i czułość, ale niektórze mogą przesadzać, prosząc o ciągłe uspokajanie się o miłości rodziców. To może być sytuacyjne, np. gdy dziecko jest chore lub rodzina przeżywa trudny czas. Utrudniona potrzebowość może jednak wskazywać na coś poważniejszego trwogącego dziecko, według University of Texas Health Science Center. Uspokajania o miłości mogą pomagać dzieciom dostosowywać się do normalnych strachów i wyzwań, ale Harvard Medical School Family Health Guide zgłasza, że to może też wiązać się z zaburzeniem lękowym.

Bezwarunkowa

Rodzice mogą nieświadomie ustanawiać normy miłości warunkowej vs bezwarunkowej w domu, sprawiając, że dzieci czują, że potrzebują uspokajania, że są opiekowane i kochane. Miłość warunkowa może mieć negatywny wpływ na dzieci, według University of Missouri Extension. Dzieci mogą bać się, że relacja się skończy i postrzegać świat jako niepewny. Może to też powodować uczucia konkurencji i nieadekwatności. Z kolei, gdy dzieci doświadczają miłości bezwarunkowej, czują się bezpieczne i potwierdzone w relacjach. Czują się pewnie, gotowe skupić się na mocnych stronach i współpracować z innymi. Rodzice mogą ocenić, czy ich miłość ma haczyki, albo czy dzieci skorzystałyby z usłyszenia, że są kochane „bez względu na wszystko”.

Nastrojowość

Potrzeba ciągłego uspokajania może być czynnością cykliczną związaną z nastrojowością. Gdy dzieci czują dyskomfort, czasem wyrażają to buzaniem, narzekaniem czy puchnięciem, według Empowering Parents.com. Rodzice czasem nieświadomie dożywiają te frustrujące cykle, reagując na nie. Gdy dziecko zachowuje się potrzebnie lub narzekająco, opowiedz się reakcji emocjonalnej, bo to wzmocnia nastrojowe zachowanie. Zamiast tego spokojnie powiedz, że mimo że go kochasz, musi przestać narzekać, bo nie w pełni rozumiesz, czego potrzebuje, gdy mówi w takim tonie.

Uwaga

Czasem dzieci, które potrzebują ciągłego uspokajania o miłości, tak naprawdę chcą uwagi. Wszystkie dzieci zasługują na pozytywną, miłującą uwagę, ale rodzice mogą pomóc ustalić odpowiednie granice, by nauczyć niezawodność, według psychologa Sylvii Rimm, piszącej dla Creators.com. Indywidualna uwaga, zwłaszcza przed snem, może przypomnieć dziecku, że jest kochane i cenione. Chwal dziecko, gdy obserwujesz zachowania samodzielne, by zachęcić do powtarzania. Dzieci chcące uwagi mogą też skorzystać z udziału w programach związanych z dramatem, sztuką lub sportem.

Lęk

Możliwe, że dzieci wymagające ciągłego uspokajania zmagają się z lękiem, według Child Mind Institute. Dzieci mogą nie czuć się bezpiecznie, uteshione, czy pewne siebie, i dlatego uciekają do rodziców o uspokojenie. Konkretne spusty lub strachy mogą budzić lęk, a terapeuta lub lekarz może pomóc rodzicom i dzieciom opracować plan leczenia, który bezpiecznie pomoże dzieciom zbudować odporność, aż będą potrzebować mniej uspokajania. W przypadkach obecności zaburzenia rodzice mogą nieumyślnie pogarszać problem, dając uspokajanie bez szukania pomocy profesjonalnej.

Previous:

Next: