• Niemowlęta
• Zakładanie rodziny
• Dzieci
• Ogólne rodzicielstwo
• Noworodki
• Nastolatki
• Maluchy
• Ciąża

Zachowania anty-społeczne u dzieci i młodzieży

Wszystkie dzieci mają gorsze dni, gdy drażliwość lub gniew przejmują nad nimi kontrolę. Gdy zachowania takie jak walki, kradzież czy kłamstwo stają się częste lub intensywne, istnieje możliwość klinicznie istotnego zaburzenia anty-społecznego, według strony Międzynarodowego Towarzystwa Honorowego w Psychologii. Gdy zachowania anty-społeczne zakłócają zdolność dziecka lub młodzieży do normalnego funkcjonowania w domu lub szkole, rodzice powinni rozważyć rozmowę z lekarzem lub poradnikiem.

Cecha

Zachowania anty-społeczne można obserwować u bardzo młodych dzieci, według PreventionAction.org. Np. maluch może się śmiać, gdy innemu dziecku coś złego się stanie. Badacze nazywają to różnicą między „troską” a „bezinteresownością”. Niższy poziom empatii wiąże się z zachowaniami anty-społecznymi. Inne cechy: agresja wobec ludzi lub zwierząt, niszczenie mienia, kłamstwo, kradzież, łamanie zasad, według artykułu „Dziecięce zachowania anty-społeczne a zaburzenia uzależnienia od alkoholu u nastolatków”, opublikowanego przez Narodowy Instytut Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu. Wandalizm, podpalenie, alkoholizm i aktywności wysokiego ryzyka też oznaczają zachowania anty-społeczne, według Encyklopedia Zdrowia Dzieci.

Przyczyny

Encyklopedia Zdrowia Dzieci stwierdza, że działania zmuszające w rodzinie, społeczności lub szkole przyczyniają się do zachowań anty-społecznych u dzieci i młodzieży. Narażenie na przemoc lub dewiacyjnych rówieśników zwiększa ryzyko rozwoju tendencji anty-społecznych. Kora przedczołowa mózgu może też wpływać na rozwój zachowań anty-społecznych. Używanie narkotyków przez matkę w ciąży, uszkodzenie mózgu przedurazowe lub niska waga urodzeniowa mogą sprawić, że dzieci staną się anty-społeczne. Czynniki domowe: używanie substancji przez rodziców, kara fizyczna, trudności materialne.

Skutki

Niestety, zachowania anty-społeczne czasem prowadzą do poważniejszych problemów u dzieci i młodzieży. Zachowania anty-społeczne związane są ze trudnościami w nauce, eksperymentowaniem lub nadużywaniem substancji, problemami w relacjach i wyższymi wskaźnikami hospitalizacji, według Centra do Spraw Skutecznej Współpracy. PreventionAction.org stwierdza, że zachowania anty-społeczne u małych dzieci – przed przedszkolem – przewidują więcej zachowań anty-społecznych w nastolateckim wieku. Zachowania anty-społeczne mogą wiązać się z poważniejszymi zaburzeniami, w tym zaburzeniem dyrektywnym i opozycyjnym buntowniczym, według publikacji Narodowego Instytutu Nadużywania Alkoholu i Alkoholizmu. Zaburzenie dyrektywne może kulminować w aktywności przestępczej lub poważnych chorobach, np. chorobach serca lub układu krwionośnego, według strony Międzynarodowego Towarzystwa Honorowego w Psychologii.

Prewencja

Ponieważ zachowania anty-społeczne u dzieci i młodzieży mogą mieć dalekosiężne skutki w dorosłości, rodzice i szkoły mogą pracować w tandemie, by je zapobiegać lub redukować. Rodzice mogą zachęcać uczniów do udziału w programach szkolnych skupionych na rozwiązywaniu konfliktów, alfabetyzacji emocjonalnej i umiejętnościach zarządzania gniewem, według strony Centra do Spraw Skutecznej Współpracy. Jeśli konieczne, rodzice mogą zapisać dzieci lub nastolatków do poradnictwa w małych grupach lub indywidualnym. W domu rodzice mogą pomagać dzieciom rozwijać umiejętności rozwiązywania problemów do ćwiczenia negocjacji w sytuacjach społecznych.